โทษของการฆ่าสัตว์ : หน้า 75/128

disadvantage?" อะไรครับ? (อืม...เป็นเรื่องเข้าใจยากนะครับ แต่ผมเข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไร แล้วโทษประการที่สองคือ "It's vengefulness. Generally, those that have been harmed try to avenge themselves for their suffering.” small._ (คือความอาฆาตพยาบาทค่ะ ตามธรรมดาผู้ที่ถูกทำร้ายจะพยายามแก้แค้นผู้ที่ทำให้เขาเจ็บช้ำ) "How can the small insect like mosquitoes avenge themselves?" (ยุงตัวเล็กจะแก้แค้นได้อย่างไร?) “Please keep in mind that every living creature has it's own mind no matter how (โปรดระลึกไว้เสมอว่า สัตว์มีชีวิตทั้งหลาย ไม่ว่าจะเล็กขนาดไหนล้วนมีจิตใจทั้งสิ้น....) ...As soon as It's life comes to an end, the mind vacates the dead body to be reborn again. (ทันทีที่ชีวิตจบลง จิตก็จะออกจากร่างที่ตายแล้วนั้น ไปเกิดใหม่อีก...) ...This is why the cycle of existences is endless. _ (...นี่คือเหตุผลว่าทำไม สังสารวัฏ ไม่มีวันจบสิ้น....) ...You can realize the second disadvantage if you accept that either big or small tiving creatures love their life." (...คุณจะยอมเชื่อในโทษภัยประการที่สองได้ ถ้าคุณยอมรับว่าไม่ว่าสัตว์ใหญ่หรือเล็กล้วนรัก ชีวิตทั้งสิ้น.) "But the mosquitoes harm me. Don't I have even the right to protect myself?" (แต่ยุงทำร้ายผมนะ ผมไม่มีสิทธิ์จะป้องกันตัวเลยหรือครับ?) "Yes, you have. By brushing it away not slapping it because it doesn't mean to annoy you... (คุณมีสิทธิ์ค่ะ ด้วยการปัดมันออกไป ไม่ใช่ฆ่ามัน เพราะว่ายุงมันไม่ได้ตั้งใจจะเบียดเบียนคุณเลย...) ...It just begs you for o drop of blood to live a life. Can't you spare it even a little Kindness?” (ยุงเพียงแต่ขอเลือดคุณสักหยดเพื่อประทังชีวิต คุณจะแบ่งให้ด้วยความเมตตาบ้างไม่ได้ เขียวหรือคะ?) "It may be the vector of contagious of disease." (มันอาจจะเป็นพาหะของโรคติดต่อก็ได้) "If so, brush it away, don't kill it. 1 think, however, the first disadvantage is more important than the second one. This is because Buddhism teaches that: (ถ้าเช่นนั้นก็ปัดมันออกไป อย่าฆ่ามัน... อย่างไรก็ตามดิฉันคิดว่าโทษประการแรกสำคัญกว่า ประการที่สอง ทั้งนี้เพราะพระพุทธศาสนาสอนว่า To be purified from all evil passion is the extinction of sufferings" (ความหมดจดจากกิเลสทั้งปวง เป็นทางดับทุกข์ทั้งหลาย) น้องเล็กล่ะจ๊ะ เดี๋ยวนี้เลิกยิ้มดตบยุงแล้วหรือยัง? รักและคิดถึงเสมอ พี่ใหญ่ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๗