การเรียนรู้จากธรรมชาติ : หน้า 108/134

ตากไว้เลย แต่ลูกตากราวในร่มเพราะเผื่อว่าฝนจะตก แล้ว ก็ตกจนได้จริงๆ เมื่อตอนเย็นนี้ที่ลูกกำลังเดินอยู่เกือบจะ เหยียบขบวนมดแล้วค่ะ แต่ก้าวข้ามทัน มดเป็นสัตว์ที่ขยัน จริงๆ นะคะ แล้วดูมีความสามัคคีมากด้วย เพราะฉะนั้น แม้เป็นสัตว์ตัวเล็กแต่ก็ดูมีพลัง ลูกเคยอ่านหนังสือเรื่องชีวิต ของมดเมื่อนานมาแล้ว แต่ก็ยังพอจำได้ว่า มดมันฉลาดที่มี การแบ่งประเภทของงานให้เข้ากับชนิดของมดด้วย ลูกว่าบางอย่างมดก็คล้ายคนเหมือนกันนะคะ แต่มี มดอยู่ชนิดหนึ่งที่ลูกอ่านแล้วรู้สึกสยดสยองอยู่ไม่น้อย อยู่ ในทวีปแอฟริกาหรือเปล่าไม่แน่ใจค่ะ มันเป็นมดที่ดุร้ายมาก ถ้าหากใครไปเจอเข้าก็นับว่าถึงคราวเคราะห์ เพราะจำได้ลางๆ ว่ามันสามารถจัดการกับคนได้ โดยจะช่วยกันรุมกัดกิน พูด แล้วขนลุกเลยค่ะ แค่มีปลาปิรันย่า ก็ว่าโหดแล้วนะคะ ลูก เคยดูสารคดีเรื่องสัตว์ในทวีปแอฟริกา ดูแล้วรู้สึกว่าชีวิต สัตว์ที่นั่นโหดร้าย เพราะต้องคอยระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา ทั้งผู้ล่าและผู้ถูกล่า บางครั้งผู้ล่าก็กลายเป็นผู้ถูกล่าก็มี วนเวียนไปเรื่อยๆ พวกหมาไฮยีน่านี่ก็น่าเกลียดมากค่ะ ดู แล้วน่าขยะแขยง สรุปว่า ช่างมันดีกว่านะคะ เพราะ สัตวโลกย่อมเป็นไปตามกรรมอยู่แล้ว เราทำอะไรไว้ก็ต้อง รับผลนั้น ลูกขอให้ความดีที่ลูกได้ทำ ส่งผลให้คุณแม่มี สุขภาพแข็งแรงและมีความสุขนะคะ ฉบับนี้ ขอจบลงตรงนี้ ค่ะ เพราะว่าเริ่มง่วงนอน (มานานแล้ว) แล้วลูกจะเขียนมา อีกค่ะ ด้วยความเคารพรัก จากลูกค่ะ สวัสดีจ๊ะ ลูกรักของแม่ ระยะนี้อากาศอึมครึม มีฝนตกเกือบทุกวัน แม่ก็เป็น หวัดงอมแงม แต่ก็จะเขียนจดหมายของหนูให้เร็วที่สุด ถ้า อ่านแล้วไม่ค่อยได้ความก็อย่าถือสาคนไม่สบายนะจ๊ะ หนู ถามว่าถ้ามีเวลา ๑ วัน อยากจะทำอะไร ตอบได้เลยว่า ไม่อยากทำอะไรเลย นอกจากทำใจให้ว่าง ให้หยุดนิ่งอย่าง เดียว อย่าว่าแม่ตอบแบบเห็นแก่ตัวนะจ๊ะ ที่ไม่เอาเวลา เผื่อแผ่ช่วยเหลือผู้อื่นบ้าง ก่อนที่เราจะมีแรงช่วยผู้อื่น เรา ก็ต้องทำจิตใจเราให้สะอาดพอที่จะรองรับงานต่างๆ อย่าง น้อยที่สุด เราก็ควรจะเอาใจเราตกไว้ที่ศูนย์กลางกาย แหล่งของพลังงานที่บริสุทธิ์ ที่จะผลักดันเราออกไปสู่โลก ภายนอกได้อย่างแข็งแกร่งที่สุดและถูกต้องที่สุด งานหยาบ ต้องคู่กันไปกับงานละเอียดของใจจึงจะมีประสิทธิภาพ ตา เราก็เปิดดูโลกภายนอกไปพร้อมๆ กับใจที่จะเปิดสว่างที่ ศูนย์กลางกาย โลกภายนอกก็มีเหตุเปลี่ยนแปลงไปได้ตลอด เวลา ทั้งในด้านดีและด้านร้าย ก็คล้ายๆ ของสมมุติเกิดขึ้น ให้เราได้สัมผัสร้อนๆ เย็นๆ จริงๆ มันก็ไม่ใช่ของเด็กเล่น เลยล่ะ แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อทดสอบกำลังการสร้างบารมี เหมือนเรื่องราวในหนังสือที่ลูกได้อ่านมาแล้ว มันก็มีทั้ง ตอนที่ดีและไม่ดี ความเป็นจริงคือ เขาก็หลีกเลี่ยงที่จะเจอ กับสิ่งเลวร้ายไม่ได้ แม่อ่านหนังสือเล่มเล็กๆ เล่มหนึ่ง เรื่อง ONE HUNDRED WAYS TO BE HAPPY ก็เก็บเอามาฝากลูก ที่ชอบมีอยู่บท ๒ บท บทหนึ่งเป็น CHINESE PROVERB ที่ว่า “TROUBLE IS A TUNNEL THROUGH WHICH WE MUST PASS AND NOT A BRICK WALL AGAINST WHICH WE HAVE TO BREAK OUR HEADS" ความทุกข์ร้อนหรืออุปสรรค คือ อุโมงค์ที่เราจะต้องผ่านไป ให้ได้ แต่ไม่ใช่กำแพงอิฐที่เราจะเอาศีรษะไปโขกอย่างสิ้นหวัง อีกบทหนึ่งที่คล้ายๆ กัน คือ “THE ONLY WAY OUT OF EMOTIONAL PAIN IS THROUGH IT" สิ่งเดียวที่จะ หลุดจากความเดือดเนื้อร้อนใจ หรือความทุกข์ คือการก้าว ผ่านเข้าไปในสิ่งที่เรากำลังเผชิญ คือสอนให้เราเผชิญหน้า ต่อสู้กับความทุกข์ทั้งหลายอย่างมีปัญญาและอย่างมีกำลังใจ และศูนย์รวมของปัญญาและกำลังใจก็อยู่ในตัวของเราเองที่ ศูนย์กลางกาย ลูกก็คงคิดเช่นเดียวกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่ฝึก ถ้าคนทั้งโลกคิดจะนั่งสมาธิฝึกใจหยุดนิ่งแม้เพียงวินาทีเดียว เราคงพบแต่ความสงบสุข ไม่มีความขัดแย้ง ไม่มีสงคราม คนทุกคนมีความคิดริเริ่มในทางที่ดีที่ถูกต้องตามความเป็น จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์ ๑๐๖ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒