การเข้าถึงพระธรรมกาย : หน้า 44/128

อิสรภาพแห่งใจ คือภาวะของ จะเข้าถึงพระธรรมกายก็ต้องเริ่มที่ศูนย์ สู่อิสรภาพอันนิรันดร์ กลางกาย จะเป็นพระโสดาบัน พระ สกทาคามี พระอนาคามี พระอรหันต์ ใจที่พ้นจากการครอบงำของกิเลส ที่สุด ก็ต้องเริ่มที่ศูนย์กลางกาย เพราะฉะนั้น แห่งอิสรภาพ คือการเข้าถึงพระธรรม ศูนย์กลางกายจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะ กาย เพราะพระธรรมกายเป็นแหล่ง ทำให้เราหลุดพ้นกิเลส อันเป็นเป้า รวมของความสุขความสำเร็จ เป็นแหล่ง หมายสูงสุดของชีวิต.... ที่ใจนั้นเป็นอิสระอย่างไร้ขอบเขต เป็น ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่ บรมสุข สุขอย่างยิ่ง เป็นความเบิก กึ่งกลางเหนือสะดือขึ้นมาสองนิ้วมือ บานอย่างไม่มีประมาณ เป็นจุดเริ่มต้นที่ผู้ใดก็ตามนำใจของตนมา คุกภายนอกอย่างเก่งก็ยังได้แค่ “หยุด” ไว้ตรงนี้แล้ว จะได้พบกับสุด ชาตินี้ แต่คุกคือกิเลสย่อมขังเราได้ ยอดแห่งอิสรภาพของใจ คือการเข้า ไม่รู้จบ ถึงพระธรรมกายภายใน นั่นเอง อิสระอันนิรันดร์ ณ ที่นั้นอยู่ไม่ไกล ดำเนินจิตสู่ภายใน หยุดนิ่งได้เข้าถึงธรรม ๔๒ ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร การเลิกทาสสิ้นสุดไปแล้ว แต่ ตราบใดที่ยังยอมแพ้กิเลสอยู่ ตราบนั้น ความเป็นทาสก็คงดำเนินต่อไปอย่าง ไม่มีที่สิ้นสุด “หยุดใจ” ให้เข้าถึงพระธรรมกาย วันนี้ เพื่อความเป็นไท ไปสู่อิสรภาพ อันนิรันดร์ คุกใดฤๅเทียบได้ เท่าดุกใจเป็นไม่มี คุกนอกยังรอรี คูกใจ เข้าทุกวัน ให้โลกแลโกรธหลง คุมขังกรงแน่นทรวงกัน เป็นไทเถิดเพื่อนฉัน “หยุด” เท่านั้นพลันเบิกบาน หยุดใจที่กลางภาย มุ่งทะลายคุกแห่งมาร อิสระแย้มดอกบาน พบสุขสันต์นิรันดร์กาล