การปรับปรุงบ้านและจิตใจ : หน้า 42/113

ของพนท ของเขา ปรากฏว่าภายในบ้านหลัง น้อย ๆ เหล่านั้นดูโล่งสบาย จึงรีบ พิจารณาไป พบว่าเพราะบ้านของ เขาจัดอย่างง่าย ๆ ไม่ซับซ้อน ไม่ รกรุงรัง ไม่สะสมของใช้ที่ไม่ได้ใช้ มองไปไม่มีอะไรสะดุดตา ดูเกลี้ยง เกลาเข้ามุมดีไปหมด ความคิดเหล่านั้นสะท้อน เข้ามาเก็บไว้ในความทรงจำ แน่นอน ย่อมต้องทำบ้านให้เกลี้ยงเกลาน่าดู อะไรซับซ้อนไม่ใส่ไว้ อะไรไม่ใช้ ไม่เก็บ ไม่ซื้อ ซ้ำยังนึกขึ้นได้ว่า พระพุทธเจ้า สอนให้ตั้งอยู่ในความ พอดี ทำให้ต้องรีบทบทวนความ พอดีของตัวเองว่าอยู่ตรงไหนกันแน่ สำคัญคือ ถ้าตาของเราต้องปะแต่ ของรกรุงรัง ซับซ้อน วุ่นวาย ใจ ของเราจะดูดซับและเป็นเช่นนั้นไป นิสัยของต้นไม้ให้เป็นไปได้กับแสง สร้างบรรยากาศเช่นนี้ ทำให้รู้สึก ด้วย ในเมื่อเรายังจัดการให้ใจ หลุดออกจากพันธนาการทางวัตถุ มีระเบียบ เกลี้ยงเกลาไม่ได้ จำเป็น จะต้องจัดให้ตามองเห็นจนชินไป เสียก่อนดีกว่า สำคัญคือ ไม่จัดบริเวณ ทันทีที่ถึงประตูบ้าน เห็นสะพานไม้ สนามในบ้านให้สวยเรียบไปเสียทั้ง ต้นไม้ หรือกระด้งโปร่งที่แขวนไว้ หมด แต่จัดให้มีสลับกัน บางจุด กับกิ่งมะม่วงสำหรับใส่กล้วยน้ำว้า เรียบเกลี้ยง บางจุดปลูกต้นไม้ เลี้ยงนกที่บินไปมาแถวนั้น หรือรัง แน่นหนาคล้ายไม่ตั้งใจ แต่จริง ๆ นกที่แอบมาซ่อนทำตามหลืบกิ่ง แล้วตั้งใจจะให้ดูคล้ายสวนเบญจ มะม่วง ได้เดินผ่านโอ่งน้ำ ให้ความ พันธุ์ เก้าอี้ ม้านั่งตามจุดต่าง ๆ รู้สึกเย็น ได้ตักน้ำจากตุ่มล้างเท้า ซ่อนตัวไว้ในแมกไม้บ้าง วางอยู่ ที่ความจริงไม่ได้เปื้อนอะไรเลย ตรงจุดโปร่งตาบ้าง เพื่อเปิดโอกาส ให้ตัวเองได้เปลี่ยนบรรยากาศจิบชา กาแฟ ในวันอยู่บ้าน ซึ่งได้ผลมาก เพราะการ ๔๐ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕ เช่นนี้ สามารถดึงความรู้สึก เรียบง่ายกลับมาสู่ใจได้อย่างง่าย ๆ และยิ่งไปกว่านั้น การได้ไป ดังนั้น ภายในตัวบ้าน จึง ได้รับการปรับปรุงอีกขนานหนึ่ง ให้ดูเรียบ สะอาด พอเหมาะกับ ความจำเป็นที่จะต้องใช้ในส่วนนั้น ๆ และทุกอย่างก็เป็นได้ในเวลา ไม่นาน ในเมื่อใจเป็นใหญ่ เมื่อใจ อยากได้อย่างไร เดี๋ยวกายก็ทำให้ เป็นเช่นนั้น ผลน่ะหรือ นับตั้งแต่นั้นมา สัมผัสชาวบ้าน เห็นชีวิตประจำวัน งานบ้านที่เคยหนักหนาวุ่นวายก็