ธรรมกายและการรักษาชีวิต : หน้า 16/113

Fi ไปทุกกาย ทุก ๆ กาย คราวนี้เมื่อ เท่าใด ท่านก็มีธรรมกายอย่างนี้แหละ อยู่ได้ด้วยดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย รูปพรหมละเอียด หกเท่าฟองไข่แดง พระพุทธเจ้าเข้านิพพานมากน้อย ของไก่ กลมรอบตัว กายอรูปพรหม เล่าเป็นอยู่ได้ดวงธรรมที่ทำให้เป็น ไม่ได้มีอย่างอื่นหรอก ท่านก็เป็น กายอรูปพรหม เจ็ดเท่าฟองไข่แดง ของไก่ กลมรอบตัว กายอรูปพรหม พระพุทธเจ้าเพราะมีธรรมกาย ท่าน ไปรักษาชีวิตของมนุษย์เป็นลำดับไป ละเอียดเล่าเป็นอยู่ได้ด้วยดวงธรรม ช่วยกันรักษา รักษาอยู่ในกลางดวง ที่ทำให้เป็นกายอรูปพรหมละเอียด ธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ เป็น พระพุทธเจ้านะท่านก็เข้านิพพาน แปดเท่าฟองไข่แดงของไก่ กาย ๆ ตลอดไปหมด ตลอดขึ้นไป กายธรรมเล่า กายธรรมก็เป็น นับอสงไขยไม่ถ้วน พระพุทธเจ้านับ อยู่ได้ด้วยดวงธรรมที่ทำให้เป็น ลำดับพรรษาเป็นชั้น ๆ ขึ้นไป ไม่มี ธรรมกาย วัดผ่าเส้นศูนย์กลางเท่า ใครรักษาเลย คนอื่นไม่ได้ ไม่ใช่ผู้ หน้าตักธรรมกาย กลมรอบตัว อยู่ ปกครอง ต้องผู้ปกครองที่เป็นอยู่ กลางองค์ธรรมกาย กายธรรม- ละเอียดเล่า กายธรรมละเอียดก็ ไปแล้ว เหมือนกับพ่อบ้านแม่บ้าน เป็นอยู่ได้ด้วยดวงธรรมที่ทำให้เป็น ที่ดี บ้านนั้นจะรุ่งเรืองอยู่ได้ก็เพราะ ธรรมกายละเอียด วัดเส้นผ่าศูนย์ อาศัยพ่อบ้านแม่บ้านรู้จักใช้ทรัพย์ กลาง ๕ วา กลมรอบตัว โตไปเป็น และเก็บทรัพย์ รู้จักสงวนทรัพย์ ลำดับดังนี้ หมา ไม่ให้เป็นอันตรายไปอย่างใดอย่าง - เมื่อรู้จักหลักดังนี้ละก็ตลอด หนึ่ง เฉลียวฉลาดทุกสิ่งทุกประการ ในการรักษาทรัพย์ ในการควบคุม ปกครองบ้านเรือน วัดปากน้ำจะ เจริญอยู่ได้ก็เพราะอาศัยสมภาร ถ้าไม่มีสมภารไม่ได้ แตกสลายที่ เดียว ถ้าว่าสมภารเซ่อ ๆ ซ่า ๆ วัด นั้นทรุดเสื่อมสลายทีเดียว ถ้าว่า สมภารเทศนาว่าการปราชญ์เปรื่องดี วัดนั้นเจริญ นี่สมภารวัดปากน้ำ ไม่ใช่แต่เทศน์อย่างเดียว สอน ธรรมกายก็ได้ ไม่ใช่แต่เท่านั้นหา เงินสร้างโรงเรียนอีกก็ได้ ทำได้ ทุกอย่าง นี่มีศักดิ์สิทธิ์หลายประการ เมื่อรู้จักหลักเช่นนี้ละก็วัด ปากน้ำนี่เป็นอยู่ด้วยอะไร เป็นอยู่ ด้วยสมภารเป็นตัวสำคัญ สมภาร เป็นตัวยืนเท่านั้น ที่แท้ที่จริงก็เป็น อุบาสก อุบาสิกาช่วยกัน กระท่อม ห้องหอรักษาไว้ดูแลเอาใจใส่ บ้าน เรือนก็เช่นเดียวกัน พระพุทธเจ้า เมื่อท่านได้ไปนิพพานแล้ว สาวกมี เท่าไร ถึงคราท่านจะปกครองมนุษย์ รักษามนุษย์ ท่านก็เอาสาวกของ ท่านเข้าอยู่ในตัวของท่านหมด ท่าน ก็ต้องรักษาดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย เป็นลำดับไป ไปรักษาที่สุดโน้น ที่สุดอยู่ที่ไหนล่ะ ผู้เทศน์ยัง เรียนวิชชาไปไม่ถึง ยังไม่ถึงที่สุด ยี่สิบสามปีสี่เดือนเศษแล้ว ยังไม่ถึง ที่สุดเลย ขยับไปที่ ๆ หนึ่งนั้นนับ ครั้งไม่ถ้วน นับชั้นไม่ถ้วน นับอสง ไทยไม่ถ้วน นับอายุกี่ดวงยังไม่ถ้วน ไปไม่สุดเลย ถ้าสุดเวลาใด ถึงที่สุด ๑๔ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๕