การสร้างบุญและบารมี : หน้า 87/128

ลักษณะการตายให้เห็นว่า บางคนป่วย ตาย บางคนเกิดอุบัติเหตุตาย แต่คน ทั้งสิบล้วนแต่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น พอ กลับฟื้นคืนชีวิต ท่านก็เล่าให้คนเหล่า นั้นฟัง คนที่เชื่อก็กลัวตายรีบทำกุศล ใหญ่ เดี๋ยวนี้ยังมีชีวิตอยู่ คนไม่เชื่อก็ ตายตามนั้นเป็นแถว นี่แสดงว่าเรื่อง อะไรจะเกิดในโลกมนุษย์เนี่ย มันเกิด ในเหตุคือในภพละเอียดโน่นก่อน เอาละ นอกจากมั่นใจว่าพระ ธรรมกายเจดีย์ของเราจะสำเร็จแล้ว ยังไม่ใช่แค่สำเร็จธรรมดา สำเร็จเป็น ดูเราคิดถึงทีไร สายบุญสายสมบัติย่อมส่งต่อเนื่องจากองค์พระของ สิ่งมหัศจรรย์ขึ้นที่แปดของโลกต่อไป เราที่พระเจดีย์มายังแหล่งเก็บบุญประจำตัว คือศูนย์กลางกายของ ภพหน้าด้วย ที่น่าดีใจกันเป็นพิเศษ ก็ เราทุกครั้ง เมื่อเรามีบุญตามรักษาอยู่เสมอดังนี้แล้ว จะทำอะไรก็ ตรงที่มีค่าเหนือสิ่งมหัศจรรย์อื่นๆเพราะ จะต้องประสพแต่ความสำเร็จเป็นอัศจรรย์แน่นอน สิ่งก่อสร้างของเรา ใครมาพบเห็นก็ชื่น ใครเขาจะท้วงติงยังงั้นยังงี้อะไรตามประสาคนขาดปัญญา ใจ มีแต่เกิดบุญกุศลขึ้นในใจ เพราะ ก็ไม่เป็นไร เราต้องคิดของเราอยู่เสมอว่า การเดินทางชีวิตของเรา เป็นสถานที่ที่มีคนมากราบไหว้สักการะ ไม่ใช่แค่ชาติเดียวนี่ แต่อีกมากมายนับชาติกันไม่ได้ หน้าที่ของชีวิต เป็นพยานของความดีงามที่เกิดจาก กระแสใจอันบริสุทธิ์ของทุกๆ คน ไม่ใช่ให้มานั่งหลงยึดติดอยู่กับสิ่งที่เกิดแล้วพบ เช่นเป็นเทวดา ไม่ใช่ให้ติดในสมบัติทิพย์ เป็นคนไม่ใช่ให้ติดลาภ ยศ สรรเสริญ เมื่อเราทำมาหากิน เราก็หวังได้ สุข เป็นปลาไม่ใช่ติดน้ำ เงินได้ทองมา เงินทองพวกนั้นไม่ใช่ การเกิดแต่ละครั้งของเรา หน้าที่ที่แท้จริงคือต้องสะสมเสบียง มันมีเองในอากาศ ใครจะหยิบตรงไหน สร้างบุญบารมีเรื่อยไป เมื่อใดบารมีเต็มที่ทั้ง ๑๐ อย่าง เมื่อนั้นจะ ก็ได้ พวกเหรียญพวกธนบัตรเหล่านั้น ได้เลิกเกิดเสียที กระทรวงการคลังของแต่ละประเทศเขา ทีนี้ป้าก็คุยกะคุณข้างต้นแล้ว การสร้างบุญเพื่อให้บุญกลั่น สร้างมันขึ้นมาใช้สมมุติแทนราคาสิ่ง เป็นบารมีนั้น ทำคนเดียวได้นิดเดียว เหมือนตอนนี้ถ้าให้คุณหรือ ป้าสร้างเจดีย์ตามลำพังตัวเองซี ได้องค์โตเท่าไหนล่ะ ป้าว่าคงได้ ขนาดโตซักวาสองวาเท่านั้น บางคนไม่มีทรัพย์พอจะสร้างเลยด้วย ซ้ำไป แต่เมื่อเราร่วมใจกันสร้างให้ใหญ่ที่สุดในโลก เราก็ต้องทำ ของ ในทำนองเดียวกันเราทำการกุศล ต่างๆ เพื่อให้เกิดเป็นบุญ ก็ไม่ใช่บุญมี อยู่เองตามอากาศ บุญมีแหล่งที่มา เหมือนกัน แหล่งบุญนั้นคือพระนิพพาน สำเร็จจนได้ นั่นเอง การสร้างบารมีได้ยิ่งใหญ่อย่างงี้ อย่านึกว่าอยากทำเมื่อไหร่ ธรรมกายเจดีย์ของเราจะเป็น ก็ทำได้นะคะ ถ้าเราไม่มีผู้มีบุญใหญ่ ผู้มีใจใหญ่คือมีความกรุณา สถานที่ผู้คนมาประกอบการกุศล ทั้งมา ต่อผู้อื่นเป็นผู้ริเริ่มชักชวนให้ทำ เราก็ไม่มีโอกาสสร้างบารมีคราวนี้ เคารพ ทั้งมาทำทาน รักษาศีล และ อยู่ดี นับเป็นมหาโชคมหาลาภที่นับประมาณไม่ได้ของเราทุกคน เจริญภาวนา บุญย่อมต้องเกิดขึ้น ณ ที่มีโอกาสพบเจ้าคุณหลวงพ่อของเราซึ่งมีบุญใหญ่ สามารถปฏิบัติ ที่ตรงนั้นมากมาย เพราะฉะนั้นเราก็ ธรรมจนสามารถพิสูจน์คำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ มีใจ ต้องคิดถึงพระของเราบ่อยๆ คุณก็คิด ใหญ่คือกรุณาในสรรพสัตว์ ตั้งปณิธานที่จะรื้อสัตว์ขนสัตว์เข้า กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๗ ๘๕