การเดินทางและการอธิษฐาน : หน้า 95/122

โดย พ.พ. อธิษ ในบาป A ร่วมเดินทางทั้งสามคนที่นั่งเบาะหลัง ทุกคน หน้าเพื่อกันเวลาสำหรับโอกาสพิเศษในหมู่ ต่างหลับคอพับคออ่อน เราลุยงานล่วง พวกเรา เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่เดินทาง สภาพของพวกเราซึ่งถือเอาเบาะรถเป็นที่ พักผ่อนพักเหนื่อยชั่วคราวก็จะเป็นแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะว่าผมได้รีบพัก ใหญ่แล้ว คราวนี้ผมจึงเพียงแต่หลับตา โดยไม่หลับจริง ในใจร้องคลอไปกับเทป เพลงที่คนขับเปิดไปเรื่อย ๆ กำลังจะเคลิ้ม 2. ผมกลับรู้สึกตัวเพราะเสียงเพลงที่ตั้งอยู่ เปลี่ยนเป็นเสียงพระเทศน์อย่างกะทัน หิน... ก่อนอธิษฐานทุกครั้งต้องทำใจให้ใส ตั้งจิตปรารถนาแต่สิ่งดีๆ ขอให้มีกำลังใจ กำลังกาย กำลังทรัพย์ เหมาะต่อการ มอ้าปากหาวเป็นครั้งที่สาม โดยไม่ยกมือขึ้นปิดปาก สร้างบุญ สั่งสมบารมีติดตัวไปทุกภพ ทุกชาติ ตราบกระทั่งเข้าสู่พระนิพพาน ให้ระวังอย่างยิ่งคือ อย่าปล่อยให้ใจขุ่น เผลอไปอธิษฐานบาปเข้า ถ้าอย่างนี้จะ เสียชาติเกิด ทั้งในปัจจุบันชาติและ ยังติดลบไปยังภพชาติหน้าที่คำอธิษฐาน ส่งผลด้วย... แล้วเสียงก็ขาดหาย เทป หมดม้วน จากที่ได้ฟังก่อให้เกิดคำถามหลาย ข้อ ส่วนที่ผมถามคนขับรถนั้นเพียงข้อเดียว "พระที่เทศน์ชื่ออะไรครับ” "ไม่รู้เหมือนกัน เทปของน้องเมีย ขณะนั้นรถแท็กซี่ที่เราเช่า ผมให้มา มันชอบเอาเทปเก่าไปอัดเพลง เหมากำลังแล่นออกจาก | ใหม่ ๆ ทับ” IN เขตเทศบาลสู่ถนนหลวง ผมรู้สึกเสียดายธรรมะดี ๆ ที่ถูกลบ - มุ่งไปยังอำเภอซึ่งเป็นจุด ไปอย่างบอกไม่ถูก บางที่บุญเรามีเพียง หมายของการว่าจ้าง แค่ที่ได้ฟังเท่านั้น ผมปลอบตัวเอง อันที่ "คุณจะไปที่นั่นทำไมหรือครับ” จริงผมก็ไม่ใช่คนที่จะสนใจฟังธรรมมาก คนขับแท็กซี่ถามผม ซึ่งนั่งด้านหน้าคู่กับ มาย แต่ครั้งนี้ที่ได้ฟังน่าสนใจเหลือเกิน เขาด้วยน้ำเสียงสุภาพ - ผมหลับตาลง ปล่อยใจให้คิดไป เรื่อย ๆ... อธิษฐานบาปเป็นอย่างไรหนอ "ไปร่วมงานบวชเพื่อนครับ เร เรา ทำงานร่วมกัน” ตอบคำถามแล้ว ผมก็ เกิดมาไม่เคยได้ยิน... 1. ตัวผมคะไปข้างหน้าเพราะรถ ชวนเขาคุยด้วยเรื่องทั่ว ๆ ไป สักพัก ต่างคนก็ต่างเงียบ ผมหันไปมองเพื่อน เบรค กะทันหัน กัลยาณมิตร ๙๓ Kalyanamitra.org