การหาจุดพอดีในการนั่งสมาธิ : หน้า 32/128

66 จะยากตรงที่ เวลาก่อนจะเห็น จะเข้าถึงธรรม ระหว่างนั้นก็ดู เหมือนทรมาน ความรู้สึกตรงที่ไม่เห็น สักที และก็ไม่รู้ว่าจะ เห็นได้เมื่อไร ความ รู้สึกอย่างนี้นี่เอง ที่ทำให้คนส่วนมาก ท้อแท้ใจ 20 ตุลาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร อารมณ์พอดีๆ แม่ว่าต้องหัดหาจุดพอดีให้ตัวเราเอง ตัวใครตัวมัน คือแม่ คิดว่าอารมณ์พอดีของแต่ละคนไม่เหมือนกัน สำหรับแม่แล้วจับจุดพอดีได้ ตอนทำใจ “เฉยๆ แต่ไม่เฉื่อย” อย่างเช่นอารมณ์สบายๆ ของแม่ตอนฟัง เพลงระหว่างขับรถไปตามถนนที่มีสีเขียวสดใสของทุ่งหญ้า หรือต้นไม้ใหญ่ ๒ ข้างทาง โอ้โฮ! อารมณ์ช่วงนั้น ถ้าแม่เข้ากลางละก็องค์พระจะผุดขึ้นมา เร็วมาก เข้ากลางได้รวดเร็ว องค์พระจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ถึงลืมตาอย่าง นั้น องค์พระจะชัดเจน ใส สว่าง ยิ่งกว่าพระอาทิตย์หลายๆ ดวง ใจก็ จะขยายไปตามองค์พระ นั่นคืออารมณ์สบายในจังหวะหนึ่ง ที่แม่จะจำ อารมณ์นั้นไว้ ทีนี้เวลาแม่นั่งสมาธิที่ไหน หรืออยู่ ณ ที่ไหนก็ตาม แม่ก็จะ เอาอารมณ์ความสบายนั้นมาตั้งไว้ที่ศูนย์กลางกาย แล้วก็เข้ากลางไปเรื่อยๆ แม่ว่าเราต้องจำอารมณ์ตอนนั้นไว้เองนะว่าเรารู้สึกอย่างไร? บางคนอารมณ์สบายๆ อาจอยู่ตอนที่นั่งเงียบๆ คนเดียว นั่งหลับตา เบาๆ ไม่มีใครมารบกวน หรือนั่งริมชายหาด มองดูพระอาทิตย์ตกขอบฟ้า ลองสังเกตดูตัวหนูซิจ๊ะ หนูคงมีอารมณ์สบายๆ เมื่ออ่านการ์ตูน หรือฟัง เพลงที่หนูชอบ ให้จ่าอารมณ์ตอนนั้น แล้วลองเบรคตัวเองในระหว่างที่หนู กำลังมีอารมณ์สบายๆ นั้นมาเข้ากลาง แทนที่จะเอาใจเราไปเพลินกับสิ่งที่