การออกกฎหมายและการมีส่วนร่วมของประชาชน : หน้า 50/134

- โครงสร้าง คณะกรรมการอุปถัมภ์และ คุ้มครองพระพุทธศาสนาส่วนจังหวัด (กอค.พจ.) โปรดดูมาตรา ๑๗ - ผู้ว่าราชการจังหวัด นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี * ประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ นายกพุทธสมาคมประจำจังหวัด นายกยุวพุทธิกสมาคมประจำจังหวัด ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน ๑๒ ๑๕ คน ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้ง กรรมการ กรรมการ กรรมการ กรรมการ ยกร่างต้องมาตอบคำถามสังคมให้ทราบ ว่ากฎหมายฉบับใหม่มีความจำเป็นใน การต้องออกอย่างไร ซึ่งเราอาจต้องพึ่ง ขบวนการที่เรียกว่า “Legislative hearing**** ผู้ยกร่างควรจะได้มีการ ตรวจสอบว่ากฎหมายใหม่ที่จะประกาศใช้ ขัดต่อกฎหมายรัฐธรรมนูญหรือไม่ ปัญหาดังกล่าวมักเกิดจากการไม่ได้มี วิจารณ์ข้อบกพร่องบางประการในการออกกฎหมาย ส่วนร่วม (participation) ของประชาชน หรือกลุ่มบุคคลที่จะถูกกระทบโดย กฎหมายนี้ ซึ่งก่อนจะออกกฎหมายใด ก็ตาม ควรต้องถามบุคคลผู้ที่จะได้รับผลกระทบก่อนโดย (เฉพาะกรณีร่าง พ.ร.บ. คณะสงฆ์ ฉบับใหม่ และร่าง “ทั่วถึง” พ.ร.บ. การอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนา พ.ศ. ....) ปัญหาต่อมาของร่างกฎหมายทั้งสองฉบับดังกล่าว - ผู้ร่างควรกลั่นกรองว่ากฎหมายมีความจำเป็นที่จะ มักให้อำนาจองค์กรในรูปคณะกรรมการในการออกกฎ ออกหรือไม่ โดยผู้ยกร่างจะต้องศึกษาว่าเมื่อกฎหมายออก กระทรวงหรือกฎระเบียบเอาเอง ซึ่งทำให้ก่อความไม่ มาแล้วจะมีผลกระทบอย่างไรบ้าง ผู้เขียนเห็นว่าควรให้ผู้ แน่นอนในอนุข้อย่อยของกฎหมายนั้นๆ ae *** ในเขตกรุงเทพมหานคร จะมีคณะกรรมการเรียกว่า คณะกรรมการอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนาส่วนกรุงเทพมหานคร (โปรดดู : มาตรา ๑๙ ร่างพ.ร.บ. การอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนา พ.ศ. ....) ตามกฎหมายมิได้กำหนดคุณสมบัติในการดำรงตำแหน่งไว้ (โปรดดู : มาตรา ๒๙ วรรค ๑ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๔๐) ๔๘ | กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๒