การเตรียมใจและการทำบุญ : หน้า 114/134

ต้องเผชิญเหตุการณ์ต่อไปอีกหลายเดือน ไม่อยากให้ใคร เสียเวลาขาดทุนค่ะ มานึกถึงบุญงานทอดผ้าป่าสามัคคีวัด ทั่วประเทศ และบุญใหญ่เตรียมเป็นประธานรอง ประธาน กองฉลองพระมหาเจดีย์ของเรา ให้กุศลจิต กุศลกรรมเกิดดี กว่า คิดบ่อยๆ ทำบ่อยๆ กว่าจะถึงวันนั้น มีชวนะจิตที่เป็น มหากุศลเกิดนับไม่ถ้วนโกฏิขณะ ตายแล้วเราย่อมเกิดใน สุคตินับภพชาติไม่ถ้วนแน่นอน การเตรียมใจ เตรียมตัวเพื่องานฉลองพระมหาเจดีย์ ของเราในเวลานี้ ก็คือการสร้างบุญกุศลต่างๆ ไว้รองรับ ทั้งทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา บ้านกัลยาณมิตร ทุกแห่งเป็นแหล่งร่วมกันสะสมบุญดีที่สุด เตรียมไว้คอยงาน ฉลอง ให้ใจของพวกเราทุกคนคิดอยู่แต่เรื่องนี้ มหากุศลจิต ของสมาชิกทุกคนในบ้านกัลยาณมิตรทุกหลังทั่วโลกย่อม รวมกันเป็นพลังบุญมหาศาล ช่วยต้านทานเรื่องร้ายๆ ใน ระหว่างนี้ให้คลี่คลายลง ขอให้ทุกคนมั่นใจในความบริสุทธิ์ของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง และหมู่คณะของเรา ที่จะ ช่วยให้มีคนดีเกิดขึ้นในโลกนี้ให้มากๆ เพื่อความสงบสุขของ สังคม และเพื่อสันติภาพในโลก ทองคำแท้ย่อมทนไฟ ใคร จะหาเรื่องกล่าวหาฟ้องร้องอะไรก็ช่างเขา พลังบุญและ ความบริสุทธิ์ของหมู่คณะย่อมทำให้เราพ้นภัยพาลเหล่านั้น ได้ตลอดไป เราย่อมทนต่อการพิสูจน์ได้ทุกเรื่อง เราจะสู้ ด้วยจิตใจผ่องใสให้มีวิถีจิตที่เป็นกุศลเกิดขึ้นนับจำนวนไม่ถ้วน ไม่รู้กี่โกฏิล้านทีเดียว แรงใดไม่เท่าแรงกรรม เราสร้างแต่ กรรมดีให้ต่อเนื่องกันไปตั้งแต่บัดนี้ ย่อมมีพลานุภาพ มหาศาลต้านทานแรงกรรมฝ่ายตรงข้ามได้แน่นอน เชื่อมั่นกันอย่างนี้ จะได้ไม่หวั่นไหวตามกระแสข่าว แต่เดิม ป้าเคยแนะนำคุณว่า ข่าวมันร้อนนัก ทำใจไม่ได้ก็ไม่ต้องไป อ่านไปดู แต่ตอนนี้จำเป็นต้องรู้ให้ทัน เพียงแต่รู้แล้วไม่ โกรธเคือง รู้อย่างใจเป็นกลางๆ เรียกว่า อุเบกขา วางเฉย เสีย ถือว่าข่าวยุติธรรม คนเขียนข่าวอ่านข่าวก็ไม่บาป ถ้า เป็นข่าวอคติ พวกเขาก็มีวิถีจิตที่เป็นบาปอกุศลเกิดเป็น ล้านเป็นโกฏิของเขาเอง ทำไมเราจะต้องไปมีวิถีจิตขาดทุน ตามอย่างพวกเขา เรารู้ให้ทันข่าวไว้ เพื่ เพื่อการหาหนทาง แก้ไขได้ทันเวลา ส่วนข่าวแกล้งว่าอย่างไร ไม่ต้องสนใจ ก่อนจบป้ามีตัวอย่างการทำบุญ แล้วผลบุญเกิดขึ้น มากน้อยหรือบางทีไม่เกิดเลย เล่าให้คุณฟัง เมื่อวันที่ ๑๙ สิงหาคม ตอนบ่ายๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งโทรศัพท์มาเล่าให้ป้า ฟังว่า บิดาของเธอตายลง พอตายแล้วเธอเข้าในบ้าน ได้ กลิ่นเน่ารุนแรงอยู่คนเดียว คนอื่นไม่ได้กลิ่น เธอจึงนึกว่า บิดาคงเกิดเป็นเปรตมีกลิ่นเน่ามาหา รีบไปทำบุญสังฆทาน อุทิศส่วนกุศลให้ที่วัดเรา พอตกกลางคืน มีเสียงคนมาเคาะ ประตู เมื่อลูกสาวถามออกไปว่า ใคร มีเสียงที่ลูกจำได้แม่น ว่าเป็นเสียงพ่อตอบว่า “กูเอง เปิดประตูให้หน่อย กูคิดถึง ลูกคิดถึงหลาน อยากมาเยี่ยม” ผู้เป็นลูกไม่ยอมเปิดอ้างกับ เสียงนั้นว่า กลัวว่าเห็นแล้วจะช็อคหมดสติ เสียงนั้นก็บอกว่า งั้นขอนั่งดูอยู่นอกบ้านสักพัก พร้อมทั้งขอบใจที่ทำบุญ สังฆทานให้ ได้รับบุญแล้วมากมาย พักใหญ่สุนัขใน บ้านนอกบ้านจึงพากันหอน รับกันเป็นทอดเหมือนส่งแขก ที่มาเยือน ผู้เล่าถามป้าว่า เธอสร้างองค์พระให้พ่อไว้แล้ว ตั้งแต่ก่อนตาย พ่อไม่ได้บุญที่ทำให้นั้นหรือ ป้าอธิบายไปว่า การที่เราทำบุญสร้างองค์พระให้ผู้อื่น บุญร้อยเปอร์เซ็นต์ เกิดขึ้นแก่เรา ส่วนผู้ที่เราสร้างให้จะได้บุญหรือไม่อยู่ที่การ อนุโมทนาบุญ ปลาบปลื้มปีติใจไปด้วย ถ้าใจเฉยๆ บุญก็ เกิดน้อย หรือรู้แล้วบางทีเสียดายเงินทำบุญเลยไม่ได้บุญ กลายเป็นบาปเพราะตระหนี่ ทำให้ตายแล้วเกิดเป็นเปรตได้ ผู้ตายรายนี้คงนึกถึงบุญที่ลูกทำให้ไม่ออก ทำให้ไป เกิดเป็นเปรต พอเป็นเปรตจึงรู้ค่าของบุญ อยากได้มาก เฝ้าคอยอย่างใจจดจ่อ ลูกทำบุญสังฆทานให้จึงอนุโมทนา พลังบุญและความบริสุทธิ์ของหมู่คณะย่อมทำให้เราพ้นภัยพาลเหล่านั้นได้ตลอดไป เรา ย่อมทนต่อการพิสูจน์ได้ทุกเรื่อง เราจะสู้ด้วยจิตใจผ่องใส ให้มีวิถีจิตที่เป็นกุศลเกิดขึ้นนับ จำนวนไม่ถ้วน ไม่รู้กี่โกฏิล้านทีเดียว แรงใดไม่เท่าแรงกรรม เราสร้างแต่กรรมดีให้ ต่อเนื่องกันไปตั้งแต่บัดนี้ย่อมมีพลานุภาพมหาศาลต้านทานแรงกรรมฝ่ายตรงข้ามได้แน่นอน ๑๑๒ กัลยาณมิตร ตุลาคม ๒๕๕๖