เยาวชนและสังคมไทย : หน้า 118/128

บันเทิงกับธรรมะ โดย : อนาคาริก สังคมไทยกับเยาวชน เ คยได้ยินคำกล่าวที่ว่า “เยาวชนเปรียบเสมือนเมล็ด พันธุ์อันดีงามที่พร้อมที่จะเติบโตเป็นต้นกล้า กลาย เป็นไม้ใหญ่ แผ่กิ่งก้านสาขาในอนาคต” หรือ “เด็กเปรียบเสมือนผ้าขาวสะอาดบริสุทธิ์ ปราศจาก มลทิน ที่นับวันจะถูกสภาพแวดล้อมแต่งแต้มจนสูญเสีย ความสะอาดบริสุทธิ์นั้นไป” แต่เมื่อมองกลับมาถึงยุคปัจจุบันที่เรียกว่า "โลกา นุวัตร” ซึ่งเป็นยุคของข่าวสารหรือบางคนอาจจะบอกว่ายุค บ้าตามโลกก็แล้วแต่ เยาวชนในปัจจุบันนอกจากจะหันหลัง ให้กับวัดและพระพุทธศาสนาแล้วยังไปหันหน้าเข้าสู่แหล่ง ฟังดูแล้วค่ากล่าวนี้ได้บอกอะไรเราหลายๆ อย่าง หากเรามองย้อนไปในอดีต โดยเฉพาะผู้ที่ผ่านร้อนผ่าน หนาวมามากแล้ว จะเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงได้อย่างชัดเจน ย้อนหลังไปเพียงไม่ถึง ๔๐ ปี เยาวชนไทยในอดีตมี ชีวิตผูกพันอยู่กับสถาบันสำคัญๆ คือวัด และครอบครัว ซึ่งเป็นแหล่งอบรมและให้ความอบอุ่นอย่างเต็มที่ ภาพของ พ่อ แม่ ลูก ที่ไปวัด ทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา มีให้ เห็นจนเป็นปกติ เยาวชนได้รับการอบรมหล่อหลอมจิตใจ อิ่มเอิบด้วยคำสอนง่ายๆ ของหลวงปู่ หลวงตา ในขณะที่ พ่อแม่ก็มีเวลาให้ความอบอุ่น อบรมสั่งสอนอย่างเต็มที่ เริงรมย์ นัดพบกันตามดิสโก้เธค ผับ ลานสเก็ตช์ คาราโอเกะ สังคมจะคอยประคับประคองดูแล หรือจะเรียกว่าสังคมมี หรืออื่นๆ ส่วนพ่อแม่ก็ต้องดิ้นรนหาเลี้ยงชีพตัวเป็นเกลียว ความรับผิดชอบต่อเยาวชนก็ว่าได้ ในอดีตนั้นแทบจะเรียก ได้ว่าคนในสังคมไม่ว่าระดับหมู่บ้าน หรือตำบล จะคอย สอดส่อง แนะนำ ตักเตือน พร้อมทั้งป้องกันเยาวชน จาก สิ่งไม่ดีต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นยาเสพติด หรือสิ่งตีพิมพ์ที่ไม่ เหมาะสม ผลที่เกิดขึ้นคือเยาวชนไทยในอดีต เมื่อเติบโต เป็นผู้ใหญ่ก็เป็นผู้ใหญ่ที่มีศักยภาพ มีคุณธรรมมีจิตใจที่ | เยาวชนไทยตกอยู่ในสภาพ “เด็กใจแตก” เด็กอายุ ๑๐-๑๑ ยึดมั่นผูกพันอยู่กับความดี จนไม่มีเวลามาอบรมลูกๆ ทำให้เกิดช่องว่างระหว่างวัย ใน ขณะเดียวกันสังคมก็ไม่ได้ช่วยป้องกันเยาวชนจากสภาพ แวดล้อมที่เป็นพิษ ซึ่งจะเห็นได้จากสื่อประเภทต่างๆ ไม่ว่า จะเป็นสิ่งตีพิมพ์ โทรทัศน์ วีดีโอ มักจะสอดแทรกสิ่งที่ไม่ เหมาะสม เพื่อผลทางการค้าเท่านั้น สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาคือ ขวบ ถูกจับมาร้องเพลงที่มีเนื้อหารักๆ ใคร่ ๆ หรือถูกจับ ๑๑๖ ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร