ธรรมชาติและวงจรชีวิต : หน้า 114/122

ใ จ ใ ส ใ จ ส บ า ย ตอน "ย้อมอารมณ์" ย ๑๑๒ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org เรื่องน่าอ่าน ธ รรมชาติ... สร้างสรรค์ สรรพสัตว์... พฤกษชาติ นานาพรรณ ให้มีวงจร เชื่อมโยงชีวิตมิให้ร่วงโรย เหนื่อยหน่ายก่อนกาลเวลา... โดยใน ช่วงหนึ่งของปี ต้นไม้ใบหญ้าและบรรดา ชีวิตทั้งหลายที่อยู่ในป่าดงพงพี จะดู เสมือนหยุดนิ่งอยู่กับที่... ไม่ไหวติง... ทิ้งทอดยอดใบ... ร่วงโรยสู่พื้นดิน ดุจจะร่ำลาจากไป... นิรันดร... มิหวน กลับมาสร้างสรรค์ความภิรมย์ให้กับ มนุษย์ทั้งปวง... แต่แท้จริงนั้น... เป็น วงจรหนึ่งที่หยุดพัก ฟักตัว จนถึงวาระ ออกดอกยอดใบ ฟื้นฟูชีวิตใหม่... สดใส งดงาม... ระเริงล้อใบไหวต้องลม..... สดใส... ชุ่มฉ่ำด้วยละอองน้ำค้าง และ เมล็ดฝนที่โปรยปรายต้อนรับ วงจรใหม่ ของธรรมชาติที่ได้สร้างภาพงดงามให้มนุษย์ ได้เสพสุข ด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ เผยอกลีบเห็นเกสรสีทองเหลืองอร่าม... หลอกล้อ... ให้หยุดชมเชย กลีบบาง ละมุนให้ความงามละเอียดอ่อนหวานของ อารมณ์... สะท้อนแสงเรืองรองเล่นล้อ... แสงอาทิตย์... ให้พลัง... ให้ความหลัง ชีวิตใหม่ให้เติบโตเป็นความร่มรื่น... ร่มเย็น... ชื่นใจ สายใยชีวิตของมนุษยชาติได้อาศัย ธรรมชาติที่งดงาม... สดใส... สว่างไสว... มาชูใจ ให้ใจนั้นชุ่มชื่น แต่เป็นเพียงแค่