การสร้างบารมีและการทำบุญ : หน้า 88/128

นิพพานให้หมดทั้งแสนโกฏิจักรวาล เวลานี้ท่านเองก็กำลังเดินทาง หมื่นล้านแสนล้านมาช่วยสร้างงานของ ต้องสะสมเสบียงไปในภายภาคหน้าด้วย แต่ท่านก็ไม่ทอดทิ้งพวก หลวงพ่อจนหมด เราคงจะหมดโอกาส เรา เดินไปท่านก็ชวนเราเดินด้วย เราจึงมีโอกาสร่วมสร้างบุญใน เหมือนกัน เวลานี้ยังไม่มีคนประเภท งานใหญ่ๆ ของท่านตลอดเวลา เพราะเปิดโอกาสให้เราได้ร่วมสร้างบารมีเต็มที่ ท่านจึงดำริ งานบุญใหญ่ๆ ให้เราได้ทำทุกหน้าที่ ใครจะทำทานบารมี ท่านมี สิ่งก่อสร้างระดับโลกให้ช่วยกันสร้าง มีงานเผยแผ่ธรรมะให้ช่วย กันทำ ไม่ใช่สั่งสอนแค่คนในหมู่บ้าน แต่ให้ธรรมทานแก่คนทั้งโลก นั้นเกิดขึ้น เราจึงมีโอกาสสร้างทาน บารมีครั้งนี้อย่างเต็มที่ ถ้ากังวลว่ามี ทรัพย์น้อย ทำได้ไม่อิ่มใจ ได้ทาน บารมีน้อยไป เราก็มีการเพียรพยายาม บอกผู้อื่นมาช่วยกันเป็นวิริยบารมีไงคะ ส่วนศีลบารมี ท่านก็ชวนให้พวกเรามีศรัทธานิยมรักษาศีล ๕ เป็น ใครจะห้ามปรามท้วงติงขัดแย้งเท่าไหร่ พื้นฐานชีวิต และศีลที่สูงขึ้นไปตามโอกาส สำรวมกาย วาจา บำเพ็ญเนกขัมมบารมี ท่านทำเป็นตัวอย่างให้เราดูโดยบวชตลอด ชีวิต สร้างปัญญาบารมี ก็เปิดโอกาสให้ศึกษาเล่าเรียน ทั้งภาค ปริยัติปฏิบัติได้รับผลสำเร็จกันเป็นแถวบารมีอื่นๆ ก็ทำนองเดียวกัน นี่ไม่ถือว่าเป็นมหาโชคมหาลาภของเรายังไง ในเมื่อเรามี โอกาสพบท่าน แล้วมีศรัทธาในการทำงานของท่านด้วย เราจึงมี โอกาสร่วมงานกับท่าน ได้บุญไปมากมายมหาศาล ตรงข้ามกับ พวกที่คอยท้วงคอยติ่ง ได้แต่เกิดพบ แต่ไม่มีศรัทธา ก็หมดโอกาส ไป น่าสงสารซะจริง เอาบาปไปแทน มือไม่พาย.... บางคนไม่ท้วงติง เป็นแต่ไม่เข้าใจ คิดว่าทำบุญที่ไหนๆ ได้ บุญเหมือนกันหมด “บ้านชั้นอยู่ไกลบ้าง” บางคนก็บอกว่า “เหนื่อย จะตาย หรือไม่มีเวลาบ้าง” คนเหล่านี้มีข้ออ้างสารพัด ประะภทถือ เอาความสะดวกเป็นใหญ่ ไม่ใช่ถือเอาบุญเป็นใหญ่ ก็น่าสงสารที่ เขาไม่รู้ว่า การทำบุญนั้นมีวิธีหลักทำยังไงถึงจะได้บุญมากๆ อย่างเรื่องการทำทานเพื่อให้เกิดเป็นบุญนั้น พระพุทธเจ้า ตรัสไว้ว่า จะต้องมีองค์ประกอบสมบูรณ์พร้อมกัน ๔ อย่าง คือ ผู้รับ เป็นผู้บริสุทธิ์ ผู้ให้เป็นผู้บริสุทธิ์ วัตถุที่นำมาทำทานบริสุทธิ์ เจตนา ในการทำทานบริสุทธิ์ และถ้าจะให้ได้รับผลบุญทันตาเห็น ผู้รับทาน ต้องเพิ่งออกจากนิโรธสมาบัติ เราไม่ย่อท้อ นี่ก็เป็นการสร้างขันติบารมี ของเราอีกแล้ว เมื่อทั้งเพียรทั้งอดทน ทำไปแล้วยังไม่ปีติใจเต็มที่ ก็ตั้งสัจจะ ไปอีกว่าจะเชิญคนมาร่วมกันเป็นเจ้า ของพระธรรมกายประจำตัวจำนวน เท่านั้นเท่านี้องค์ เป็นสัจจบารมี อธิษ ฐานบารมี ยิ่งเห็นใครๆ มีความทุกข์ ยากลำบากในการดำเนินชีวิต ก็ให้เข้า ใจทีเดียวว่า คนเหล่านั้นไม่ได้ทำทาน หรือทำไว้น้อยในอดีตชาติ ควรเมตตา บอกให้เขามาร่วมบุญด้วย ภพชาติต่อ ไปจะไม่ลำบากอีกแล้วนี่ก็เป็นเมตตา บารมีของเรา แต่ถ้าใครไม่พอใจเอา มาก ๆ มีมิจฉาทิฏฐิแรงกล้าต่อต้านไม่ จบสิ้น เราก็ต้องวางใจเป็นอุเบกขา ไม่โกรธ ถือว่าบุญนั้นใครทำใครได้ ใครไม่ทำก็เรื่องของเขา เรื่องของเรา เราก็ทำไป เรากอบโกยของเราเต็มที่ ไม่ว่ากัน นี่เป็นอุเบกขาบารมีของเรา คิดยังงี้เถอะนะคะ ถ้าเงินของเราแม้เล็กน้อย แต่ได้ร่วมอยู่ในงานบุญใหญ่ๆ เหมือนเราหว่านเมล็ดพืชไม่กี่เมล็ดในเนื้อนาที่อุดม เราจะได้ผล อย่าลืมเดือนหน้า วันที่ 5 พฤศ งอกงามกว่านาดอนนาแล้ง ที่หว่านเมล็ดไปให้เต็มผืนนา ก็แห้งตาย จิกายน มาร่วมทอดกฐินกันนะคะ ชัก หมด บุคคลที่ฉลาดจะรู้จักเลือกทำในเนื้อนาที่อุดม และการได้ ชวนเรื่องสร้างพระธรรมกายประจำตัว ร่วมบุญกับผู้มีบารมีมาก ๆ นั้น มีผลดียิ่งอีกประการหนึ่ง คือจะ กันให้เป็นบุญเป็นบารมีของเราค่ะ ทำให้เรามีวาสนาผูกพัน ได้เกิดมาพบกันอีก เมื่อเกิดมาพบกันก็ จะมีโอกาสชักชวนกันสร้างบารมีต่อ พูดง่ายๆ คือได้ทำบุญเพิ่ม กันไปเรื่อยๆ ทีนี้ลองคิดดูอีกอย่าง ถ้าบังเอิญเกิดมีเศรษฐีใหญ่ใจดีเอาเงิน ๔๖ ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร สะ-หวัด-ดี ada Thays