พระวินัยและการฉันอาหาร วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 10 หน้า 26
หน้าที่ 26 / 128

สรุปเนื้อหา

บาปใหญ่เลย และที่แน่ๆ ก่อนจะ ฆ่าไก่มาเพื่อท่าน อย่างนี้ฉันไม่ได้ ลงมือฆ่าแกมีบาปก้อนแรกค้างอยู่ใน ถ้ากลัวว่าโยมจะเสียใจจะรับประเคน ใจก่อนแล้ว คือบาปที่มีความหลง ก็รับไว้ แต่ฉันไม่ได้ ผิดคิดฆ่าสัตว์ว่าจะได้บุญ ข้อสอง สำหรับพระภิกษุ ขอให้รับทราบไว้ด้วยว่า เนื้อสัตว์ที่ ทำอาหารถวายพระนั้น มีพระวินัย หลวงพ่อเองเคยเดินธุดงค์ เข้าไปในป่า พอเช้าขึ้นมาถ้าเขาแกง ไก่มาถวาย รู้อยู่ว่าในป่านั้นไม่มีตลาด ขายเนื้อสัตว์ เพราะฉะนั้นก็รู้โดย อยู่ว่า ถ้าเนื้อนั้นพระได้เห็นหรือ สามัญสำนึกว่าไก่นี้ถูกฆ่าเฉพาะเจาะ ได้รู้ว่า เขาเฉพาะเจาะจงฆ่าสัตว์ จงมาเพื่อเรา ก็เลยฉันไม่ได้ รับ สำหรับท่าน ท่านฉันไม่ได้ ประเคนเหมือนกันเพื่อรักษาน้ำใจ มาหลายครั้ง คือมีญาติโยมบางคน เอากุ้งดิบ ปลาดิบมาถวายให้ฉัน แล้วก็บอกว่ามันสุกแล

หัวข้อประเด็น

- พระวินัยและการฉันอาหาร

ข้อความต้นฉบับในหน้า

บาปใหญ่เลย และที่แน่ๆ ก่อนจะ ฆ่าไก่มาเพื่อท่าน อย่างนี้ฉันไม่ได้ ลงมือฆ่าแกมีบาปก้อนแรกค้างอยู่ใน ถ้ากลัวว่าโยมจะเสียใจจะรับประเคน ใจก่อนแล้ว คือบาปที่มีความหลง ก็รับไว้ แต่ฉันไม่ได้ ผิดคิดฆ่าสัตว์ว่าจะได้บุญ ข้อสอง สำหรับพระภิกษุ ขอให้รับทราบไว้ด้วยว่า เนื้อสัตว์ที่ ทำอาหารถวายพระนั้น มีพระวินัย หลวงพ่อเองเคยเดินธุดงค์ เข้าไปในป่า พอเช้าขึ้นมาถ้าเขาแกง ไก่มาถวาย รู้อยู่ว่าในป่านั้นไม่มีตลาด ขายเนื้อสัตว์ เพราะฉะนั้นก็รู้โดย อยู่ว่า ถ้าเนื้อนั้นพระได้เห็นหรือ สามัญสำนึกว่าไก่นี้ถูกฆ่าเฉพาะเจาะ ได้รู้ว่า เขาเฉพาะเจาะจงฆ่าสัตว์ จงมาเพื่อเรา ก็เลยฉันไม่ได้ รับ สำหรับท่าน ท่านฉันไม่ได้ ประเคนเหมือนกันเพื่อรักษาน้ำใจ มาหลายครั้ง คือมีญาติโยมบางคน เอากุ้งดิบ ปลาดิบมาถวายให้ฉัน แล้วก็บอกว่ามันสุกแล้ว สุกด้วยน้ำ ส้ม สุกด้วยน้ำมะนาว อะไรทำนอง นั้น ก็ต้องบอกเขาไปว่า สุกอย่างนี้ พระภิกษุฉันไม่ได้ ขอให้รับทราบกันไว้ด้วยนะ พระภิกษุจะฉันอาหารประเภทเนื้อ ประเภทปลาต้องสุกด้วยไฟ ไม่ใช่ สุกด้วยอย่างอื่น ตรงนี้จะเห็นว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเป็นห่วง เรื่องสุขภาพพลามัยของพระภิกษุ มาก เพราะว่าถ้าเนื้อสัตว์ยังไม่สุก เชื้อโรคเอย พยาธิเอย อาจจะมี แทรกอยู่ในเนื้อนั้น แม้ที่สุดเนื้อสุก ๆ ดิบๆ พิจารณาดูแล้วยังเห็นเลือด ไหลเป็นทาง ไม่ฉันนั่นแหละดีที่สุด อีกอย่างหนึ่ง เนื้อสัตว์บาง ประเภท พระวินัยห้ามพระภิกษุฉัน คือ เนื้อเสือดาว เนื้อเสือเหลือง เนื้อเสือโคร่ง เนื้อช้าง เนื้อหมี เนื้อ ราชสีห์ (สิงโต) เนื้องู เนื้อม้า เนื้อ มนุษย์ เนื้อสุนัข เนื้อเหล่านี้ห้าม พระภิกษุฉันเด็ดขาด ผิดพระวินัย คุณโยมทั้งหลายนะ เวลาทำอาหาร ถวายพระ ดูให้ดี อย่าทำให้ศีลหรือ พระวินัยของท่านเสียหายไปเลย แม้ที่สุด ไม่เห็นการฆ่า ไม่ แต่ว่าก็ฉันไม่ได้ ได้สั่งฆ่า และไม่รู้เรื่องด้วยว่าเขา คราวนี้เรื่องของนิทานที่ว่า ฆ่ามาเฉพาะเพื่อท่าน แต่สงสัยว่า ลูกไก่กระโดดเข้ากองไฟตายตามแม่ เขาฆ่าเฉพาะเพื่อท่าน แม้อย่างนั้น ไก่แล้วไปเกิดเป็นดาว โยมสงสัยว่า ในพระวินัยก็กำหนดว่าฉันไม่ได้เช่น ไก่ได้บุญ ทำไมตากับยายไม่ได้บุญ สมมุติว่าพระธุดงค์เดินเข้าไปในป่า โถ....นั่นมันนิทานหลอกเด็กหรอก เพราะพระบางรูปท่านก็ดูไม่ออกว่า คุณโยม จะเป็นไปอย่างนั้นได้อย่างไร ยังมีเรื่องที่อยากจะบอกให้ ทราบทั่วๆ กันไว้ หลวงพ่อเคยโดน เจอบ้านโยมหลังหนึ่ง ก็เข้าไปปัก กลดอยู่ห่างๆ พอเช้าขึ้นมา โยม บ้านนั้นแกงไก่มาถวาย รู้เลยว่าเขา เป็นเนื้ออะไร ๒๔ ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More