ข้อความต้นฉบับในหน้า
ท่านชี้ทางไปนิพพานด้วย
กระดานแผ่นหนึ่งและไม้ด้ามหนึ่ง
ท่านทำอย่างไร ฟังดูแล้วไม่น่า
เชื่อ ท่านเปลี่ยนไม้กระดานธรรมดา
แผ่นหนึ่งกับไม้ธรรมดาด้ามหนึ่งให้
เป็นสิ่งอัศจรรย์ของโลก ด้วยการใช้
เป็นสื่อการสอนเพื่อการทำพระ
นิพพานให้แจ้งของมวลมนุษยชาติ
บนไม้กระดานแผ่นนั้น ถูก
จารึกเป็นภาพทางเดินของใจมนุษย์ทั้ง
๗ ฐาน ภาพนี้เป็นความรู้ที่ท่านได้
จากการค้นคว้าวิชชาธรรมกาย เลย
ทำให้ท่านรู้ว่าการไปเกิดมาเกิดของ
มนุษย์ทุกคนในโลกนี้ จะต้องผ่านไป
ตามฐานทางเดินของใจทั้ง ๗ ฐาน
กายภายในต่างๆ และธรรมกายที่มี
อยู่แล้วภายในตัวมนุษย์ทุกคน และ
อาศัยธรรมกายนั้นไปทำพระนิพพาน
ให้แจ้งในที่สุด
วิธีการชี้นิพพานของท่านนี้
เป็นวิธีการอันประเสริฐสุดอันพอจะ
ช่วยให้ปัญญาของมนุษย์ผู้ยังตกเป็น
บ่าวเป็นทาสของกิเลสอยู่นั้น ตรอง
ตามไปได้ทันท่วงที ซึ่งเป็นวิธีการ
สอนที่ทำให้ผู้เรียนเกิดความหวังและ
กำลังใจที่จะพยายามทำพระนิพพาน
ให้แจ้งต่อไปอย่างทุ่มเทชีวิตเป็นเดิมพัน
และภายใต้กระดานกับไม้ที่คู่
กันนี้แหละ ได้ทำให้ในยุคสมัยที่
หลวงพ่อวัดปากน้ำยังมีชีวิตอยู่ มีผู้
ไม่มีทางอื่นที่ไปได้ ตั้งแต่ ฐานที่ เข้าถึงธรรมกายภายในมากมายหลาย
๑
บริเวณปากช่องจมูก ฐานที่ ๒ เพลา
ตา ฐานที่ ๓ จอมประสาท ฐานที่ ๔
ช่องเพดาน ฐานที่ ๕ ปากลำคอ ฐาน
ที่ 5 ศูนย์กลางกายระดับสะดือ และ
ฐานที่ ๗ ศูนย์กลางกายที่ตั้งจิตถาวร
การเข้าถึงธรรมกายก็เช่นเดียวกัน ใจ
ก็ต้องผ่านไปตามฐานทางเดินของใจทั้ง
๗ ฐานนี้
หลวงพ่อวัดปากน้ำท่านใช้ไม้
ธรรมดาแท่งนั้นชี้ทางไปนิพพาน
ผ่านไปทางภาพฐานทางเดินของใจที่
จำลองมาจากของจริง แล้วสอนให้ผู้
ปฏิบัติรู้จักวางใจให้หยุดนิ่งไล่ไปตาม
ลำดับทางเดินของใจ เมื่อใดก็ตามที่
สามารถทำใจให้หยุดนิ่งสมบูรณ์ที่ทาง
เดินของใจฐานที่ ๗ ซึ่งอยู่ ณ
ตำแหน่งศูนย์กลางกาย สามารถ
ทำความเห็น ความจำ ความคิด
ความรู้ของตนให้รวมเป็นหนึ่ง หยุด
นิ่งสนิทที่ศูนย์กลางกายได้สมบูรณ์
เมื่อนั้นผู้ปฏิบัติย่อมเข้าถึงดวงธรรม
คน และเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่
วิชชาธรรมกายให้สืบทอดมาจนถึง
ทุกวันนี้
เพราะฉะนั้น ในวาระครบรอบ
๑๑๕ ปี พระมงคลเทพมุนี (สด
จนฺทสโร) ผู้ค้นพบวิชชาธรรมกายในปีนี้
มีสิ่งที่ชาวพุทธต้องระลึกเอาไว้เสมอก็
คือ คำสอนของท่านที่มุ่งหวังให้ทุก
คนเข้าถึงธรรมกาย เพราะตลอดชีวิต
ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัด
ปากน้ำท่านสอนแต่วิชชาธรรมกายที่
ค้นคว้ามาจากข้างในตัวเท่านั้น ท่าน
ไม่สอนสิ่งภายนอกตัวเลย และท่าน
มักย้ำนักย้ำหนาแก่บรรดาลูกศิษย์
ทั้งหลายว่า “ถ้าเอาจริงต้องได้ทุกคน
ของจริงต้องคู่กับคนจริง ที่ไม่ได้คือ
ทำไม่จริง จริงแค่ไหน จริงแค่ชีวิต
ถ้าไม่ได้ตายเถอะ
ธรรมกายก็ให้มันตายไปเถอะ”
ถ้าไม่เข้าถึง
มีสิ่งที่ชาวพุทธต้อง
ระลึกเอาไว้เสมอก็คือ
คำสอนของท่าน
ที่มุ่งหวังให้ทุกคน
เข้าถึงธรรมกาย
de
เพราะตลอดชีวิตของ
พระเดชพระคุณ
หลวงพ่อวัดปากน้ำท่าน
สอนแต่วิชชาธรรมกาย
ที่ค้นคว้ามาจากข้างใน
ตัวเท่านั้น ท่านไม่สอน
สิ่งภายนอกตัวเลย
กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๔๒
mo