การทำใจหลังการสูญเสีย : หน้า 104/113

เดียวเท่านั้นที่พยายามทำใจให้ยอม รับกับการตายของแม่ เปรี้ยง! เสียงแก้วเหล้ากระ ทบกับฝาผนังบ้านอย่างที่มันเคย เป็นบ่อย ๆ ยามพ่อเมา บังเอิญวันนี้ วัฒนาแวะมาเยี่ยมผมที่บ้านขณะ พ่อก็งได้ที่พอดี “เสียงอะไร” เขาถามผม หน้าขึ้นมองเพดาน กระพริบตาถี่ ๆ “คิดถึงคุณแม่หรือคะ” เสียง พี่ลาวเบาลง พ่อใช้ปลายนิ้วมือแตะลูบ ทางตา ขณะที่ตาของผมเริ่มมีน้ำ ไหลหยด นานแล้วที่ผมอยากให้มี ใครพูดคุยถึงแม่บ้าง “ถ้ารู้ว่าพ่อดื่ม แม่เขาคง คะ” อย่าว่าแต่พี่สาวเลยที่สงสัย ตัวผมเองก็ยังงง วัฒนาคุยกับผม แล้วก็กลับ เขาได้เวลาช่วงไหนไป พูดให้พ่อโกรธ “ไม่ได้พูดกับพ่อตรง ๆ หรอก เขาคุยกับตาวุธ บังเอิญพ่อได้ยิน” พ่ออุบอิบพูดไม่เต็มเสียง “เรื่องอะไรหรือคะ” พี่สาว สนใจซักไซ้ไม่ยอมเลิกรา “คะ? หน้าตาตื่น เสียใจ” พ่อพิมพ์เสียงแหบเครือ “พ่อปาแก้วเหล้า” ผมตอบ “คุณแม่คงให้อภัย คุณพ่อมี เขาไปตามจริง เรื่องกลุ้มใจมากมายนี่คะ" เรื่องอะไร” “ถึงขนาดนี้เชียวหรือวะ “แต่แม่ของลูกไม่เคยสอน “อุวะ ให้เวลาพ่อคิดบ้างสิ” ไหนว่าพ่อเอ็งเลิกดื่มไปนานแล้ว” พ่อให้ใช้น้ำเมากับกลุ่ม แม่เดี่ยว พ่อชักฉุนลูกสาวคนโปรด “กลับมาดื่มใหม่หลังแม่ตาย เชิญทุกวันให้พ่อนั่งสมาธิ พ่อคง “พ่อไม่พอใจใช่ตอนที่วัฒนา คงกับความกลุ้มมั้ง” พูดออกมาจากจิตใจส่วนลึก พูดถึงโรคตับหรือเปล่าครับ คือ พอนั่งลงใส่รองเท้าเขาก็พูดขึ้นว่า วัฒนาอยู่คุยอีกพักใหญ่จึง “พ่อจำได้หรือครับ แม่พูด ลวกลับ ผมพาเขาเดินอ้อมออก ทีไรผมเห็นพ่อโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ประตูหลังจะได้ไม่เห็นสภาพยาม ทุกที” พูดออกไปจนจบผมจึงนึก พ่อเมาเขาเดินตามหลังผมมาเงียบๆ ได้ว่าไม่ควรพูด “ขึ้นเป็นอีแบบนี้อีกไม่นาน คราดออกมาจากลำคอของพ่อ ชีวาพ่อนายคงดับ เลิกแล้วกลับมา “คุณพ่อทำอะไรคะ” ขณะที่ ดื่มจัด ๆ ตอนแก่ ไม่ดับแข็งตับโต พี่สาวชะโงกหน้าเข้าไปถามใกล้ ผมใช้จังหวะนั้นเบี่ยงตัวออกห่าง “ทำเสียงระงับโทสะ” พ่อท่า หาเรื่องมาพูดได้ดีจริง ๆ แล้วพี่สาว ก็หัวเราะเสียงดัง อย่างนี้ครับพี่ดา...... ..ผมเล่าตามที่วัฒนาพูด ให้เธอฟัง” “แหม คิดว่าคุณพ่อเลิกดื่ม มีเสียงแปลก ๆ ดังครืด ได้เพราะคิดถึงคุณแม่ ที่แท้ก็ไม่ใช่ น่าจะให้เหรียญทองกับวัฒนาเข้าใจ ก็มะเร็งในตับ ไอ้โรคพวกนี้น่ะ ความรู้รักษาตัวรอดบอกให้ ทรมานพิลึกกว่าจะตายกันเคยเห็น เวลาเขาปวดนอนครวญครางบิด ตัวไปมาเหมือนปลาถูกพอกดิน วันรุ่งขึ้นพ่อไม่ดื่มเหล้า วัน ต่อมา และต่อ ๆ มาพ่อก็ไม่ดื่ม “ไม่สบายเป็นอะไรหรือเปล่า คะ” พี่สาวถามพ่อเพราะเป็นห่วง “เปล่า” พ่อตอบสั้น ๆ “ทําไมคุณพ่อไม่ดีมละคะ” พ่อไม่ตอบคำถาม หากเงย ๑๐๒ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕ เอาเสียเลย” “วัฒนาพูดอะไรกับคุณพ่อ ปากอีกยัก “จะถอยไปไหนไอ้ ผมรีบเผ่นออกไปนอกห้อง ก่อนจะ ระเบิดเสียงหัวเราะเป็นเพื่อนกับพี่ ลูกชายคนเก่ง” สาว “เตรียมตั้งหลักเผ่นครับ ท่า “เก่งจริงเข้ามาหัวเราะใกล้ ๆ ทางพ่อไม่น่าไว้ใจ” พ่อหน่อยวะ” พอกวักมือเรียก “หลักของแกพยายามให้มัน พี่สาวรีบยกมือห้าม พยายาม อยู่ห่างเจ้าวัฒนาเพื่อนที่มาเยี่ยมแก กลั้นเสียงหัวเราะไปด้วย หน่อยนะ เด็กอะไร พูดจาไม่เข้าหู “อย่านะน้องเดี๋ยวจะเจ็บตัว คุณพ่อยังทำใจไม่ได้ !!”