ธรรมกาย : หน้า 11/113

เลี้ยงชาติหนึ่งก็จะรับเงินเท่านั้น ว่า ธมฺมกาโย อห์ อิติปิ เราตถาคต เพราะไม่รู้จักเห็นจริง ผู้มีธรรมกาย ละก็เห็นได้ แม้จะให้เงินเลี้ยงตลอด ชาติก็เห็นจะไม่รับละ ว่านั่นไม่ใช่ พระพุทธรัตนะ นั่นไม่ใช่ธรรมรัตนะ นั่นไม่ใช่สังฆรัตนะ ไม่ใช่ที่พึ่งของ ท่านหรอก ผู้ไม่รู้ไม่เห็น ก็อาจจะ เหลวไหลไปได้ เหลวไหลเช่นนั้น เรียกว่าไม่แน่ ผู้มีธรรมกายมั่นคงแล้ว ไม่กลับกลอก ไม่เหลวไหล เหมือน สุปพุทธทีเดียว แน่นอนละ ดังนี้ให้ รู้จักหลักดังนี้นะ คือธรรมกาย ธรรมกายคือองค์พระ ตถาคตเจ้าทีเดียว ให้เชื่อมั่นคงลง ไปอย่างนี้ อย่าให้กลับกลอกออกไป ให้แน่นอนทีเดียว สีลญจ์ ยสฺส กล ยาณ์ อริยกนต์ ปสสิต ศีลอันเป็นที่ ใคร่ของพระอริยเจ้า อันพระอริยเจ้า สรรเสริญแล้ว ศีลอันดีงามเป็น อย่างไร ศีลอะไรที่ดีงาม ศีลห้าก็ดี งามบริสุทธิ์จริงนะ ศีลแปดก็ดีงาม ให้บริสุทธิ์จริง ๆ อย่าเอาเท็จเข้ามา แทรก อย่าเอาเศร้าหมองขุ่นมัว มาวัดตัวของเราว่าเชื่อในพระ ตถาคตเจ้า เข้ามาแทรกเข้ามาสิง ศีลสิบถ้าดีจริง บริสุทธิ์ตามศีลที่จริง ศีลสองร้อย ตถาคตเจ้าจริงไหม นั่นคือ ธรรมกาย บาลีได้สำทับไว้ ยี่สิบเจ็ด ก็ดีจริงบริสุทธิ์ตามศีลที่ จริง ศีลในพระวินัยปิฎกเป็นอปริ ยันตศีล มีมากน้อยเท่าใด ศีลนั่น แหละ เป็นศีลดีจริงทั้งนั้น จริงทั้งนั้น ศีลดีจริง ก็ได้ชื่อว่าเป็นศีลตามปริยัติ ยังหาใช่ ศีลตามปฏิบัติไม่ ศีลจริง ๆ นะ เป็นศีลอะไร ศีลในทางปริยัติไม่ใช่ ศีลทางปฏิบัติ ศีลในทางปริยัติ ก็ดี จริงตามปริยัติ ศีลในทางปฏิบัติก็ดี จริงในทางศีลปฏิบัตินะ ไม่ใช่เป็น ปกติธรรมดา กาย วาจา ตลอดถึง ใจเป็นอัพโพหาริกเป็นเนื้อหนังเดียว กันไปที่เดียวกัน จนกระทั่งถึงเจตนา ใจก็เป็นเนื้อหนังเดียวกันกับศีลที่ เดียว นี่เป็นศีลตามปริยัติ กัน ส่วนศีลตามปฏิบัติต้องให้เห็น กันยายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๙