ข้อความต้นฉบับในหน้า
เราก็จะไม่ได้อะไร
เรื่องจิตใจเป็นเรื่องที่สำคัญมาก คนที่ใจบริสุทธิ์และ
มีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ สามารถทำให้สังคมดีขึ้นได้ ทำให้
ช่วยเหลือคนอื่นได้ บางทีการที่เราให้ความสำคัญกับวัตถุ
สิ่งของ มันก็เป็นสิ่งถูกต้อง แต่ไม่ควรให้มีมากกว่าทางด้าน
จิตใจ เพราะอาจทำให้ร้อนรน ไม่มีความสุขได้ ความ
ต้องการทางด้านสิ่งของคงจะไม่หมดลงง่ายๆ หากใจของ
เราเต็มไปด้วยความอยาก เราก็คงจะตั้งเป้าหมายว่าอยาก
จะได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ ระหว่างที่เรากำลังทำให้ถึงเป้าหมายใน
แต่ละวัน ควรจะได้มีเวลาหันกลับมามองตัวเองว่า ขณะนั้น
ใจเราเป็นอย่างไร นี่เป็นสิ่งที่เราต้องการอย่างแท้จริงหรือไม่
ลูกเคยคิดเล่นๆ ว่า ถ้าหากเรามีเวลาเหลืออยู่แค่
วันเดียว เราจะต้องการทำอะไร คำตอบก็คงจะเป็นทำบุญ
ให้ได้มากที่สุด นั่งสมาธิด้วยค่ะ คงจะไม่มีอารมณ์อยากไปไหน
และคงอยากทำสิ่งที่ดีที่สุด สิ่งที่มีค่าที่จะบันทึกไว้ในใจเรา
และถ้ายังมีเวลาเหลือในวันนั้น ก็อยากจะแบ่งเวลาไป
ช่วยเหลือผู้อื่นบ้าง ยังไม่รู้หรอกนะคะว่าจะทำอะไรได้บ้าง
แต่อยากช่วยเฉยๆ ตอนนี้ลูกยังนึกไม่ออกค่ะ คงต้อง
ช่วยเหลือตัวเองให้ได้ก่อน แล้วจึงจะรู้ว่าจะช่วยเหลือผู้อื่น
อย่างไรจึงจะดีที่สุด
คุณแม่ลองนึกภาพสิคะว่า ถ้าคนทั้งโลกได้นั่งสมาธิ
ลูกคิดว่าจิตใจของทุกคนคงดีขึ้นไปเรื่อยๆ ลูกเคยเห็นคนที่
มีความใฝ่ฝัน ตั้งเป้าหมายในสิ่งที่เขาอยากจะเป็น อยากจะ
ทำอย่างแท้จริง ในโลกนี้คงมีอยู่ไม่กี่คน ที่ภาพของสิ่งที่
อยากทำชัดเจนมีความแน่วแน่และมั่นคง ลูกชื่นชมบุคคล
ประเภทนี้ และอยากเป็นเช่นนั้นด้วยค่ะ การที่เรารู้
เป้าหมายชัดเจน รู้ว่าเราอยากจะทำอะไรหรืออะไรคือสิ่ง
เพราะเราไม่สามารถที่จะขายจิตวิญญาณของเราให้กับใคร
คุณแม่เคยนึกเล่นๆ บ้างไหมคะถ้าหากมีเวลา ๑ วัน อยาก
จะทำอะไรบ้าง จะเหมือนลูกไหมคะ
ลูกเคยรู้สึกว่า ทุกปีที่เราโตขึ้น เราก็จะยิ่ง
เปลี่ยนแปลงมากขึ้นไปตามสิ่งแวดล้อม และค่อยๆ ถูกดึง
ความใสบริสุทธิ์ในวัยเด็กออกไป เพราะฉะนั้น เราก็ต้องดึง
กลับมาด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาด้วยเช่นกัน
และในบางครั้งรู้สึกว่าสิ่งที่เป็นอยู่ในโลกตอนนี้ บางทีก็
เหมือนเวลาเด็กเล่นกันเหมือนกันค่ะ เหมือนถูกสมมุติให้
เป็นอย่างนั้นอย่างนี้ และหมดเวลาเมื่อได้เข้าไปอยู่ในโลง
แล้วก็หมดไปอีกชาติหนึ่ง
จริงๆ แล้ว ลูกเชื่อว่า คนทุกคนมีสิ่งที่เหมือนกัน
อยู่ภายใน แม้ว่าภายนอกจะแตกต่างกันอย่างไรก็ตาม
เป็นสิ่งที่แม้เรามองหาก็จะไม่เห็น แม้เราเงี่ยหูฟังก็จะไม่ได้ยิน
แม้เอื้อมมือไข่วคว้า แต่ไม่อาจสัมผัสได้ เพราะเป็นสิ่งที่อยู่
ภายในตัวเรา ที่จะใช้วิธีแบบภายนอกไม่ได้ ต้องใช้วิธีแบบ
ภายใน คือนั่งสมาธิ วางใจเฉยๆ เท่านั้น แล้วแต่คนนะคะ
จะว่าง่ายก็ได้ ยากก็ได้ หรือไม่ง่ายไม่ยากก็ได้
เราอยากทำอย่างแท้จริงไม่เปลี่ยนแปลง แล้วเราก็มีความ ตอนที่ลูกเขียนจดหมายอยู่นี้ ฝนตกอีกแล้วค่ะ
ตั้งใจที่จะทุ่มเททั้งหมดของชีวิตเพื่อไปให้ถึงเป้าหมายนั้น ทำให้อากาศเย็นขึ้น ดีนะคะที่ตกตอนค่ำ นึกขึ้นมาได้พอดี
นั่นคือสมบัติอันล้ำค่าที่ไม่มีใครสามารถฉกฉวยไปจากเราได้
เลยว่า ยังไม่ได้เก็บปลอกหมอนกับผ้าเช็ดตัวที่ซักแล้วไป
การที่เรารู้เป้าหมายชัดเจน รู้ว่าเราอยากจะทำอะไรหรืออะไรคือสิ่งเราอยากทำอย่าง
แท้จริงไม่เปลี่ยนแปลง แล้วเราก็มีความตั้งใจที่จะทุ่มเททั้งหมดของชีวิตเพื่อไปให้ถึง
เป้าหมายนั้น นั่นคือสมบัติอันล้ำค่าที่ไม่มีใครสามารถฉกฉวยไปจากเราได้ เพราะเราไม่
สามารถที่จะขายจิตวิญญาณของเราให้กับใคร
กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒ ๑๐๕