การทำบุญและอานิสงส์ : หน้า 66/134

ขึ้นบนโลก พระองค์เป็นผู้ที่มีศรัทธา ประกอบกุศลกรรมต่างๆ ปราสาทวิมานวิเศษกว่าตนเช่นนั้น ก็บังเกิดความสงสัยเป็น และประพฤติตนตั้งอยู่ในคุณธรรม ๗ ประการคือ การ เลี้ยงดูบิดามารดา เคารพอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล กล่าววาจาอ่อนหวาน ไม่กล่าวส่อเสียด ไม่มีความตระหนี่ ในการทำบุญ ไม่กล่าวเท็จมีคำสัตย์ ระงับความโกรธไว้ได้ เมื่อสิ้นชีวิตแล้ว กรรมที่ตั้งใจประกอบมาอย่างดีแล้วนี้จะ ยิ่งนัก และได้รำพึงรำพันกับตัวเองว่า เพราะเหตุใด “เทวดาผู้มาอุบัติใหม่จึงมีรัศมีกายและความ สง่างามยิ่งไปกว่าตัวเราผู้เป็นเจ้าเป็นใหญ่ เรานี้ไซร้คงมีแต่ อำนาจเป็นใหญ่เหนือเขาเพียงอย่างเดียว เมื่อเหลียวแลดู รัศมีปราสาทวิมาน และความสง่างามแล้ว ก็ดูด้อยกว่า เป็นสิ่งที่ชักนำพาให้อุบัติเกิดเป็นเทพบุตรสุดประเสริฐ ณ สรวงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์และได้เข้าพิธีเทวราชาภิเษก ให้ เป็นใหญ่ในตำแหน่งสมเด็จพระอมรินทราธิราช เทวดาทั้งหลายบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เทวดาผู้มาอุบัติใหม่ น่าอับอายเป็นหนักหนา" ทรงจินตนาการด้วยความน้อยพระทัยเป็นยิ่งนัก ในที่สุดก็ทรงทราบว่า การที่เป็นเช่นนี้ก็โดยเหตุที่เทวดาผู้มาอุบัติเกิดใหม่ ปกครอง ครั้นเมื่อถึงกาลที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ได้สร้างกุศลไว้ในพระพุทธศาสนา เขามีโอกาสดีได้เกิดเป็น อุบัติขึ้นแล้วในโลก ทรงบำเพ็ญพุทธกิจ ประกาศพระพุทธ ศาสนา หมู่มนุษย์ทั้งหลายที่ได้ฟังธรรมแห่งพระองค์ต่างก็มี ความเลื่อมใสศรัทธามีการให้ทาน รักษาศีล มีใจผ่องแผ้ว เพียบพร้อมไปด้วยบุญกุศล เมื่อถึงคราวสิ้นกรรมละจาก โลกมนุษย์แล้ว ได้พากันอุบัติขึ้นเป็นเทวดาที่สถิตอยู่ใน มนุษย์พบพระพุทธศาสนาแห่งองค์สมเด็จพระสัมมา สัมพุทธเจ้าแล้ว มีจิตผ่องแผ้วบริสุทธิ์เลื่อมใส สร้างบุญ กุศลไว้ในพระพุทธศาสนา เมื่อมาอุบัติเป็นเทวดาอยู่ใน ความปกครองของเรานี้ จึงมีทิพยสมบัติวิเศษมากมาย ส่วนตัวเรานี้สิเป็นผู้โชคร้าย เป็นมนุษย์โบราณ สร้างบุญ กุศลไว้ในกาลภายนอก เทวดาที่สถิตอยู่ใน พระพุทธศาสนา แม้ว่าจัก ดำรงตำแหน่งมียศใหญ่แต่ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ทิพยสมบัตินั้นไซร้ กลับ ปรากฏมีรัศมีกายที่ ด้อยน้อยไป น่าน้อยใจ สวยงาม มีปราสาท วิมานที่อยู่ประเสริฐ นักหนา บัดนี้เราก็รู้ได้ อย่างแจ้งชัดแล้วว่า กุศล กรรมอันใด ที่บุคคลได้ ดีกว่าสมเด็จพระ กระทำไว้ในเวลาที่ยังมี อมรินทราธิราชผู้ พระพุทธศาสนา กุศล- เป็นใหญ่เสียอีก กรรมอันนั้นย่อมมีอานิสงส์ ไพบูลย์ยิ่งใหญ่กว่ากุศล กรรมที่ทำในเวลาที่ว่าง สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ปรากฏมีรัศมีกายที่สวยงาม มีปราสาท จากพระพุทธศาสนา" วิมานที่อยู่ประเสริฐดีกว่าสมเด็จพระอมรินทราธิราชผู้เป็น ใหญ่เสียอีกด้วยเหตุแห่งอานิสงส์ของการทำบุญถูกเนื้อนาบุญ คือพระภิกษุที่อยู่ในกาลสมัยของพระสมณโคดมสัมมา- สัมพุทธเจ้า เมื่อพระอินทร์คิดได้ดังนั้นก็คอยหาโอกาส ที่จะสร้าง สบโอกาสในวันหนึ่ง ทรงเล็งทิพยเนตรเห็นองค์อรหันต์ท่าน พระมหากัสสปเถรเจ้า ออกจากนิโรธสมาบัติใหม่ๆ และ ครั้นเมื่อพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่ได้ทอดพระเนตรเห็น กำลังเดินทางออกบิณฑบาตเพื่อโปรดคนยากจน ณ เทวดาชั้นผู้ใหญ่บางองค์ ซึ่งมีรัศมีกาย มีความสวยงาม มี หมู่บ้านหนึ่ง ก็ทรงมีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้เพราะทรง ๖๔ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๖ บุญด้วยกองกุศลในบวรพระพุทธศาสนาให้จงได้ ครั้นเมื่อ