โพชฌงค์และการหายจากอาพาธ : หน้า 17/128

สาทร์ สมฺโมทิตวา จ อาพาธา ตมหา วุฏฐาสิ ฐานโส เอเตน สจฺจวัชเชน โสตถิ เต โหตุ สพฺพทาฯ เอกทา ครั้งหนึ่ง ธมฺมราชาปี แม้พระธรรม ราชาคือพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเจ้าของ ธรรม เคลญเญนาภิปีฬิโต ผู้อัน อาพาธเบียดเบียนแล้ว จุนทัตเถเรน ตัญเญว ภณาเปตวาน พุทธองค์ รับสั่งให้พระจุนทเถรแสดงซึ่งโพช- ฌงค์นั้นแหละ พระองค์ทรงสดับ โพชฌงค์เช่นนั้นแล้ว ร่าเริงบันเทิง มคคาหากิเลสา ว ปัตตานุปปัตติ ธมฺมติ เอเตน สจฺจวชเชน โสตถิ เต โหตุ สพฺพทาฯ ปรีนา เต จ อา- พาธา อาพาธทั้งหลายเหล่านั้น ติณ- ณนนมปี มเหสิน มคคาหด- กิเลสา ว ปตฺตา อันท่านผู้แสวงหา ซึ่งคุณอันยิ่งใหญ่ทั้ง ๓ ท่าน ถึงซึ่ง ความดับหายไป ดุจกิเลสอันมรรค บำบัดแล้ว หรืออันมรรคกำจัดแล้ว ด้วยอำนาจสัจวาจานี้ ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านจงทุกเมื่อ นี่แปลมคธ ในบทต้นว่าพระองคุลิมาล เถรเจ้า ท่านเป็นผู้กระทำบาปหยาบ ช้ามากนัก ก่อนบวชในพระธรรม วินัยของพระศาสดาฆ่ามนุษย์เสีย ๙๙๙ ชั้นต้นก็ทำดีมา ได้เล่าเรียน ศึกษาวิชาจวนจะสำเร็จแล้ว ถูก อาจารย์ลงโทษจะทำลายชีวิตเสีย ต้องทำกรรมหยาบช้าลามก เศร้า โศกเสียใจเหมือนกัน ฆ่ามนุษย์เกือบ พัน ๙๙๙ คน พระทศพลเสด็จไป ทรมานองคุลิมาลโจรนั้นละพยศร้าย พระทัย อาพาธก็หายไปโดยฐานะ ภาษาเป็นสยามภาษาฟังเพียงแค่นี้ กลับกลายบวชเป็นภิกษุในพระพุทธ อันนั้น เอเตน สจจวชเชน ด้วย อำนาจความสัตย์อันนี้ ขอความ สวัสดีจงมีแก่ท่านทุกเมื่อ ปรีนา เต จ อาพาธา ติณณนนมปี มเหสิน ท่านผู้แปลบาลีฟังออกเข้าใจแล้ว ตัดกิเลสเป็นสมุจเฉทปหาน ชาว บ้านชาวช่องกลัวกันนัก ขึ้นชื่อว่า ศาสนา ได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ แต่ว่าท่านผู้ไม่ได้เรียนอรรถแปล แก้ไขยังไม่เข้าใจ ต้องอรรถาธิบาย ลงไปอีกชั้นหนึ่ง องคุลิมาลโจรละก็ ซ่อนตัวซ่อนเนื้อ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๗ ๑๕