การช่วยพ่อและการปฏิบัติธรรม : หน้า 28/113

เวลาละโลกก็ไปใช้กรรมตามที่กระทำไว้ พ่อต้องไปชดใช้หนี้กรรมที่ทำเป็นอาจิณ คือ ดื่มสุราและฆ่าสัตว์ ต้องตกนรก ได้รับทุกขเวทนาแสนสาหัส ยายจึง อธิษฐานจิตในสมาธิช่วยพ่อตามคํา แนะนำของอาจารย์ โดยพยายามเอา ใจรวมลงศูนย์ นั่งธรรมะจนใจใส แล้ว อธิษฐานจิตว่า “พ่อข้าพเจ้าอยู่ไหน ขอให้ธรรมกายนำไป” ด้วยเพราะอานุภาพของพระ ธรรมกาย อานุภาพของบุญบารมีที่ ยายเพียรสร้างสมไว้ ยายก็สามารถ ช่วยพ่อได้ เสร็จสิ้นกันที่สำหรับการตาม หาพ่อ สิ้นสุดกันทีสําหรับความทุกข์ หมองเศร้าที่กัดกร่อนใจมาช้านาน ยาย ซึ้งในคุณค่าของธรรมะ นับแต่เริ่ม เข้าถึงธรรม สุขที่เข้าถึงธรรมกายนั้น ประเสริฐยิ่งกว่าความสุขทั้งหลาย กว้าง ขวางไม่มีขอบเขตเบิกบานไม่มีที่สิ้นสุด ยิ่งเมื่อฝึกมากขึ้น เรียนมากขึ้น รู้เห็น จากหลวงพ่อวัดปากน้ำอย่างจริงจัง อะไรมากขึ้น ๆ ตลอดจนสามารถช่วย คำแรกที่ทัก พ่อพ้นจากนรกมาได้ในที่สุด ก็ยิ่ง “ไอ้ลูกจันทร์ ถึงมันมาช้าไป” ซาบซึ้งในคุณค่าของธรรม ธรรมะจึง ยายค่อนข้างใจหาย มีความสำคัญต่อชีวิตของยายยิ่งนัก ขณะนั้น ยายรู้แล้วว่าคนเราเกิดมา เพราะ เคยสนใจ เมื่อมีบุรุษมาเกี้ยวพาราสี สมัยที่ยังอยู่บ้านนอก บางทีก็เดิน ตามวุ่นวาย เขาพูดอะไรมา ยายพูด ประโยคเดียวสั้น ๆ ทุกครั้งไป “ข้าไม่รู้โว้ย” หนักเข้าก็หาย ดังนั้นยายจึงรักการปฏิบัติธรรม ชาติหนึ่ง ๆ ต้องแสวงหาธรรมกัน ไปเอง ยายเป็นยาย เป็นตัวของตัวเอง เป็นเครื่องดับทุกข์ให้สิ้นไป ถ้าไม่ เป็นชีวิตจิตใจ และยายไม่คิดมาก่อนเลยว่า มีหัวใจไว้คิดถึงแต่งาน และคงจะ พบธรรม เห็นธรรมแล้ว ก็จะต้อง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ยายไม่สามารถ ชีวิตของยายจะหักเหไปในทิศทางที่ดี เวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร อัน รับเรื่องอะไรเข้ามาในใจได้จริงจังอีก ขึ้นยิ่งไปกว่าที่หวังไว้ ยิ่งไปกว่าการ ตามหาพ่อ ยายได้ช่วยพ่อ ยายปีติดีใจ หายทุกข์โศก ยาวนานต่อไปไม่สิ้นสุด เพราะยายคิดถึงแต่การตายของพ่อ ยายอยากได้วิชชา อยากรู้ ความผิดพลั้งที่ยายยังไม่ได้ขอขมา ธรรมะมาก ๆ ปรารถนาและตั้งใจจะ เรื่องของนรกสวรรค์ที่ยังติดอยู่ในห้วง ปฏิบัติธรรมเต็มกำลัง แต่ไหนแต่ไร คิด..... ต่อมายายกลับได้รับความปีติ ยายไม่เคยสนใจชีวิตแบบทางโลก เมื่อหลวงพ่อวัดปากน้ำที่ยาย โสมนัสอย่างที่สุด เมื่อได้ตามอุบาสิกา เช่นการครองเรือนตามสภาพแวดล้อม ปรารถนาจะพบเจอมาแต่ไหนแต่ไร ทองสุก เข้ามาอยู่ในวัดปากน้ำ ถือ ในสังคมที่หญิง-ชายต้องแต่งงาน มี เอ่ยดังนี้ ยายจึงทุ่มเทชีวิต ตั้งใจ เพศเป็นแม่ชี ได้ร่ำเรียนธรรมปฏิบัติ เหย้ามีเรือนสร้างครอบครัว ยายไม่ ปฏิบัติธรรมมากยิ่งขึ้น ๒๖ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕ ๆ รอบข้าง