ประสบการณ์การนั่งสมาธิ : หน้า 80/128

เกิดมา พี่ก็ไม่มีโอกาสมองตัวเองแบบนั้นเลย แต่ ทำไมพี่เห็น เห็นด้านข้างบ้าง ตรงสันจมูกบ้าง บาง ครั้งก็เห็นมีใครสวมชฎา ลอยไปลอยมา หลายครั้ง ที่พี่เห็นองค์พระใสๆ ทุกอย่างที่พี่เห็น พี่ทำเฉยๆ ปล่อยให้ผ่านไป ผ่านไปจนกระทั่งเห็นสิ่งหนึ่ง ใน พี่นึกน้อมใจไปถึงท่าน แล้วหลับไปด้วยความสุขใจ เมื่อตื่นขึ้นมาในตอนสาย ความทรงจำจาก การนั่งสมาธิเมื่อคืน ไม่ได้เลือนหายไปจากใจพี่เลย คนแรกที่พี่เล่าให้ฟังคือน้องชายของพี่ เขาก็แสดง ความยินดี อนุโมทนาบุญและชวนไปเที่ยวจังหวัด ความรู้สึกตอนนั้น พี่รู้สึกว่าภาพที่เห็นเป็นเหมือน อยุธยา ตลอดวันในรถ เราต่างแลกเปลี่ยนและรับ เนื้อร้ายในร่างกาย เป็นภาพขยุกขยุยกลุ่มหนึ่ง สี ฟังประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรมต่อกัน เป็นข้อ เขียวๆ แดงๆ พี่เห็นเหมือนมีแสงผ่านเข้าไป สนทนาระหว่างพี่น้องที่ไม่รู้เบื่อ เป็นความรู้สึกที่ ทุกครั้งที่พี่ระลึก ทำลายเนื้อร้ายเหล่านั้นให้อันตรธานหายไป พี่เห็น คนกลุ่มหนึ่ง อยู่รอบตัวพี่ เหมือนพี่อยู่ต่ำกว่า คน เหล่านั้นก้มมองมาทางพี่ ใส่ชุดเหมือนหมอผ่าตัด อบอุ่นและปลอดภัย ในข้อที่ว่า เราต่างไม่ต้องห่วง และวิตกกังวลซึ่งกันและกันให้มากไปกว่านี้ เพราะ เราเลือกทางที่ดีที่สุดแล้ว น้องชายของพี่เคารพ ถึงความกระตือ รือร้นและการ เอาใจใส่ในลูก เพชรเอาไว้ พี่ยังกำหนดจิตนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เช่นเดิม เนิ่นนาน รู้สึกเมื่อย แม้จะขยับท่านั่งแต่ก็ ศิษย์ลูกหาของ — พยายามรักษาใจ ไม่ให้เคลื่อนจากที่เดิม พี่จึงมี ท่าน ทำให้พี่ยิ่ง โอกาสนั่งทำสมาธิต่อไปได้อีกนานทีเดียว สักครู่พี่ ตั้งใจว่า พี่จะ เห็นพระธรรมกายองค์สีทองในโบสถ์ เมื่อพี่มองที่ ไม่ทำให้ท่านผิด กลางองค์ท่าน ท่านเปลี่ยนเป็นองค์แก้วใส สว่าง พี่เห็นหลวงพ่อสดเป็นองค์สีทอง ในความรู้สึกตอน หวัง เพราะท่าน นั้น เป็นองค์หล่อทองขนาดเท่าตัวจริงของคน เป็น ฝากวัดพุทธเมย์ - ภาพสลับเปลี่ยนเป็นองค์พระธรรมกายสีทองเช่น วูดไว้ให้กับ เดียวกัน มีขนาดเท่ากัน รวดเร็วมาก สลับ ๆ เปลี่ยน เช่นนั้นอยู่นาน พี่จึงอธิษฐานจิตต่อท่านเกี่ยวกับ พวกเราทุกคน เรื่อง โรคร้ายในตัวพี่ ก็มีเสียงก้องตอบพี่มาว่า “ถ้า แต่เป็นสีเขียวเหมือนแก้วระยิบระยับราวกับโรยกาก ศรัทธาหลวงพ่อทัตตชีโวมาก เขามีโอกาสได้กราบ ท่าน และได้รับพระจากมือท่านทีเดียว วันนี้เป็น อีกวันที่พี่มีโอกาสไปทำบุญตามวัดต่างๆ ในจัง หวัดอยุธยา ตอนเย็นพี่มีนัดกับคุณหมออีก เมื่อเข้าพบ คุณหมอตามนัด คุณหมอคุยทำความเข้าใจกับพี่ว่า พี่อยู่ในระหว่างการตรวจหาเชื้อมะเร็งในขั้นที่ มิใช่เป็นมะเร็งในขั้นที่ ๔ อย่างแน่นอน คำตอบ ยังให้ไม่ได้แน่นอนนัก จนกว่าจะนำชิ้นเนื้อไปตรวจ เสียก่อน ซึ่งพี่ต้องไปตรวจที่ ร.พ.ภูมิพล แต่วันนี้ จะตรวจขั้นพื้นฐานก่อน คือด้วยการดูเนื้องอก พี่ อยู่ในความดูแลของคุณหมอ ๒ ท่าน ซึ่งคงจะเป็น ทีมงาน ท่านหนึ่งมีความเชี่ยวชาญทางด้านเนื้อ งอก ส่วนท่านนี้เชี่ยวชาญทางด้านมะเร็งโดยเฉพาะ ขณะตรวจพี่สังเกตสีหน้าคุณหมอ ทำให้พี่ใจขึ้น ขึ้นมาก เพราะใครๆ ก็บอกพี่ว่า คุณหมอท่านเก่ง เมื่อพี่รู้สึกเมื่อยและง่วงอยากเข้านอนแล้ว มาก ถ้าเจออะไรงอก ๆ นี่คุณหมอตรวจและบอก จึงแผ่เมตตา ส่งจิตระลึกถึงหลวงพ่อธัมมชโย ได้เลย หลวงพ่อทัตตชีโว คุณยายอาจารย์ และหลวงพี่ พี่จึงนึกถึงคำน้องแดงที่บอกพี่ว่า ผลการ หลายรูปที่รู้จัก นึกถึงภารกิจทางพระพุทธศาสนา ตรวจแล้วอาจไม่พบอะไรเลย และได้คำตอบว่า พี่ ที่ท่านทุ่มเทกระทำเพื่อชาวโลกอย่างไม่รู้จักเหน็ด ไม่เป็นอะไร ถ้าไม่เป็นก็ดีสิ พี่นึกถึงประกายตาใส เหนื่อย พี่เห็นประโยชน์ที่ได้รับในยามคับขันแห่ง แจ๋ว และรอยลักยิ้มบนใบหน้าของน้องแดง ทำให้ ชีวิต และในยามทุกข์ทรมานเช่นนี้ ก็เกิดความปีติ พี่นึกสนุกขึ้นมา อยากให้คุณหมอบอกกับพี่ว่า คุณ และทำให้เกิดความศรัทธามากยิ่งขึ้น บ้านที่พี่อยู่ ไม่เป็นอะไรเลยนะแต่คุณหมอท่านบอกเพียงว่าทั่วๆ ขณะนั้น อยู่ไม่ไกลจากวัดพระธรรมกายเท่าไหร่ ไปแล้วดี ยังไม่พบเนื้องอก หมอจึงได้นัดพี่ในวันรุ่ง 99 ใจคิดว่าไม่มีโรคร้ายอะไรในตัว ก็จะไม่มีอะไร เกิดขึ้นๆ ๆ ๆ ๆ” ท่านย้ำหลายครั้ง พี่รู้สึกสดชื่น ปีติใจ รู้สึกว่าปลอดภัย และมั่นใจมากยิ่งขึ้น ๗๘ ตุลาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร