ความสัมพันธ์ในครอบครัว : หน้า 114/128

*** “แตง...เพิ่งรับปากแม่ไปเมื่อ ไม่นาน ทำไมวันนี้กลับช้าอีก” “ผมไปไร่อังเคิลทอม....” “ไปไร่...” ไม่รอให้ลูกขายพูด จบกิ่งไม้เล็กที่แอบเตรียมไว้ถูกคว้า ขึ้นมาหวดซ้ายหวดขวาไปตามน่อง เล็กๆ ของลูก “ไปไร่ ๆๆ..ไปกี่ร้อย ไร่บอกมา” “โอ้ยยย...ตายแล้ววว...” ลูกชายแผดร้องเสียงลั่นเพราะเป็น "ฉันเคยถูกตีเจ็บยิ่งกว่านี้ หลายเท่า โดยที่ฉันไม่ผิดด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ไม่เคยโกรธพ่อกับแม่อย่าง ที่ลูกกับตัวโกรธฉันในวันนี้เลย” คิด ไปน่าตาก็ไหลออกมา เช้าวันใหม่บรรยากาศในบ้าน ไม่ดีเลย พ่อกับลูกออกจากบ้าน พร้อมกันเช่นเคย แต่ออกไปเช้า กว่าเวลาปกติ มะลิอยู่บ้านคนเดียว ด้วยความรู้สึกที่เศร้าและเป็นทุกข์ ไปตลอดทั้งวัน ตกเย็น เมื่อเห็นพ่อกับลูก ตกเย็น เมื่อเห็นพ่อกับลูก กลับบ้านพร้อมกันและกลับเร็ว กว่าทุกวัน หัวใจที่แห้งเหี่ยวมา องเธอ ค่อยพองโต ทงวนของเธอ และสดชื่น น โซนบม ครั้งแรกที่ถูกต กลับบ้านพร้อมกันและกลับเร็วกว่า “ร้องเข้าไป ร้องไห้ดังๆ ทุกวัน หัวใจที่แห้งเหี่ยวมาทั้งวัน พญายมจะได้มาเอาตัวแกไป” มะลิ ของเธอ ค่อยพองโตและสดชื่นขึ้น พูดพลางหายใจหอบถี่ด้วยอารมณ์ แต่เธอก็ระงับสีหน้าไม่แสดงความ โกรธที่อัดแน่นอยู่เต็มอก "แมรี่!" สามีของเธอยืนร้อง รู้สึกออกมา “สวัสดีครับ” พ่อกับลูกมา ห้ามอยู่หน้าประตู หน้าตาหูแดงก่ำ ยืนตรงหน้าเธอแล้วพูดพร้อมกัน ดูน่ากลัว มะลิเงื้อมือค้าง แล้วหัน พิเศษกว่านั้นคือพากันยกมือไหว้ หลังเดินเข้าครัวไป เย็นนั้นอาหารถูกตั้งไว้บนโต๊ะ เธออย่างสวยงามอีกด้วย “อย่า...อย่าไหว้ฉันเดี๋ยวฉัน อย่างเคย แต่ไม่มีใครย่างกรายเข้า จะตกนรก” เธอร้องห้ามสามีด้วย มาใกล้ มะลิซุกตัวเงียบอยู่ในห้อง ความตกใจ ครัว เกือบดึกจึงออกไปอาบน้ำแล้ว ย่องเข้าห้องนอน ในห้องเธอเห็น “ทำไม..” เขาทำหน้างงๆ “ก็.. ก็.. ผัวไม่ควรไหว้เมีย.. สามีที่แก่แล้วนั่งหันหลังให้อยู่บนเตียง พญายมเห็นก็จะมาคว้าตัวฉันไปลง เธอรู้สึกน้อยใจและโกรธขึ้นมาอีก โทษ” ให้เหตุผลไปตามที่คิดได้ใน จึงเปิดประตูกลับออกไปนั่งที่เก้าอี้ ตอนนั้น สนามหน้าบ้าน คืนนี้เดือนหงาย มะลิแห่งน หน้ามองดวงจันทร์ ส่งใจไปถึงบ้าน เกิดและเรื่องราวที่ผ่านมาในอดีต “ไม่ต้องกลัวแม่, พญายมอาจ จะไม่เห็น ถ้าวันนี้ท่านไปพักร้อน” ลูกชายพูดปลอบใจแม่ เกิดมาจนอายุสามสิบปีเต็ม ๑๑๒ ตุลาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร