การสั่งสมอริยทรัพย์ภายใน : หน้า 19/134

ไปเพื่อการสั่งสมอริยทรัพย์ภายใน ติดตัวข้ามภพข้ามชาติไปซึ่ง พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด ปากน้ำได้บอกผลานิสงส์ของการ มีอริยทรัพย์ภายในตัวไว้ว่า เมื่อมีคุณสี่ประการอยู่ใน ตัวเช่นนี้แล้วเป็นคนไม่จน คือเป็นคนเชื่อในพระ ตถาคตเจ้า มีศีลอันดีงามที่พระอริย- เจ้าใคร่ชอบใจ เลื่อมใสในพระสงฆ์ ความเห็นของตนเป็น ธรรมชาติตรงหรือเห็นธรรม นี่แหละยืนยันทีเดียวไม่ใช่ คนจน ถ้าเราไม่อยากเป็นคนจน อยากเป็นคนมั่งมีแล้ว ต้องมีธรรมสี่ กล่าวว่าบุคคลนั้นไม่ใช่เป็นคนจน ไม่ใช่เป็นคนจนแล้วเป็นคนอะไร ล่ะ เป็นคนไม่มีไม่จน จะเรียกว่า จนก็ไม่จน จะเรียกว่ามีก็ไม่มี และสบายยิ่งกว่าสบาย อโมฆนฺตสฺส ชีวิต สรรเสริญไว้ ในท้ายนี้ ความเป็นอยู่ของเขานั้น ไม่เปล่าจากประโยชน์ เป็น ประโยชน์เรื่อย ถ้าไม่มีสิ่งทั้งสี่นี้ ประจำใจแล้ว ก็เป็นอยู่วันหนึ่ง เปล่าประโยชน์ทีเดียว ที่ไม่เปล่า ประจำอยู่ในตัว ถ้ามีธรรมสี่อย่างนี้ ประจำอยู่ในตัวแล้ว ไม่วุ่นวายไม่ คลาดเคลื่อนแต่อย่างหนึ่งอย่างใด ประโยชน์น่ะไม่ค่อยมี ถ้าว่าเป็น อยู่ดังนี้ละก็ไม่เปล่าจาก ประโยชน์ที่เดียว ตสฺมา สทฺธญา สีลญจ ปสาท ธมฺมทสฺสน์ อนุยุ ญเชถ เมธาวี สร์ พุทธานสาสน์ ผู้มีปัญญามาระลึกถึงคำสอนของ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย อย่างนี้แล้วควร ประกอบความเชื่อไว้เนืองๆ ประกอบศีล ไว้เนือง ๆ ประกอบความเลื่อมใสไว้ เนื่องๆ ประกอบความเห็นธรรมไว้เนืองๆ นี้แหละ ไม่เสียทีที่เกิดมาเป็นมนุษย์พบ พระพุทธศาสนา ประการนี้อย่าให้เคลื่อน ให้มีไว้ในตัวเสมอ ถ้าเคลื่อนแล้วละก็ใจจะไม่ผ่องใส จะ คิดถึงแต่สมบัติบ้าๆ เข้าใจแต่สิ่งหยาบๆ เที่ยวคว้าเรื่อยเปื่อยทีเดียว วุ่นวายไป ถ้าเราไม่อยากเป็นคนจน ตามกัน เพราะเหตุว่าไม่มีธรรมสี่อย่างนี้ อยากเป็นคนมั่งมีแล้ว ต้องมีธรรมสี่ประการนี้ อย่าให้เคลื่อน ให้มีไว้ ละก็ใจจะไม่ผ่องใส มตยาธิบาย พอสมควรแก่เวลา เอเตน สจฺจวชเชน ด้วยอำนาจความสัจที่ได้อ้าง ธรรมปฏิบัติ ตั้งแต่ต้นจนอวสานนี้ สทา จะคิดถึงแต่สมบัติบ้าๆ โสตถี ภวันตุ เต ขอความสุขสวัสดีจง เข้าใจแต่สิ่งหยาบๆ บังเกิดมีแก่ท่านทั้งหลาย บรรดามาสโม ยิ้มกริ่มทีเดียวเพราะไปเจอบ่อทรัพย์ใหญ่ ในตัวเสมอ ถ้าเคลื่อนแล้ว เข้าแล้ว นอริยธนคาถา ทรัพย์อันประเสริฐ ในพระพุทธศาสนามีอยู่อย่างนี้ ภิกษุ สามเณรภูมิใจได้ ปลื้มใจได้ ดีอกดีใจได้ ทีได้ แจงแสดงมาตามวารพระ บาลี คลี่ความเป็นสยามภาษาตาม ให้เข้าถึงธรรมสี่ประการเหล่านี้ ให้เชื่อใน เที่ยวคว้าเรื่อยเปื่อยทีเดียว สรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมาภาพ พระตถาคตเจ้า มั่นในขันธสันดาน มีศีล อันดีงาม ให้เลื่อมใสในพระสงฆ์ไว้ แล้วก็ แก้ไขความเห็นของตัวให้ตรงไว้ อย่าให้ ไปคดโกง ถ้าคดโกงลงโทษตัวเอง นี่แหละนักปราชญ์ทั้งหลายเชิดชูละ วุ่นวายไปตามกัน ชี้แจงแสดงมาพอสมควรแก่เวลา สมมติ ว่ายุติธรรมิกถาโดยอรรถนิยมความ เพียงเท่านี้ เอว์ ก็มีด้วยประการฉะนี้ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒ ๑๗