ความงามของพระมหากัจจายนะ : หน้า 105/128

เมืองตักกสิลา เพื่อมิให้ใครได้ล่วงรู้ ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน ในภูมิของคนแก่ พวกข้าพเจ้าเป็น กัจจายนเถระเป็นผู้มีรูปถ่ายอันงด ความอับอายจนต้องหนีหน้าไปใน คนหนุ่ม เป็นเด็กอยู่ในภูมิของคน งาม ผิวพรรณผุดผ่องประดุจทองคำ หนุ่มของเด็ก ข้าพเจ้าขอนับถือพระ เป็นที่สะดุดตาสะดุดใจแก่ผู้ที่ได้พบ รัตนตรัยเป็นที่พึ่งตั้งแต่วันนี้เป็นต้น เห็น ไม่เว้นแม้โสไรยะบุตรของ เศรษฐีแห่งโสไรยนคร ผู้นั่งบนยาน ไป" ด้วยเหตุนี้ พระภิกษุและ น้อยเคียงข้างมากับสหาย ยังอดที่ สามเณรจึงไม่ไหว้คฤหัสถ์ ทั้งที่เป็น โสไรยะเดินทางหลังกองเวียน จะแลตะลึงชมในรูปกาย และผิว เพื่อที่จะไปยังเมืองตักกสิลา ครั้น เดินไปได้ไม่นานก็รู้สึกอ่อนเพลีย จึง ถอดแหวนให้เป็นค่าจ้างเพื่อขออาศัย นั่งไปบนเกวียนด้วย หลายคนเห็น อยู่นอกเมืองมิได้ โสไรยะแล้วต่างชื่นชมเป็นเสียงเดียว “ขอให้พระเถระรูปนี้ได้เป็น กันว่า “สวย” หาที่ติมิได้ จึงคิด ปรึกษากันให้โสไรยะไปเป็นภรรยา คนหนุ่มและคนแก่ เพราะยังเกี่ยว พรรณของพระเถระผู้กำลังครองผ้า ข้องอยู่ในกามารมณ์ จึงจัดอยู่ใน ภูมิของคนหนุ่มหรือเด็กนั่นเอง ส่วน พระภิกษุและสามเณร จัดว่าอยู่ใน ภรรยาของเรา หรือไม่ขอให้ภรรยา ภูมิของผู้ใหญ่หรือของคนแก่ เพราะ ของเรามีผิวกายเหมือนพระเถระนี้” ไม่เกี่ยวข้องในกามารมณ์ทั้งมวล โสไรยะรำพึงในใจ ทันใดนั้น แม้พระภิกษุจะไม่เกี่ยวข้อง เหตุการณ์อันไม่มีใครคาดฝันก็บังเกิด ในกามารมณ์ แต่ก็มิอาจห้ามคฤหัสถ์ ขึ้น เพศชายของโลไรยะได้หายไป มิให้เกี่ยวข้องได้ ด้วยพระมหา กลายเป็นเพศหญิงไปในบัดดล สร้าง บุตรเศรษฐี บุตรเศรษฐีเห็นความ งามของโสไรยะแล้วเกิดความเสน่หา จึงแต่งตั้งให้เป็นภรรยาของตน เดิมโสไรยะเป็นชายมีภรรยา อยู่แล้วและมีบุตร ๒ คน ครั้นต่อ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๓๗ 000