ความสุขในโลก : หน้า 20/128

กับที่แก้กันมาแล้วนี้ เหมือนอย่าง คุ้มครองกันมาแล้วนี้ อย่างชนิดนั้น ไม่เรียกว่าปราศจากความกำหนัด ใช้เหมือนกัน เราได้พบแล้ว อย่างนี้ แหละ บางคนก็ว่าสบายจริง อยู่กับ วัดวา สบายจริง ไกลจากความ ยินดี แต่อยู่ในความกำหนัดยินดี กำหนัดยินดี ภิกษุสามเณรก็สบาย จมอยู่ในความกำหนัดยินดี ปราศ จากความกำหนัดยินดีเป็นสุขในโลก เหมือนภิกษุสามเณร หรืออุบาสก อุบาสิกา ปราศจากความกำหนัด ยินดีเสียชั่วคราวเช่นนี้ ก็เป็นสุขพอ จริง มันไกลจากความกำหนัดยินดี ถ้าว่ามันปราศจากจริงๆ ปราศจาก ความกำหนัดยินดีจริงๆ ก็เป็นสุข ในโลกทีเดียว เหมือนกับรูปพรหม อรูปพรหม ท่านเหล่านั้นยังกำหนัด ยินดี ปราศจากความกำหนัดยินดี ในกามภพ จริงๆ แต่ว่ายังกำหนัด ยินดีในรูปภพ อรูปภพอยู่ ถอนความ กำหนัดยินดียังไม่ออก ยังไม่เป็น สุขแท้ จะให้ถึงความสุขแท้ เมื่อ ปราศจากความกำหนัดยินดีจริง เมื่อออกจากธรรมกายก็กำ หนัดยินดีอีก เข้าถึงธรรมกายพระ โสดา ยังมีความกำหนัดยินดีอยู่ เข้าถึงธรรมกายพระสกทาคาก็ยังมี ความกำหนัดยินดีอยู่ เข้าถึงธรรม กาย พระอนาคาก็ยังมีความกำหนัด ยินดี รูปราคะ อรูปราคะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชา ยังกำหนัดยินดี ในรูปฌาน อรูปฌานอยู่ มานะ อุท ธัจจะ อวิชชา ยังมี ยังยกเนื้อยก ตัวอยู่ ยังฟุ้งซ่านอยู่ ยังรู้ไม่จริง ยัง สงสัย เมื่อถึงธรรมกายพระอรหัต เสียตราบใดละก็ นั่นแหละ ปราศ จากความกำหนัดยินดีแท้ ไม่มีความ กำหนัดยินดีต่อไป ถ้าใจหยุดเหมือน เสาเขื่อนปักตรงหน้าวัดทีเดียว ลม พัดทางทิศทั้งสี่ทั้งแปดไม่เขยื้อน รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส เข้ามากระทบ สักเท่าไรก็ไม่เขยื้อน ลาภ ยศ สรร เสริญ สุข โลกธรรมทั้งแปดมา กระทบสักเท่าไรก็ไม่เขยื้อน ต่อไป นั้นปราศจากความกำหนัดยินดี เป็น สุขแท้ๆ เป็นสุขแท้ๆ ทีเดียวนี้เรียกว่า สุขา วิราคตา โลเก กามาน สมติก กโม ก้าวพ้นกามไปเสีย กิเลสกาม พัสดุกามหมดไม่หลงเหลือ ก้าวพ้น ไปเสีย ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๓๓ กัลยาณมิตร