การจัดการเวลาในการนั่งสมาธิ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 10 หน้า 30
หน้าที่ 30 / 128

สรุปเนื้อหา

๒๘ ตุลาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร จนใจหนูบริสุทธิ์ ได้เห็น ได้รู้และคิดแต่สิ่งที่เป็นความ จริง ถูกต้องตรงความเป็นจริง ตรงเป้าหมายของชีวิต พวกหนูจึงตอบท่านอย่างเต็มอกเต็มใจได้ แต่พอพวก หนูลงมาข้างล่างแล้ว ใจจะหยาบลง เพราะไหนจะ ต้องเรียนหนังสือกันทั้งวัน เรียนธรรมดาไม่พอ ต้อง ไปเรียนพิเศษอีกด้วย กลับมาบ้านก็เหนื่อย ไหนจะ งานฝีมือ การบ้านที่คุณครูสั่งงานไว้ให้ทำ ทำให้หนูมี เวลานั่งสมาธิน้อยลง และไม่ต่อเนื่อง แต่แม่ก็อยากให้ หนูเจียดเวลามานั่งให้ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ก่อนนอน หลับตานั่งสมาธิเอาใจเข้ากลางก็เหมือนหนูได้พักผ่อน แต่เป็นการพักผ่อนที่ดี และคุ้มค่าที่สุด จะทำให้สด ชื่นขึ้นไม่ง่วงเหงาหาวนอน เพียงแต่อดทนหน่อย ฝืนความเหนื่อยความง่วง หลับตาเข้ากลางให้เป็นนิสัย หนูก็จะพบว่าวิธีนี้เป็นการพักผ่อนกายและ

หัวข้อประเด็น

- การจัดการเวลาในการนั่งสมาธิ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

๒๘ ตุลาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร จนใจหนูบริสุทธิ์ ได้เห็น ได้รู้และคิดแต่สิ่งที่เป็นความ จริง ถูกต้องตรงความเป็นจริง ตรงเป้าหมายของชีวิต พวกหนูจึงตอบท่านอย่างเต็มอกเต็มใจได้ แต่พอพวก หนูลงมาข้างล่างแล้ว ใจจะหยาบลง เพราะไหนจะ ต้องเรียนหนังสือกันทั้งวัน เรียนธรรมดาไม่พอ ต้อง ไปเรียนพิเศษอีกด้วย กลับมาบ้านก็เหนื่อย ไหนจะ งานฝีมือ การบ้านที่คุณครูสั่งงานไว้ให้ทำ ทำให้หนูมี เวลานั่งสมาธิน้อยลง และไม่ต่อเนื่อง แต่แม่ก็อยากให้ หนูเจียดเวลามานั่งให้ได้ อย่างน้อยที่สุดก็ก่อนนอน หลับตานั่งสมาธิเอาใจเข้ากลางก็เหมือนหนูได้พักผ่อน แต่เป็นการพักผ่อนที่ดี และคุ้มค่าที่สุด จะทำให้สด ชื่นขึ้นไม่ง่วงเหงาหาวนอน เพียงแต่อดทนหน่อย ฝืนความเหนื่อยความง่วง หลับตาเข้ากลางให้เป็นนิสัย หนูก็จะพบว่าวิธีนี้เป็นการพักผ่อนกายและใจ ที่ดีที่สุด เป็นการชะล้างใจของเราให้คืนสู่ความบริสุทธิ์ ความคิดเห็นก็ จะคืนสู่ความเป็นจริงได้ แล้วหนูก็จะไม่เบื่อที่จะนั่งสมาธิ พอใจของเรา บริสุทธิ์ ไม่ว่าเรื่องทางโลกหรือทางธรรม หนูก็จะเรียนรู้ได้อย่างแตกฉาน และเป็นไปอย่างถูกต้องตรงความเป็นจริง ที่นี้หนูก็จะตอบหลวงพ่อท่านได้ อย่างเต็มอกเต็มใจทุก ๆ ครั้ง โดยไม่เปลี่ยนแปลงว่า “เรียนจบแล้ว หนูจะ อยู่ทำวิชชากับหลวงพ่อค่ะ” จริงหรือไม่จริง หนูก็ลองพิสูจน์ด้วยตัวเองนะจ๊ะ พูดถึงการเดินเปลี่ยนอิริยาบถ บนดอยมีพื้นที่ให้พวกหนูเดินเล่นพัก ผ่อนออกกำลังกายกว้างขวางมาก อย่างไรก็ตามหนูต้องเชื่อฟังพวกพี่ๆ ที่ดู แลพวกหนู อย่าเดินเถลไถลไปไกลกว่าที่เขาอนุญาตนะจ๊ะ โดยเฉพาะตรง ข้างบ้านชมพูพิงค์ ซึ่งมีทางเดินลงไปเรื่อย ๆ จนถึงต้นไม้ใหญ่ๆ ต้นหนึ่ง ซึ่งพวกหนูเคยเดินลงไปดู แล้วหลวงพ่อท่านห้ามพวกหนูเดินลงไปโดยไม่มี ผู้ใหญ่ลงไปด้วย เพราะลงไปลึกและค่อนข้างเปลี่ยว จะไม่ปลอดภัยสำหรับเด็กๆ ท่านเป็นห่วงพวกเด็กๆ จึงห้ามลงไปตามลำพัง พูดถึงต้นไม้ใหญ่นี้ ทำให้ แม่นึกถึงเมื่อปีก่อนนี้ ที่ได้ขึ้นมาปฏิบัติธรรมบนดอยพร้อมกับเด็ก ๆ ยุว และรุ่นนั้นมีคุณแม่ของยุวะฯขึ้นมาหลายคน รวมทั้งคุณแม่ของหนูเจนนี่ (ยุว กัลยาณมิตรที่น่ารักของเรา) คือคุณปิด แม่ได้รู้จักคุณปิดบนดอยนี้แหละ ดู คุณปิดจะคอยเตือนเจนนี่เสมอๆ ว่า “อย่าลืมแม่นะ อธิษฐานให้แม่เห็น ธรรมะเร็วๆ นะลูกนะ” เช้าวันหนึ่งก่อนเข้าห้องปฏิบัติธรรม คุณปิดก็บอกเจนนี่ว่า อย่าลืม อธิษฐานให้แม่ด้วยนะ แล้วพวกเราก็แยกย้ายกันไปนั่งสมาธิ แม่ก็นั่งเข้า กลางไปจนละเอียดดี ใจก็นึกแว่บไปว่า เจนนี่นั่งอธิษฐานให้คุณแม่หรือเปล่า แม่เห็นเป็นภาพเจนนี่ปรากฏขึ้นมาในกลางองค์พระที่ศูนย์กลางกาย เห็น
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More