ข้อความต้นฉบับในหน้า
ถามลักขณ์เกี่ยว
เมืองเหนือ
โดย : ลักขณา ศกุนะสิงห์
เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๔
ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
เด็กม้งยังแจ่มใสไร้เดียงสา
ส่วนผ้าคาดเอวเป็นดอกหรือลวดลายสีสันงดงาม
แต่เดี๋ยวนี้ เวลามีงานพิธีหรือปีใหม่ ผู้ ถ้ามีสตางค์หน่อย ก็จะใช้เข็มขัดเงินคาดทับ
ชายม้งขาวจะใส่เสื้อขาวคล้ายเสื้อยืดไว้
ข้างในอีกตัว ไม่เห็นหน้าท้อง เห็นแต่เสื้อสี
ขาวแทน”
“กางเกงเล่าคะ เหมือนกันมั้ย”
ยิ่งคล้ายกันมากเลยค่ะ ส่วนใหญ่เป็นสี
ดำหรือน้ำเงินเข้ม ที่จริงนั้นชาวม้งทั้งชายหญิง
ใช้ใบฮ่อมหมักย้อมผ้าเป็นสีน้ำเงินเข้มในครั้งแรก
แต่เมื่อย้อมหลายครั้งเข้า ก็จะเป็นสีน้ำเงินดำ
เดี๋ยวนี้ชาวม้งรุ่นใหม่มักซื้อผ้าดำไปตัดเย็บเสื้อ
ผ้านะ ไม่ค่อยทอผ้าใช้เองอย่างแต่ก่อน”
“แหม พัฒนาเร็วชะมัด” พี่นิภาพึมพำ
“เอ้า กลับมาเรื่องกางเกงผู้ชายชาวม้งต่อ
นะคะ จะคล้ายกับกางเกงจีนโบราณ ตัดหลวม ๆ
เวลานั่งก็พับซ้ายทีขวาที ทั้งลายจะแปลกออก
ไปนิดหนึ่งตรงที่ชายขาจะรัดรอบข้อเท้าพอดี
บนผ้าคาดเอวอีกที อ้อ... ด้านหน้ายังมีผ้าดอก
หรือผ้าลายห้อยลงมา ๒ ชาย ยาวเกือบถึง
หัวเข่า โดยชายผ้าที่ห้อยลงมานั้นจะตัดทะแยง
มุม ดูแล้วคล้ายเป็นรูปสามเหลี่ยม 6 มุมบน
กางเกง
“ส่วนม้งดำ นุ่งกางเกงขาใหญ่ทรงตรงๆ
ลงมา นิยมใช้สีดำ หรือน้ำเงินเข้มที่ย้อมด้วย
ใบฮ่อม....เป็นสำคัญ ใช้ผ้าสีออกแดงๆ หรือ
ลวดลายสีแดงๆ คาดเอว นิยมคาดเข็มขัดเงิน
ทับผ้าคาดเอวเช่นกันเป็นการแสดงฐานะ ยังดำ
แต่งตัวเรียบง่ายกว่าม้งอื่น ๆ แม้เสื้อสีดำก็ไม่
เปิดหน้าท้องกว้างเท่าม้งขาวและตกแต่งบ้างเล็ก
น้อยที่สาบเสื้อด้วยสีแดง ชมพู และเหลือง
หรือไม่ก็ไม่ตกแต่งเลย
“ผู้ชายม้งขาว นิยมนุ่งกางเกงจีนโบราณ
๙๖ ตุลาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร