การสร้างวัดราชประดิษฐฯ : หน้า 84/113

“จ้ะ ถูกแล้ว แล้วต่อมาก็ทรงดำริว่า (บน) หน้าบันของ เมื่อทรงสละราชสมบัติแล้วพระชนมายุคงมาก ศาลาใหญ่ข้างประตู ทรงปรารถนาจะประทับสงบ ๆ เป็นการส่วน ทางเข้าทิศเหนือ พระองค์ เพื่อทรงปฏิบัติสมาธิได้โดยสะดวก คงไม่อยากเสด็จฯวัดใดเป็นการเอิกเกริก จึง โปรดเกล้าฯให้ตัดเนื้อที่ด้านตะวันออกที่ชนด้าน เหนือของพระราชอุทยานพระราชวังสราญรมย์ ออกไป ๒ ไร่ ๓ งาน ๒๐ ตารางวา สร้างเป็น วัดหลวงเล็ก ๆ วัดราชประดิษฐ์ฯจึงคล้าย ๆ กับเป็นวัดภายในเขตพระราชวังเหมือนวัดพระ แก้วไงล่ะ” ๓ “อื้อออ...” พี่นิภาร้องอ๋อเสียยาวเชียว แล้วกล่าวว่า “น้าคะตรงนี้นัยว่า เคยเป็นสวน กาแฟหลวงมาก่อนใช่มั้ยคะ” “อือ นิภานี่เก่งแฮะ” น้าน้อยชม “คงเคย อ่านตำนานวังเก่า” พระนิพนธ์สมเด็จกรมพระ ยาดำรงฯละซิ” พี่นิภาพึมพำรับคำพร้อมทั้ง พยักหน้า “ดี...ดี ขยันอ่านเถอะไม่เสียหาย ๔๒ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕ ๆ หรอกจ้ะ ลักขณ์ต้องอ่านมาก ๆ อย่างพี่เขา บ้างนะ ถ้าคิดจะขีด ๆ เขียน ๆ ฉันยิ้มรับ น้าน้อยจึงพูดต่อไปว่า “ตรงบริเวณพระราชวังสราญรมย์และ พระราชอุทยานที่กระทรวงการต่างประเทศขอ ยืมใช้ และบริเวณวัดราชประดิษฐฯทั้งหมดเคย เป็นสวนกาแฟหลวงที่รัชกาลที่ ๓ โปรดเกล้าฯ ให้จัดปลูกขึ้น น้าเข้าใจว่าคงไม่ได้ผลดีนักกระมัง ด้วยต้นกาแฟต้องปลูกเชิงเขาแหละดี น้ำจะได้ ไม่ท่วม มันชอบน้ำนะแต่ไม่ชอบน้ำขังแฉะ แล้วการปลูกกาแฟต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะ แล้วยังมีอีกหลายขั้นตอนกว่าจะนำ เมล็ดมาชงได้ น้าขอใช้คำว่า “ชง” นะ เพราะ สมัยน้ารุ่น ๆ เห็นเขาเอากาแฟมาป่น แต่ไม่ ละเอียดนัก ใส่ถุงผ้าทรงกรวย แล้วเทน้ำเดือด ให้ผล ลงไป เขาเรียก ซึ่งกาแฟจ้ะ พวกเธอคงไม่เคย เห็นกันนัก เพราะเดี๋ยวนี้ใช้กาแฟผงสำเร็จ รูปชนิดละลายทันที เลยไม่ต้องใช้ถุงผ้าอีกแล้ว”