ความสุขและความงามในชีวิต : หน้า 113/122

อันเกิดจากการได้ทำความดี เป็นความ ไม่ชอบ ชอบทำอะไรให้เหนื่อยเลี้ยงดู นางคิดดังนี้แล้วตั้งใจแผ่เมตตาให้แก่นาง สมณะหัวโล้นทั้งหลาย ฉันแล้วก็กลับไป สิริมา สุขที่ยั่งยืน บางเรื่องบางอย่างให้ความ สุขไปตลอดชีวิต และทุกครั้งที่ระลึกถึง นอน” สามีของอุตตราได้เพ่งมองสิริมา อยู่นาน ยิ่งมองไปก็ยิ่งเห็นความงาม “ทำตัวเป็นนักบุญ” นางสิริมาแย้ม พูดเท่านี้แล้วก็หัวเราะเยาะแล้ว ด้วยเสียงเยาะ "อุตส่าห์เสียเงินวันละ หลบหน้าเข้าห้องไป พันกหาปณะเพื่อเรา แต่แล้วก็ลอบ ว่า ของเธอผุดเด่นยิ่งขึ้น สิริมางามจริง ๆ นางสิริมายืนอยู่ไม่ไกลนัก เห็น แสดงอาการเสน่หากับชายที่มอบหมาย คนหนึ่งมิฉะนั้นแล้วไฉนจะได้รับเลือกเป็น อาการแห่งสามีชั่วคราวของตัวแปลกอยู่ ให้เราแล้ว อย่างนี้ไม่เรียกว่ามือถือลาก "นครโสเภณี หญิงประดับนครเล่า” จึงไปยืนทางช่องหน้าต่างมองดูเห็นนาง ปากถือศีลจะให้เรียกว่าอย่างไร" สามีของอุตตรา ยอมรับเงื่อนไข อุตตรา สิริมาเข้าใจว่าบุตรเศรษฐีหัวเราะ) แล้วนางสิริมาก็สาดเนยใสเข้าตรงหน้า เพราะติดใจในความงาม กับนางอุตตราในเชิงเสน่หาจึงโกรธมาก นางอุตตรา แต่ด้วยเมตตานุภาพซึ่งให้ ของสิริมา และเป็นโอกาสที่จะได้เปลี่ยน นางลืมนึกไปว่าอุตตรานั้นเป็นภรรยา ผลทันที เนยใสที่เดือดจัดอยู่ในกระทะ โดยชอบธรรมของบุตรเศรษฐี นางได้ เมื่อครู่นี่เองกลับกลายเป็นเย็นสนิท เหมือน ยึดมั่นถือมั่นในสามีชั่วครา น้ำที่ตักขึ้นมาจากบ่อ สิริมาคิดว่าเนยใส ของอุตตรา สตรีชม ผู้ชายก็มักเป็นอย่างนี้ ใครจะว่า เขาก่อน เขามีค่อยได้คำนึงว่า หัวใจ ของสตรีจะเป็นอย่างไร เขาอภัยให้ตัว คราวของตนจน อย่างไรก็ช่างเถิด เขาจะหาความสุขของ ลืมความเป็นจริง ระยะเวลาเพียง ๑๔ นั้นเย็นเสียแล้ว จึงรีบตักมาอีกทัพพีหนึ่ง วันเท่านั้นยังทำให้นางเป็นไปได้ถึงเพียงนี้ สาดเข้าไป แต่ได้ผลเท่าเดิม อุตตราคง เข้าใจว่าตนเป็นเจ้าของบ้าน คงทำนอง ยิ้มระรื่นไม่มีอาการของผู้เจ็บปวดทุกข์ เกี่ยวกับผู้ครองเมืองบางพวก เมื่อขึ้นมา เสวยอำนาจชั่วคราวแล้วก็ลืมตัวเข้าใจว่า ประเทศนั้นเป็นของตนทั้งหมด เองได้เสมอ แต่ความผิดพลาดของสตรี เป็นเรื่องใหญ่โตเสมอสำหรับเขา แม้ ความผิดพลาดนั้นจะเพียงเล็กน้อยก็ตาม อุตตราดีใจเป็นล้นพ้น เสมือน หลุดออกมาได้จากเรือนจำ นางได้อารา ธนาพระศาสดาและภิกษุสงฆ์บริวารให้ รับภัตตาหารที่บ้านของนางเป็นเวลา ๑๕ อื่น ๆ ได้ฟังธรรมจากพระศาสดา ช่าง นางสิริมาได้ลงจากปราสาทชั้นบน อย่างรวดเร็ว ลงมายังห้องโรงครัวใหญ่ เอาทัพพีตักเนยใสในกระทะที่กำลังเดือดจัด เดินไปหานางอุตตรา สิริมาตั้งใจเต็มที่ วันติดต่อกัน ได้ถวายอาหารและปัจจัย ในการทำร้ายอุตตราให้เสียโฉมด้วยการ ๆ เป็นความสุขเสียนี่กระไร เอาเนยใสสาดหน้าหรือรดลงบนศีรษะ ฝ่ายนางอุตตราเห็นอาการดังนั้นรู้ อะไรจะเกิดขึ้น ทุก ๆ วันนางจะง่วนอยู่ในครัว | ได้ด้วยปัญญาไว้ว่า ใหญ่คอยสั่งคนไข้ให้มนั่นแกง อยู่ตลอด และเกิดขึ้นเพราะเหตุใด จึงคิดว่า เวลาหน้าตาเปรอะด้วยเขม่าไฟ แต่ "สหายหญิงของเรานี้มีอุปการะต่อเรามาก นางก็มีความสุขความแจ่มใส ร่าเริงอยู่ เมื่อคิดถึงบุญคุณของเธอแล้ว จักรวาล ก็แคบไป พรหมโลกก็ต่ำไปเพราะเรา ตลอดวัน วันหนึ่งสามีของนางได้มองดูทาง ได้อาศัยเธอแล้วได้ถวายทาน ได้ฟังธรรม หน้าต่างเห็นอุตตราส่วนอยู่ในครัว สรีระ เราขอตั้งจิตอธิษฐานว่า ถ้าเรามีความ ขมุกขมอมด้วยเขม่าไฟ ขี้เถ้า กายนาง โกรธความคิดประทุษร้ายตอบต่อเธอ ก็ โซมด้วยเหงื่อ เห็นดังนั้นแล้วจึงพูด ขอใ ขอให้เนยใสจงไหม้เรา ถ้าเราไม่มีความ ออกมาคนเดียวว่า โกรธไม่มีความพยาบาทต่อเธอเลย ขอ "ดูเถิด หญิงโง่ อยู่สบาย ๆ ให้เนยใสนั้นเย็นเหมือนน้ำธรรมดา” ทรมานเลย อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร 990