ศีลและธรรมกาย : หน้า 12/113

ศีล เห็นทีเดียวว่า ศีลอยู่ที่ไหน ศีล ในกลางดวงอธิจิตมีดวงอธิปัญญา ที่เห็นนะ ต้องทำสมาธิให้เป็นขึ้น เท่ากัน มีศีล สมาธิ ปัญญาอย่างนี้ ให้เข้าถึงธรรมกายถึงจะเห็น ศีล ศีลอย่างนี้ได้ชื่อว่าศีลเห็น ปรากฏ ตามส่วนศีลโลกียะ กายมนุษย์ที่เป็น อย่างนี้แหละเอาตัวรอดได้ พ้นจาก โลกียะนี่ก็เห็น พอเป็นเข้าแล้ว กายมนุษย์ละเอียดเห็น กายทิพย์ก็ เห็น กายทิพย์ละเอียดเห็น กายรูป พรหมเห็น กายรูปพรหมละเอียด เห็น กายอรูปพรหมเห็น กายอรูป พรหมละเอียดเห็น หากว่าเห็นศีล ทุกข์ได้ เพราะว่าเป็นศีลเข้าเท่านั้น แล้ว ศีลนั่นแหละเป็นทางมรรคผล ทีเดียว พระอริยเจ้าเดินไปตามศีล ที่เห็นนั้น ไม่ใช่ไปทางศีลที่รู้แต่ว่า ทางเดียวกันนั่นแหละ ศีลที่รู้หยาบ กว่า ศีลที่เห็นละเอียดกว่า ล้ำกว่า เป็นโคตรภู แปดกายนะไม่เห็น มาก เมื่อรู้จักหลักอันนี้ละก็นั่นแหละ พวกธรรมด้วยเหมือนกัน อยู่ใน หมวดธรรม แต่ว่าเกิดในดวงธรรม นั้น ดวงธรรมนั่นเป็นธรรมจริงๆ ศีลนะเป็นศีล เป็นทางดำเนินไป ของพระอริยเจ้า ในข้อ ๓ ความ เลื่อมใสในสงฆ์ ความเลื่อมใสใน พระสงฆ์มีอยู่แก่บุคคลใดเลื่อมใส ในพระสงฆ์นั้น เลื่อมใสอย่างไร เหมือนเห็นพระสงฆ์ทุกวันนี้ เห็น หมู่มาก ๆ ก็เลื่อมใส กลับอิ่มเอิบ ตื้นเต็ม เหมือนมาเลี้ยงพระที่ศาลา การเปรียญพระเณรก็มาก เจ้าของ ท่านได้เห็นพระสงฆ์มากก็เอิบอิ่ม ปลาบปลื้มตื้นเต็มว่า ทานของเรานี้ ได้เป็นอายุของศาสนามากมายอย่าง ที่กำลังของเราได้สั่งสมอบรมมา ต้องรักษาทรัพย์ไว้เป็นประโยชน์แก่ ภิกษุสามเณรมากอย่างนี้ เราก็ได้ บุญกุศลยิ่งใหญ่ คิดแล้วก็เลื่อมใส อย่างนี้ก็เป็นสงเฆ ปสาโท ยสฺสตฺถิ เหมือนกับเลื่อมใสในสงฆ์ ถ้าการ บวชเป็นพระสงฆ์นี้ มีอานุภาพล้น พ้น ทำประโยชน์ให้แก่ตัวฝ่ายเดียว กายธรรมเห็นกายธรรมละเอียดเห็น ที่เห็นปรากฏใสเป็นกระจกคันฉ่อง ไม่ต้องประกอบกิจการงานด้วยประ นี้ศีลเป็นโคตรภู เห็นเป็นดวงใส ส่องเงาหน้านั้นแหละ ขนาดดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ อยู่ใน สีลญจ์ ยสฺส กลยาณ์ ศีลของ กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ บุคคลใดดีงาม เป็นที่ใคร่ของพระ ใสบริสุทธิ์เท่าฟองไข่แดงของไก่อยู่ อริยเจ้าเป็นที่พระอริยเจ้าสรรเสริญ ในกลางดวงนั้น เห็นจริง ๆ จัง ๆ ชัด ๆ นั้น ศีลเห็นนั้น เรียกว่าอธิศีล เมื่อเข้าถึงอธิศีลในกลางดวงอธิศีล แล้ว ปสสิต สรรเสริญแล้ว นี่ศีลดี งามอย่างนี้ เมื่อเชื่อในพระตถาคต- การทั้งปวง ชาวบ้านร้านตลาดทั้ง หลายที่จะเป็นอยู่คืนหนึ่งวันหนึ่ง ต้องประกอบกิจการงานส่วนตัวทั้ง นั้น ไม่ประกอบกิจการงานส่วนตัว ก็ไม่มีอาหารเลี้ยงท้อง ได้ด้วยกำลัง ปลีแข้ง ได้ด้วยกำลังอวัยวะของตน เจ้าดังนี้แล้ว ศีลอันดีงามนี้เป็นศีล ทั้งนั้น ส่วนพระสงฆ์ไม่ได้ประกอบ นั้นนะมีดวงอธิจิต เมื่อเข้าถึงอธิจิต ไม่ใช่ธรรม แต่ว่าท่านจัดเข้าใน กิจการงานในการแสวงหาข้าวปลา ๑๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕