ความจริงและการอธิษฐาน : หน้า 18/128

ทีเดียว กลัวจะทำลายชีวิตเสีย กลัว หญิง กาลใดเมื่อเราได้เกิดแล้วโดย นักกลัวหนา กลัวยิ่งกว่าเสือยิ่งกว่า ชาติเป็นอริยะ ไม่มีความแกล้งปลง แรดไปอีก เพราะเหตุว่าองคุลิมาล สัตว์จากชีวิตเลยด้วยการกล่าวความ โจรผู้นี้เป็นคนร้ายสำคัญ ถ้าว่าจะ ตัดเอาองคุลีไปร้อย จะไปเรียนวิชา เป็นเจ้าโลก สัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่าน ฆ่าใครแล้วไม่กลัวใครทั้งนั้น ฆ่าแล้ว ขอความสวัสดีจงมีแก่ครรภ์ของท่าน ขาดคำเท่านี้หญิงนั้นคลอดบุตรผลุด ทีเดียว นี่ยกข้อไหน ให้จำไว้เป็น ตำรับตำรา เป็นภิกษุก็ดี เป็นอุบาสก อุบาสิกาก็ดี ในพระธรรมวินัยของ พระศาสดา ในศาสนาของพระพุทธ เมื่อจำนนต่อฤทธิ์ พระบรม ศาสดาเข้า ยอมบวชในพระธรรม วินัยของพระศาสดาแล้ว บวชแล้ว ความจริงอันนี้แหละขึ้นเชิด ที่ท่าน เป็นผู้ประเสริฐ เป็นอริยบุคคลใน ธรรมวินัยของพระศาสดา ขอความ จริงอันนี้แหละจงบันดาลเถิด ท่าน ขอความจริงอันนี้ อธิษฐานด้วย ความจริงอันนี้ พอขาดคำของท่าน เท่านั้น ลูกคลอดทันที นี่ความสัตย์ ยกความจริงขึ้นพูด ไม่ใช่แต่พระองคุลิมาลเท่า ความสัตย์ความจริง ความดีอันใดที่ทำไว้ แน่นอนในใจของตัว ให้ยกเอาความดี อันนั้นแหละขึ้นอธิษฐานตั้งอกตั้งใจ บรรลุ ความติดขัดทุกสิ่งทุกประการ ไปบิณฑบาต หญิงท้องแก่ท้องอ่อน เจ้า นี้เป็นคำของพระอรหันต์ พระ นั้นที่ยกความจริงขึ้นพูด หญิง แพศยาทำฤทธิ์ทำเดช ได้ยกความ จริงขึ้นพูดเหมือนกัน หญิงแพศยา คนหนึ่ง พระเจ้าแผ่นดินยกพยุห เสนาไปพักอยู่ที่แม่น้ำใหญ่ ว่าย ข้ามก็จะไม่พ้นน้ำไหลเชี่ยวเป็นฟอง ไหลปราดทีเดียว เมื่อเขาตั้งพลับ พลาให้พักอยู่ที่ริมแม่น้ำใหญ่เช่นนั้น ท่านทรงดำริว่า แม่น้ำใหญ่ไหลเชี่ยว ขนาดนี้ จะมีใครผู้ใดผู้หนึ่งอาจ สามารถจะทำให้น้ำไหลกลับได้บ้าง ทรงดำริดังนี้ รับสั่งแก่มหาดเล็ก เด็กชาของพระองค์ มหาดเล็กเด็ก ไม่เข้าใจ พอได้ยินข่าวว่าพระองคุล องคุลิมาลท่านเป็นพระอรหันต์เสีย ชาของพระองค์ก็ไปเที่ยวป่าวร้องหา มาลมาละก็ซ่อนเนื้อซ่อนตัว วิ่งซุก แล้ว ท่านจะกล่าวถ้อยคำว่าตั้งแต่ ว่าผู้ใดใครผู้หนึ่งอาจสามารถทำให้ วิ่งซ่อนกัน ได้ข่าวว่าหญิงท้องแก่ ท่านเกิดมาไม่ได้ฆ่าสัตว์เลยน่ะ ไม่ น้ำในแม่น้ำนี้ไหลกลับขึ้นได้บ้าง ลอดช่องรั้ว ลูกทะลักออกมาทีเดียว ได้มีใจแกล้งฆ่าสัตว์เลยน่ะ ท่าน หญิงแพศยาคนหนึ่งรับทีเดียวว่าฉัน ด้วยกลัวพระองคุลิมาล คราวนี้ท่าน กล่าวไม่ได้ ท่านเป็นคนร้ายมา พึ่ง ไปในที่สมควร หญิงที่กำลังจะคลอด กลับมาเป็นคนดีเมื่อได้สำเร็จเป็น บุตรอยู่นั่นหนีไม่พ้น ไปไม่ได้ ร้อง ให้องคุลิมาลช่วย พระองคุลิมาล พระอรหันต์แล้ว เมื่อเกิดเป็นพระ อรหันต์แล้ว ท่านจึงได้ชี้ชัดว่า จำ เป็นพระอรหันต์แล้ว สงสารหญิงที่ เดิมแต่เราเกิดแล้วโดยชาติเป็นอริยะ กำลังคลอดบุตรนั้น ก็กล่าวคำสัตย์ ไม่มีความแกล้งปลงสัตว์จากชีวิตเลย คำจริงขึ้นว่า ยโตห์ ภคิน ดูกรน้อง นี่ความจริงของท่าน ท่านยกเอา เองจะทำให้น้ำไหลกลับได้ เพราะ นางเป็นแพศยา ก็จริงมั่นใจว่า ชาย คนใดไม่ว่าขั้นสูง ขั้นกลาง ขั้นต่ำ ให้เงินเพียงค่าบาทหนึ่งปฏิบัติเพียงนี้ ให้เงินค่าสองบาทปฏิบัติเพียงเท่านี้ สามบาทปฏิบัติเพียงเท่านี้ พอแก่ ค่าของเงินเท่านั้น เหมือนกันไม่ได้ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร