ความสัมพันธ์ระหว่างอโศกและวิเนตา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 9 หน้า 81
หน้าที่ 81 / 122

สรุปเนื้อหา

พ ร ะ เ จ้ า อ โ ศ ก ม ห า ร า ช เงางามอยู่แล้วกระทบแสงสุริยาเมื่อจวนอัสดงดูเป็น เงางามวาบวับ ขับให้ริมฝีปากสีชมพูเรือดูงามอำไพ ยิ่งขึ้น "ท่านจะชมเมฆ ชมฟ้าก็ชมเถิด ทำไมจึง ต้องมาชมข้าพเจ้าด้วย” วิเนตาถามเหมือนมิได้ตั้งใจ ถามจริง ๆ “ข้าพเจ้ามิได้ชมท่าน ข้าพเจ้าเพียงชมผิว ของท่านเท่านั้น” อโศกพูดแล้วยิ้มอยู่ในหน้า ไป วิเนตาหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เป็นอาการ หัวเราะที่ฟังไม่ออกว่า หัวเราะชอบใจหรือเยาะเย้ย จนอโศกรู้สึกสะดุ้งพระทัยว่า คำของพระองค์จะมี ความหมายประการใดสำหรับสตรีผู้นี้ ในที่สุดจึงตรัส ถามว่า "ท่านหัวเราะอะไร?” "เป็นเรื่องน่าหัวเราะ” วิเนตา "คนที่มี ความรู้มาก ฉลาดมาก ก็มักจะมีทางเลี่ยงมาก” "หรือไม่จริง?” อโศกตรัส พระพักตร์ยิ้มระรื่น "อุปมาว่าข้าพเจ้าไปเยือนท่านถึงที่พักอาศัย ข้าพ เจ้าเ

หัวข้อประเด็น

- ความสัมพันธ์ระหว่างอโศกและวิเนตา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พ ร ะ เ จ้ า อ โ ศ ก ม ห า ร า ช เงางามอยู่แล้วกระทบแสงสุริยาเมื่อจวนอัสดงดูเป็น เงางามวาบวับ ขับให้ริมฝีปากสีชมพูเรือดูงามอำไพ ยิ่งขึ้น "ท่านจะชมเมฆ ชมฟ้าก็ชมเถิด ทำไมจึง ต้องมาชมข้าพเจ้าด้วย” วิเนตาถามเหมือนมิได้ตั้งใจ ถามจริง ๆ “ข้าพเจ้ามิได้ชมท่าน ข้าพเจ้าเพียงชมผิว ของท่านเท่านั้น” อโศกพูดแล้วยิ้มอยู่ในหน้า ไป วิเนตาหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่เป็นอาการ หัวเราะที่ฟังไม่ออกว่า หัวเราะชอบใจหรือเยาะเย้ย จนอโศกรู้สึกสะดุ้งพระทัยว่า คำของพระองค์จะมี ความหมายประการใดสำหรับสตรีผู้นี้ ในที่สุดจึงตรัส ถามว่า "ท่านหัวเราะอะไร?” "เป็นเรื่องน่าหัวเราะ” วิเนตา "คนที่มี ความรู้มาก ฉลาดมาก ก็มักจะมีทางเลี่ยงมาก” "หรือไม่จริง?” อโศกตรัส พระพักตร์ยิ้มระรื่น "อุปมาว่าข้าพเจ้าไปเยือนท่านถึงที่พักอาศัย ข้าพ เจ้าเห็นสุนัขที่ท่านเลี้ยงไว้สวยงามน่ารัก แล้วข้าพเจ้า ชมว่าสุนัขตัวนั้นสวย ท่านจะลงเอาว่าข้าพเจ้า ชมท่านอย่างนั้นหรือ? ข้าพเจ้าชมสุนัขของท่านต่าง หาก” - “ถ้าอุปมาว่า” วิเนตาพูด “สุนัขตัวนั้น ข้าพ เจ้ารักมาก ถ้าท่านที่สุนัขของข้าพเจ้าก็พลอยเจ็บถึง ข้าพเจ้าด้วย สิ่งที่เราถือว่าเป็นของเรานั้น ย่อมมี ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตัวเราเสมอ ท่านมีความเห็น ฉะนี้ ถ้าท่านจะจับมือข้าพเจ้า ท่านจะมีถือเป็นข้อ อ้างหรือว่า ท่านมิได้จับข้าพเจ้า แต่ท่านจับมือของ ข้าพเจ้าต่างหาก เมื่อเป็นดังนี้ ตัวข้าพเจ้าจะอยู่ที่ใด เพราะอะไร ๆ ก็ล้วนเป็นของข้าพเจ้าทั้งสิ้น” - ทั้งสองเดินคลอเคลียกันไป ชมนั่นชมนี่ใน พระราชอุทยาน จนแสงสูรย์จางหายไปจากโลก ความมืดเริ่มกระจายแผ่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ จึง แยกย้ายกันกลับสู่ตำหนักตน วิเนตา เป็นเจ้าหญิงนับเนื่องในพระราชวงศ์ โมริยะพระองค์หนึ่ง พระมารดาของเธอ เจ้าชาย อโศกเรียกว่าพระเจ้าอา-พระนางวัลลภาพรรณ บรรดาสตรีที่นับเนื่องในพระราชวงศ์ ยกเว้นเจ้า หญิงพระภคินีต่างพระมารดาแล้ว เจ้าชายอโศก ทรงสนิทสนมกับเจ้าหญิงวิเนตามากที่สุด บางคราว ทรงเข้าเล่นกันอย่างสนุกสนาน พระนางวัลลภาพรรณ ทรงทราบเรื่องนี้ดี และดูเหมือนมีพระประสงค์ให้ พระธิดาสนิทสนมกับเจ้าชายอโศกเสียด้วย ส่วน พระนางวิมังสาเทวีพระมารดาของอโศก และองค์ อโศกเองทรงสนิทสนมกับเจ้าหญิงวิเนตาในฐานะ 01 Kalyanamitra.org เ กัลยาณมิตร ๗๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More