วัยเยาว์และความสนุกสนาน : หน้า 23/113

ซ่อนหา เล่นเพลงพวงมาลัย พาย เรือแข่งกัน ในตอนเย็น ๆ ใกล้ค่ำ หลังจากช่วยงานบ้าน ต้อนควายกลับ จากกินหญ้าในทุ่งแล้ว เด็ก ๆ ใน หมู่บ้านก็พากันไปยังริมฝั่งแม่น้ำ วิ่ง ตรงไปปลายสะพาน กระโดดน้ำเสียง ดังตูม ๆ และเมื่อร่างจมหายไปในน้ำ ๆ แล้ว ก็จะตั้งอกตั้งใจดำอยู่ในน้ำให้ นานที่สุดเท่าที่จะนานได้ เป็นการ เล่นซ่อนหาของผู้ที่ว่ายน้ำเก่งในละแวก บ้าน บ่อยครั้งที่ “อีตาพลอยน้อย” ของพ่อพลอยแม่พันต้องเพลา ความเก่งของตน เมื่อโผล่พ้นน้ำขึ้น มาพบว่าพ่อยืนอยู่หัวสะพาน “ขึ้นมา ขึ้น ขึ้นเดี่ยวนี้ อาบอะไรกันนานสองนาน ตะคริว มันจะกินตาย” เสียงพ่อตะโกนโหวกเหวก พร้อมกับก้อนดินริมตลิ่งถูกเหวี่ยง ปลิวเฉียดศีรษะเด็กซนให้รู้สึกหวาด หวั่นในความดุของพ่อ ยายเป็นคนมีเพื่อนมาก เด็ก ๆ ในละแวกบ้านรักใคร่กันดี ยายตัวเล็ก แต่ใจเด็ด ใจดี เพื่อนจึงรักและ ชอบเล่นกับยาย ชวนยายไปบ้านโน่น บ้านนี้ ยายจึงมักถูกพ่อที่อยู่เสมอ “ลูกทุกคน ตีอีจันทร์มากที่สุด” เป็นที่รู้กันในหมู่พี่น้อง แต่ ความเป็นเด็กซน จนต้องถูกทำโทษ บ่อย ๆ มิได้หมายความว่าจะต้องชน เกะกะไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวเสมอไป อย่างน้อยที่สุด ยายไม่เคยชนเกเร เช่นดึงหู กระตุกหาง รังแกสัตว์ใด ๆ ให้ทุกข์ทรมาน “สัตว์ทุกตัวทุกอย่าง ยายรัก เหมือน ๆ กันหมด” ยายรำลึกถึงวัยเยาว์เมื่อหลาย 66 หากไม่มียาย ก็ใม่มีหลวงพ่อ man menfura หากไม่มีหลวงพ่อ Auffrazon ก็ไม่มีวัดพระธรรมกาย 99 กันยายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๒๑