การศึกษาและการเติบโตของเด็ก : หน้า 56/128

ครั้งแรกหลังจากสามีของท่านเสียชีวิตไปแล้ว ลูกชายคนที่สองของท่านเริ่มเรียนอย่างหนัก เพื่อ ให้ได้เกรดดี ๆ อย่างพี่ตามที่พ่อสั่งเสียเอาไว้ เด็กวัย กำลังเติบโตเมื่อพักผ่อนน้อยร่างกายเครียด หนัก เข้าก็ล้มป่วยด้วยโรคแทรกซ้อนที่ร้ายแรงยิ่งอย่างหนึ่ง ต้องหยุดพักเรียนเป็นปี เพราะต้องรักษาตัวอย่าง ต่อเนื่องในโรงพยาบาล แล้วมานอนพักฟื้นที่บ้าน ต่ออีกระยะหนึ่ง ภายหลังเมื่อหายป่วยแล้ว แม้ร่างกายจะ อ้วนท้วนแข็งแรงกว่าเดิม แต่เจ้าตัวก็ไม่กล้าที่จะหัก โหมอย่างเดิม การเรียนจึงเป็นไปในระดับปานกลาง ตามกำลังสติปัญญา เขาเรียนเพียงแค่จบสายวิชา ชีพแล้วสมัครเข้าทำงาน ต่อมาเมื่อมีครอบครัวมีลูก เขาได้พาแม่เมียและลูกเข้าวัดทำบุญฟังธรรมเรื่อยมา พี่ชายนั้น ช่วงแรกๆ ที่น้องชายล้าเลิกคิดจะ เอาดีเอาเด่นทางด้านการศึกษา ได้เข้ามาเคี่ยวเข็ญ บ่นว่าน้องชายต่างๆ นานา จนแม่ทนรำคาญไม่ได้ “สมองน้องไม่ดี ปล่อยน้องเถอะ” เสียงแม่ ราบเรียบทั้งๆ ที่นึกโกรธอยู่ในใจ “แม่ก็ดีแต่ตามใจน้องโตขึ้นเอาตัวไม่รอด อย่ามาโทษผมก็แล้วกัน” จากนั้นพี่ชายก็ไม่ยุ่งกับแม่และน้อง กระทั่ง เขาเรียนจบมีงานทำ เมื่อแต่งงานออกเรือนไปแล้ว นาน ๆ ครั้งจึงพาเมียและลูกๆ มาเยี่ยมคุณย่า หลานสาวและหลานชายนั้น ทุกครั้งที่มากราบคุณย่า ต่างจะแข่งกันคุยอวดความเก่งของตนเป็นประจำ โดย มีหลานย่าอีกคนซึ่งเป็นลูกของลูกชายคนเล็ก นั่งฟัง พี่ๆ แบ่งพูดอยู่ข้างคุณย่าอย่างเงียบๆ “เธอเคยได้เอมั่งหรือเปล่า” พี่สาวถามน้อง ขายลูกพี่ลูกน้องของตนด้วยคำถามและท่าทางไม่น่าดู “เคยครับ” “ฟลุคละสี” น้องชายแสดงอาการดูหมิ่น ดูแคลนจนคุณย่าทนไม่ได้ ต้องใช้อุบายให้หลาน ๕๔ ตุลาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร