การเห็นเทพธิดาและการไหว้ : หน้า 36/128

แม้แต่เทวดาซึ่งเป็นสภาพกายทิพย์ก็ยังเห็น ว่า พระธรรมกายเป็นที่พึ่งที่เคารพของพวกเขา บ่อยครั้งที่หลวงพ่อท่านจะให้พวกเรานั่งสมาธิแผ่ เมตตาจิตไปทั่วดอย ทั่วเมืองเชียงใหม่ ทั่วประเทศ จนกระทั่งครอบคลุมโลกของเราทีเดียว เขาได้รับ กระแสบุญอยู่เสมอ ๆ จึงแสดงความเคารพอนุ โมทนาบุญต่อพวกเรา พอแม่เห็นภาพเทพธิดานั้น กำลังไหว้อยู่ คุณปิดก็ลงนั่งยองๆ ยกมือไหว้มา ที่ต้นไม้ แม่ถามคุณปิดว่า “คุณปิดไหว้อะไรน่ะ หลวงพ่อเห็นท่านคง ดูว่ามาไหว้ต้นไม้ ซึ่งเป็นสิ่งที่งมงาย ควรจะไหว้ พระดีกว่า” “ยึดไหว้เทวดาน่ะ คุณว่ามีเทวดาอยู่ไหม” พอดีแม่เห็นอยู่ แม่ก็ตอบว่า “มีสิ เขา กำลังไหว้เราอยู่พอดี” คุณปิดเลยยกมือไหว้อีกครั้งหนึ่ง แม่ก็นึก ว่าดีเหมือนกันเป็นการรับไว้เทพธิดาพอดี เป็นการอนุโมทนาบุญซึ่งกันและ กัน เป็นภาพที่เห็นแล้วมีความสุขปีติใจไปทั้งวัน แม่อยากให้หนูทำใจหยุดใจนิ่งให้ได้ ฝึกฝนด้วยความรักในธรรมจริงๆ ไม่เหลาะแหละ ทำมั่งไม่ทำมั่ง แล้วหนูก็จะได้ไปรู้ไปเห็นในสิ่งที่เป็นทิพย์ สูง ขึ้นไปเรื่อยๆ จนไปรู้ไปเห็นในสิ่งที่ทำให้เรารอดพ้นจากความทุกข์นะจ๊ะ แล้วหนูจะได้รู้ว่า คนเราที่เกิดมามีเป้าหมายชีวิตอย่างไร? ซึ่งสำคัญยิ่งกว่า การไปรู้เห็นสิ่งดังกล่าวข้างต้น ที่แม่เล่าประสบการณ์ในการนั่งสมาธิของแม่ หนูก็อย่าไปจำอะไรนะ จ๊ะ แม่เล่าให้ฟังเปรียบเทียบดูจากฉบับที่แล้ว ที่หนูสงสัยว่าที่แม่เห็นเทพบุตร เทพธิดาในวัดพระแก้วเป็นอย่างไร และที่เห็นที่ต้นไม้ใหญ่ที่ดอยเป็นอย่างไร เล่าให้ฟังแล้วก็อย่าไปจำจริงๆ จังๆ ให้พยายามนั่งธรรมะให้ดีจะได้ไปเห็น เอง ฝึกความละเอียดด้วยความตั้งใจ รักในการนั่งอย่างจริงจังและจริงใจ แล้วธรรมะของหนูก็จะชัด ใส สว่าง สมดังความตั้งใจจริงที่รอคอยอย่าง จริงใจ รักและคิดถึงหนูเสมอ คุณแม่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร