นิทานสุวรรณสาม วารสารกัลยาณมิตร ปี 2535 ฉบับที่ 9 หน้า 87
หน้าที่ 87 / 113

สรุปเนื้อหา

ครั้งที่แล้ว น้าอี๊ดเล่าถึงตอน ที่พ่อแม่ของสุวรรณสามถูกพิษงูจน ตาบอดทั้งสองข้าง กลับบ้านไม่ถูก ยืนเปียกปอนหนาวสั่นอยู่กลางป่า ฝ่ายสุวรรณสามอยู่ที่อาศรม ไม่เห็นพ่อแม่กลับบ้านตามเวลาปกติ ก็ออกติดตามหาไปตามเส้นทางที่พ่อ แม่เคยเดิน ไม่นานนักก็พบ เมื่อเห็น ว่าพ่อแม่ถูกพิษงูตาบอด ก็ร้องไห้ เสียใจ แล้วก็หัวเราะ พ่อกับแม่จึง ถามว่าทำไมจึงร้องไห้แล้วหัวเราะ เช่นนั้น “คุณพ่อคุณแม่ครับ ที่ลูก ร้องไห้ เพราะลูกสงสารคุณพ่อคุณแม่ แต่ที่ลูกหัวเราะ เพราะลูกดีใจที่จะ ได้มีโอกาสปรนนิบัติพ่อแม่ตอบแทน พระคุณของคุณพ่อคุณแม่บ้างครับ ขอให้พ่อแม่จงอย่าได้เป็นทุกข์ใจไป เลย ลูกจะปรนนิบัติพ่อแม่ไม่ให้ เดือดร้อนเลย” กันยายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๕

หัวข้อประเด็น

- นิทานสุวรรณสาม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เล่านิทานให้หลานฟัง โดย น้าอี๊ด พระสุวรรณสาม (ต่อจากฉบับที่แล้ว) สวัสดีค่ะ หลาน ๆ ที่น่ารักทุกคน ครั้งที่แล้ว น้าอี๊ดเล่าถึงตอน ที่พ่อแม่ของสุวรรณสามถูกพิษงูจน ตาบอดทั้งสองข้าง กลับบ้านไม่ถูก ยืนเปียกปอนหนาวสั่นอยู่กลางป่า ฝ่ายสุวรรณสามอยู่ที่อาศรม ไม่เห็นพ่อแม่กลับบ้านตามเวลาปกติ ก็ออกติดตามหาไปตามเส้นทางที่พ่อ แม่เคยเดิน ไม่นานนักก็พบ เมื่อเห็น ว่าพ่อแม่ถูกพิษงูตาบอด ก็ร้องไห้ เสียใจ แล้วก็หัวเราะ พ่อกับแม่จึง ถามว่าทำไมจึงร้องไห้แล้วหัวเราะ เช่นนั้น “คุณพ่อคุณแม่ครับ ที่ลูก ร้องไห้ เพราะลูกสงสารคุณพ่อคุณแม่ แต่ที่ลูกหัวเราะ เพราะลูกดีใจที่จะ ได้มีโอกาสปรนนิบัติพ่อแม่ตอบแทน พระคุณของคุณพ่อคุณแม่บ้างครับ ขอให้พ่อแม่จงอย่าได้เป็นทุกข์ใจไป เลย ลูกจะปรนนิบัติพ่อแม่ไม่ให้ เดือดร้อนเลย” กันยายน ๒๕๓๕ กัลยาณมิตร ๘๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More