ความเบียดเบียนในโลก : หน้า 14/128

วิญญาณ อากาศนี้เรียกว่า โอกาส- โลก ขันธโลก รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ สัตว์โลกที่ไปเกิด มาเกิดอาศัยขันธ์ทั้ง ๕ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ขันธ์ทั้ง ๕ ก็อาศัยโอกาสโลก ดิน น้ำ ไฟ ลม วิญญาณ อากาศ อาศัยอย่างนี้ เมื่อ มีขึ้นเป็นขึ้นในโลกแล้ว เกิดเบียด เบียนซึ่งกันและกัน หมู่มนุษย์ใดใน แพงเกินส่วน ของหายากเกินส่วน ได้ชื่อว่าไม่เบียดเบียนในกันและกัน เครื่องอุปโภคบริโภคไม่พอใช้จ่ายกัน ต่างประเทศถึงกับเดือดร้อนถึงความ ตาย นี้เห็นได้แล้ว ความเบียดเบียนซึ่งกันและ กันเป็นทุกข์ในโลกอย่างนี้ ตั้งต้น แต่สกุล ๆ เดียว บิดามารดาเดียวกัน อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ถ้าจะให้ได้ รับความสุข บิดามารดาต้องไม่ สากลโลก ในประเทศใดหมดทั้ง เบียดเบียนซึ่งกันและกันก่อน ลูก ถ้าจะให้ได้รับความสุข บิดามารดาต้องไม่ เบียดเบียนซึ่งกันและกันก่อน ลูกหญิง ลูกชายของบิดามารดาเดียวกันต้องไม่เบียด เบียนซึ่งกันและกัน เมื่อมารดาบิดาไม่ เบียดเบียนซึ่งกันและกันแล้ว ลูกหญิงลูกชายก็ได้รับ ความสุข ตลอดจนกระทั่งมารดาก็ได้รับความสุข ประเทศ ประเทศใดไม่เบียดเบียน หญิงลูกชายของบิดามารดาเดียวกัน ซึ่งกันและกัน ประเทศนั้นได้รับ ต้องไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกัน เมื่อ ความสุขแน่แท้ ประเทศใดเบียด- มารดาบิดาไม่เบียดเบียนซึ่งกันและ เบียนในกันและกันเข้า ในสอง กันแล้ว ลูกหญิงลูกชายก็ได้รับ ประเทศนั้นที่เบียดเบียนซึ่งกันและ ความสุข ตลอดจนกระทั่งมารดาก็ กันเป็นทุกข์แน่ ไม่ใช่เป็นทุกข์เพียง เท่านั้น หลั่งความทุกข์มาให้ประเทศ เบียดเบียนกันขึ้นเวลาใด มารดาบิดา ใกล้เคียงไม่ใช่น้อย ยังเราท่านทั้ง หลายได้ประสบความเบียดเบียนมา หญิงลูกชายไม่เบียดเบียนซึ่งกัน แล้วอย่างใหญ่ เรียกว่าสงครามล่วง และกัน เมตตาปรานีในกันและกัน ได้รับความสุข ลูกหญิงลูกชาย ก็ได้รับความทุกข์เวลานั้น ถ้าว่าลูก แล้วสองครั้ง ได้ประสบอย่างใหญ่ที่ รักใคร่ในกันและกัน สนิทสนมใน เดียว พอปลายสงครามข้าวของ กันและกัน กลมเกลียวในกันและกัน ถ้าว่าไม่เบียดเบียนซึ่งกันและ กันดังนี้แล้ว มารดาบิดาสกุลนั้น ลูกหญิงลูกชายสกุลนั้นได้รับความสุข มีแต่ความเจริญเป็นเบื้องหน้า คว เสื่อมทรามไม่มีที่จะได้รับความเสื่อม ความ ทรามแตกสลาย เพราะบิดามารดา เบียดเบียนกันขึ้นก่อน เป็นอุทาหรณ์ ให้ลูกเอาอย่างเบียดเบียนซึ่งกันและ กันบ้าง เบียดเบียนกันแรงหนักเข้า ถึงตบตีให้ประหัตประหารซึ่งกันและ กัน หนักมือไปกว่านั้นแตกแยกจาก กัน อยู่รวมกันไม่ได้ อยู่รวมกันก็ดี กันเท่านั้น พูดไม่ลงรอยกัน เพราะ เบียดเบียนกันเสียแล้ว ก็ตั้งเป็นหมู่ พวกไม่ได้ มารดาบิดาคู่นั้นเรียกว่า คุมความปกครองไม่อยู่ ไม่สามารถ ปกครองลูกหญิงลูกชายไว้ได้ เป็น คนมีปัญญาแต่เพียงให้ลูกหญิง ลูกชายเกิดเท่านั้น เลี้ยงให้ใหญ่โต เท่านั้น ที่จะปกครองลูกหญิงลูกชาย ไม่ได้ สัมหาอะไรที่จะไปปกครองผู้ อื่น ปกครองลูกหญิง ลูกชายของตน ก็ไม่ได้ นี้ก็เพราะอะไร ก็เพราะ ความเบียดเบียนถ้าความเบียดเบียน เลิกเสียแล้ว ไม่เบียดเบียนกันและ กันแล้ว ก็ปกครองกันได้ ความเบียด เบียนนี้แหละสำคัญนัก ถ้าเลิกเบียด เบียนกันเสียได้ตระกูลหนึ่ง มารดา บิดาลูกหญิงลูกชายก็ไม่ต้องแตกแยก จากกัน เป็นกลุ่มเป็นก้อน เป็นหมู่ เป็นพวกกัน อยู่ได้เป็นน้ำหนึ่งใจ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร