มัธยมกะและอนาคตของมัธยมกะ : หน้า 73/122

มัธยมกะและอนาคตของมัธยมกะ (ต่อจากฉบับที่แล้ว) ต่อไปนี้ ผู้เขียนย้อนกลับมากล่าว ถึงตัวแปร ๔ ประเภทที่แตกต่างกันไป ตามหลักการเชื่อมโยงด้วยเหตุผลระหว่าง คำว่า ควันและไฟ คือ - ตัวแปรที่เราทำนายได้ว่า จะต้องมี ทั้งควันและไฟอยู่ เช่น ครัว และอื่น ๆ - ตัวแปรที่เราทำนายได้ว่า มีควัน หรือไฟอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่ด้วยกัน หรือ แยกออกจากกัน เช่น ทะเลสาบ และถัง เก็บน้ำ เป็นต้น (สิ่งของทั้งสองประเภท นี้ ทำให้เกิดตัวแปรที่เป็นไปตามกฎ ๒ ข้อ ที่จะทำให้เกิดวินิจฉัยที่สมเหตุสมผล) - ตัวแปรที่เราทำนายได้ว่า มีควัน แต่ไม่มีไฟ ประโยคนี้ มีสัญลักษณ์ "p>-q" และ วิทยาที่เป็นไปตามกฎ ๒ ข้อถูกต้อง เหมือนกัน กล่าวคือ เสียง "เสียงที่เปล่งออกมา [ศัพท์ ซึ่งเราจะใช้สัญลักษณ์ 5) เป็น ผลอันเกิดจากความพยายามของมนุษย์ "((s) = ศัพท์ประเภทหนึ่ง ที่พยายะให้ คำจำกัดความว่าเป็น "ผลอันเกิดจาก ความพยายามของมนุษย์”], และ "มัน ไม่เที่ยง " ((s)-B; ("B" = "เที่ยง")] และ "เสียงที่เปล่งออกมา ๑ เสียง = (1) ที่เราได้ยิน (หรือที่เราเข้าใจหรือใช้ สื่อสารกันได้” [(to ศัพท์ประเภท หนึ่ง ที่มีมางสาให้คำจำกัดความว่า "ที่ เราได้ยิน”, และ “มันเที่ยง” [(1)B] เพราะฉะนั้น การโต้เถียงระหว่างสำนัก นยายะ และสำนักมีบางสาของฮินดู จึง เขียนออกมาได้ในรูป "(s) >(s)-B" VS " (t)>(t)B” ปัญหาก็คือ ต่างฝ่ายต่างคิดว่า ตนพูดถึงคำ ๆ เดียวกันและเรื่องเดียวกัน คือ "ศัพท์” แต่จริง ๆ แล้ว มันไม่ได้ เป็นอย่างนั้น และเมื่อใช้แนววิเคราะห์ ๆ - ตัวแปรที่เราทำนายได้ว่าไม่มีควัน แต่มีไฟ ประโยคนี้มีสัญลักษณ์ "g-p" ต่อไปนี้ ผู้เขียนจะขอกล่าวถึงการโต้เถียง กันระหว่างฮินดู ๒ สำนัก และระหว่าง อาภิธรรมิกะในพระพุทธศาสนา ๒ สำนัก ว่ามีอะไรที่เหมือน ๆ กัน กล่าวคือ ทั้ง ๆ ที่คู่โต้แย้งแต่ละคู่ พูดถึงคำ ๆ เดียวกัน และการใช้สัญลักษณ์ข้างต้นกับการโต้ แต่กลับสรุปประเด็นกันไปคนละทาง ได้ เถียงกันระหว่างเถรวาทและบุคคลวาท แก่ คำว่า "ศัพท์” นักตรรกวิทยาของ ในพระพุทธศาสนาแล้ว เราก็จะเขียนรูป สำนักนยายะของฮินดู สรุปว่า ศัพท์ การโต้เถียงของเถรวาทเรื่องบุคคลด้วย “ไม่เที่ยง” ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ ของสำนักมีบางสาของฮินดู สรุปว่า ศัพท์ "เที่ยง” อย่างไรก็ดี เถรวาทและบุคคลวาท ในพระพุทธศาสนา กลับมีการโต้แย้งด้วย การปฏิเสธในตอนแรก และยืนยันใน ตอนหลังได้ดังนี้ “(x)-p>(x)" ในทำนอง เดียวกัน บุคคลวาทก็ได้ยืนยันในตอนแรก และปฏิเสธในตอนหลังว่า "(y)p>(y)-q" ถ้าจะพูดให้เข้าใจง่ายขึ้น เหตุผลที่ยุ่งยากซับซ้อนยิ่งไปกว่านยายะ ล้มเหลวลงได้ก็เพราะ และมีบางสาเสียอีก ทั้งนี้เพราะทั้งนยายะ โดย ดร.โซเฮอิ อิชิมูระ สถาบันการศึกษาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยเบิร์คเล่ย์ มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ผู้แปล การสื่อสาร ทั้งเถรวาทและบุคคลวาท ต่าง อรุณลักษณ์ ไชยนันทน์ อ.บ., อ.ม. (ภาษาอังกฤษ) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมีบางสาต่างก็ให้เหตุผลทางตรรก ก็ถกเถียงกันโดยใช้ตัวแปรคนละตัวคือตัว กัลยาณมิตร ๗๑