การถวายอาหารบิณฑบาต : หน้า 67/134

ทราบว่า การทำบุญบริจาคทานในบวรพระพุทธศาสนานั้น หากผู้ใด ได้มีโอกาสถวายอาหารบิณฑบาตแก่ท่านผู้ออก นิโรธสมาบัติใหม่ๆ อานิสงส์ย่อมจะมีมากสุดที่จะพรรณนา แล้วจึงชวนนางสุชาดาเทพนารี พระมเหสีเสด็จลงมายัง มนุษยโลกเรานี้โดยเร็ว พร้อมกับโภชนาอาหารทิพย์ และ เนรมิตตนเป็นคนชราสองผัวเมีย มีอาชีพเป็นช่างทอ ทําการทอผ้าอยู่ที่กระท่อมเก่าคร่ำคร่าอันตั้งอยู่ที่ถนนต้นทาง ซึ่งพระมหาเถรเจ้าจะต้องผ่านมา ฝ่ายพระมหากัสสปเถร เจ้าเมื่อเดินมาถึงและตั้งใจว่าจะโปรดคนยากไร้ ได้เห็นท่าน ผู้เฒ่าสองผัวเมีย กำลังทอผ้าวุ่นอยู่ ก็ให้นึกกรุณาว่า ตา ยายสองคนผัวเมียนี่น่าสงสารยิ่งนัก ลูกหลานคงทิ้งไปไม่ ใส่ใจดูแลจึงต้องทำมาหากินใส่ปากใส่ท้องตัวเอง เราจัก ทำการสงเคราะห์ให้พ้นจากความยากจนในวันนี้ แม้ว่าจะ ได้ข้าวต้มเพียงกระบวย ข้าวสวยเพียงทัพพีหนึ่งก็ตาม เมื่อ พระอินทรเทวาธิราชเห็นเช่นนั้นก็ทรงแสดงอาการกิริยาอัน สั่นเทางกเงิน ตามประสาคนชราหนักขึ้นไปอีก และทำที่ เป็นทอผ้าเฉยอยู่ จนพระเถรเจ้าเดินมาหยุดอยู่ที่ประตู กระท่อม เมื่อตาเฒ่าสองผัวเมียเห็นพระมหากัสสปเถรเจ้า ก็รีบกระวีกระวาดเข้าไปจัดเตรียมข้าวปลาอาหารไว้ใส่บาตร พร้อมให้นิมนต์พระเถรเจ้ารออยู่ก่อน เมื่อยายเฒ่าเทพนารี จัดอาหารเสร็จเรียบร้อยก็ยกมาให้ตาเฒ่าท้าวสักกะ ยกถาด อาหารขึ้นจบศีรษะอันเต็มไปด้วยผมหงอกขาวโพลน ส่วน ปากก็พึมพำไปตามประสาคนแก่ช่างพูด “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าเอ๋ย ขอทรงอย่าคิดว่าอาหารนี้ ดีหรือไม่ดี โยมทั้งสองนี้เป็นคนขัดสนยากจน ก็จะถวายไป ตามมีตามเกิด อย่างไรก็ขอให้พระผู้เป็นเจ้าจงนึกว่า โปรดแก่ คนยากจนเช่นโยมทั้งสองนี้ด้วยเถิด” แล้วค่อยลุกขึ้นเดินงกเงินเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อใส่ อาหารลงในบาตรด้วยความเลื่อมใส ฝ่ายพระเถรเจ้าผู้มาก ไปด้วยความกรุณา ปรารถนาจะทำการอนุเคราะห์แก่คน ยากจน ก็เปิดฝาบาตรขึ้นรับด้วยกิริยาสำรวม พระอินทร์ใน ร่างของคนชราก็รีบเปิดผ้าคลุมเทอาหารทิพย์ลงใส่บาตร ทันใดนั้นก็เกิดอัศจรรย์ เพราะอาหารทิพย์นั้นส่งกลิ่นหอม ฟุ้งตลบไปทั่วพระนครราชคฤห์ เมื่อเป็นดังนั้น พระมหา กัสสปเถรเจ้าก็ให้รู้สึกแปลกใจยิ่งนัก นึกสงสัยอยู่ในใจว่า “คนชราบุรุษผู้นี้ ดูท่าทีก็ว่าเป็นคนมีศักดาน้อย เหตุไฉนอาหารของเขาจึงมีศักดาใหญ่คล้ายกับอาหาร อันเป็นทิพย์แห่งองค์สมเด็จพระอมรินทราธิราชผู้เป็นใหญ่ แห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์” เมื่อคิดเช่นนั้นแล้วจึงใคร่ครวญดูด้วยอภิญญาและ ฌานสมาบัติ ก็รู้ได้ด้วยญาณวิเศษว่าคนชราผู้นี้ แท้ที่จริง คือสมเด็จพระอมรินทราธิราชนั่นเอง แล้วจึงไต่ถามว่า “ดูกรมหาบพิตรผู้ทรงคุณอันประเสริฐ! เหตุไฉน พระองค์จึงทรงประพฤติตนคล้ายกับว่าเป็นโจรปล้นสมบัติ ของคนยากจนเช่นนี้เล่า พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่า เช้านี้ผู้ใดที่มีโอกาสถวายอาหารบิณฑบาตของเขานั้น จะสำเร็จเป็นกุศลทิฏฐธัมมเวทนียกรรม อาจอำนวยผลให้ ได้ตำแหน่งเสนาบดีหรือเศรษฐีได้ภายใน ๗ วัน แต่นี่ท่าน มาชิงถวายอาหารบิณฑบาตเสียก่อนคนอื่น ทั้งที่ทรงมี ทิพยสมบัติมากมาย ฉะนั้นอาตมาจึงได้ว่าการกระทำเช่นนี้ ย่อมเป็นการกระทำที่คล้ายโจรปล้นสมบัติของคนจน” เมื่อได้ยินเช่นนั้น พระอินทร์ก็ทรงกลายร่างจากคน ชราเป็นเทพเจ้าผู้งดงามอร่ามเรืองไปด้วยรัศมี และประนม กรกล่าวตอบว่า “โยมนี้ก็เป็นคนจน เข็ญใจ ใครเล่าจะมา ยากจนกว่าโยมเป็นไม่มี เพราะทรัพย์ สมบัติที่เรียกว่า ด้วยเหตุที่โยมเป็นคนโบราณ บุญนั้น ไม่มีใคร ได้ประกอบกัลยาณกรรม สามารถแย่งชิง ความดี อันเป็นกุศลไว้ใน | เอาไปได้ ต่างจาก กาลภายนอกพระพุทธกาล ได้เป็นใหญ่ขึ้นมาเพราะไม่ ได้เป็นใหญ่ขึ้นมาเพราะไม่ | โลกียทรัพย์ใน มีใครที่มีบุญยิ่งใหญ่มากไป | โลกมนุษย์ที่ตาย กว่าโยม แต่มาบัดนี้ เมื่อ แล้วก็ไม่สามารถ สมเด็จพระชินสีห์เจ้าได้ เอาติดตัวไปได้ อุบัติขึ้นในโลกแล้ว บรรดา ผู้ที่มีความเลื่อมใสในบวร แม้นเป็นเศรษฐี พระพุทธศาสนาได้ พันล้านหมื่นล้าน ประกอบบุญกุศลทำกรรมดี ก็คงไปได้เพียง ตายแล้วไปเกิดเป็นเทวดา วิญญาณเท่านั้น ชั้นดาวดึงส์อยู่ภายใต้การ ปกครองของโยม แต่ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒ | ๖๕