ความงามของพระธรรมกาย : หน้า 29/134

ดวงธรรมต่างๆ ในทำนองเดียวกันที่ แสวงหากันต่อไป สุกใสสว่างบริสุทธิ์ ในที่สุดก็เข้าถึงกายอรูปพรหม ที่เรียกว่าอรูปพรหมก็เพราะว่าไม่ใช่ กายรูปพรหม แต่ว่าคล้าย ๆ กัน ประณีตกว่าเดิม สวยงามกว่าเดิมมาก อรูปพรหม แปลว่า ไม่ใช่รูป พรหม ไม่ได้แปลว่า ไม่มีรูปพรหม เหมือนคำว่า อมนุษย์ แปลว่า ไม่ใช่ มนุษย์ ไม่ได้แปลว่าไม่มีมนุษย์ แต่มัน คล้ายๆ มนุษย์ การใช้คำว่าอรูปพรหม ก็คล้ายๆ กับการใช้คำว่า อมนุษย์ อย่างนั้น เพราะฉะนั้น อรูปพรหม คือ ไม่ใช่รูปพรหม แต่ว่ามีลักษณะคล้ายๆ กัน สวยงามหนักยิ่งขึ้นทีเดียว ประณีต สุขมากกว่าเดิม และดวงปัญญาก็ ขยายกว้างออกไป ท่านดำเนินจิตนิ่งๆ อย่างนี้ต่อ ไปเรื่อยจนกระทั่งเข้าถึงกายธรรม ซึ่ง เป็นกายที่สําคัญ พอเข้าถึงกายธรรม ท่านก็ เห็นแจ้งรู้แจ้งว่า อโห พุทโธ กายนี้ แหละคือกายผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว เป็นกายของพระพุทธเจ้าองค์จริง อโห พุทโธ เมื่อกายธรรมเกิด ขึ้นมานั้น พระพุทธเจ้า ก็เกิดขึ้นมา พร้อมๆ กับการบังเกิดขึ้นของกาย ธรรม ท่านได้เข้าถึงกายธรรมในคืน นั้นทีเดียว พบว่ากายธรรมนั้น สวยงามมาก คืองามไม่มีที่สิ้นสุด ธรรมดาความงามของคน สัตว์ สิ่งของ เมื่อเวลาดูแล้ว ความงามนั้น มันมีที่สิ้นสุด เพราะความงามสิ้นสุด จึงเกิดความเบื่อ หายสวยไปเลย เพราะว่ามันสุดแล้ว พอเบื่อหน่ายก็ แต่ความงามของพระธรรม กายที่ท่านเข้าถึงนั้น ไม่มีที่สิ้นสุด ยิ่ง ดูก็ยิ่งเห็นความงามเพิ่มขึ้นไป สุกใส ยิ่งขึ้น เมื่องามไม่มีที่สิ้นสุด ความ เบื่อหน่ายจึงไม่มีต่อการที่ได้เห็น พระธรรมกาย มีลักษณะเป็นพระ พุทธรูปเป็นๆ มีเกศดอกบัวตูม ประกอบไปด้วยลักษณะมหาบุรุษครบ ถ้วนทุกประการ ท่านยิ่งดูแล้ว ก็ยัง ไม่อิ่มในการดู ดูแล้วก็ไม่เบื่อหน่าย ไม่หายเห่อ ดูแล้วอยากดูอีกซ้ำแล้ว ซ้ำอีก ซ้ำแล้วซ้ำอีก งามไม่มีที่สิ้นสุด ทีเดียว แล้วก็งามไม่มีที่ติ เมื่อยิ่งดูจะพบความแปลกอยู่ อย่างหนึ่งของพระธรรมกายในตัว คือ ยิ่งดูท่านจะยิ่งใสขึ้น ซึ่งความใสของ ท่านนั้น มันเป็นความใสที่ไม่มีที่สิ้นสุด จนกระทั่งไม่รู้ว่าจะไปใช้คำใด นอกจากใช้คำว่าใสเกินใส เพราะว่า มันง่ายต่อความเข้าใจคือใสเกินใส คือ ใสที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความสว่างของพระธรรมกาย ในตัวก็ไม่มีประมาณ หากเทียบความ สว่างของดวงอาทิตย์ที่มีเท่าเดิมตั้งแต่ เมื่อวาน วันนี้ และพรุ่งนี้ ส่วนความ สว่างของพระวรกายของพระธรรม กายนั้น สว่างเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนเอาดวงอาทิตย์มาเรียงเต็ม ท้องฟ้า แล้วมองดูด้วยตาเปล่าได้โดย ไม่บาดตา ไม่เคืองตา แต่ยิ่งดูยิ่งสว่าง เป็นความสว่างที่เกิดขึ้นจากความ บริสุทธิ์ภายใน เพราะฉะนั้น เมื่อหลวงพ่อวัด ปากน้ำท่านดูไปแล้ว จึงไม่อิ่มไม่เบื่อ กับการที่จะดูพระธรรมกาย การเห็น พระธรรมกายจึงเป็นทัสสนานุตตริยะ ความสว่างของ พระธรรมกายในตัว ก็ไม่มีประมาณ หากเทียบความสว่าง ของดวงอาทิตย์ที่มี เท่าเดิมตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้ และพรุ่งนี้ ส่วนความสว่าง ของพระวรกาย ของพระธรรมกายนั้น สว่างเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ เหมือนเอาดวงอาทิตย์ มาเรียงเต็มท้องฟ้า แล้วมองดูด้วยตาเปล่า ได้โดยไม่บาดตา ไม่เคืองตา แต่ยิ่งดูยิ่ง สว่าง เป็นความสว่างที่ เกิดขึ้นจากความ บริสุทธิ์ภายใน กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒ ๒๗