การเลี้ยงอาหารและการปฏิบัติตน : หน้า 35/128

(ซ้าย) มีพระทัยตั้งอยู่ในทศพิธราชธรรม พระราชทานเลี้ยงแก่เด็กนักเรียนผู้ยากจน (ขวา) ทรงร่วมกิจกรรมลูกเสือ วันลูกเสือ แห่งชาติ ณ สนามศุภชลาศัย (ล่าง) ทรงเป็นลูกเสือสามัญ สมทรเสนา น่าส้มแก้วเล็ก มาวางไว้ที่ครูคนละชุด ในจานมีขนมอันนิดน่าดูมากกว่าจะเอา มารับประทาน มหาดเล็กจะถวายคำ นับทูลกระหม่อมฟ้าชายให้ทรงหยิบเอง พระองค์จะทรงตะแคงพระองค์ทรงทอด พระเนตรว่าปริมาณน้ำส้มแก้วไหนมาก จะทรงหยิบแก้วนั้นและจานขนม แล้วก็ ต่อไปที่พระสหายทุกคน ของว่างนั้น ไม่อิ่มสักวัน แต่ก็ดีกว่าอด วิ่งมากๆ หิวกันทั้งครูทั้งนักเรียน ทูลกระหม่อม จัดมาเฉพาะ จะทรงขอเพิ่มอีกแต่คงขอไม่ได้เพราะ จากนั้นทุกคนก็ลาครูแยกย้าย กลับบ้าน ทูลกระหม่อมฟ้าชายก็ ทรงปฏิบัติพระองค์เหมือนพระสหาย จะมาลาครูกลับพระตำหนัก และ กระทำด้วยพระมารยาทอันละมุนละไม ครูเองก็ปลื้มปีติอยู่ในใจมิรู้วายว่า การปฏิบัติพระองค์เป็นไปโดยสม่ำ เสมอ มิได้ทรงถือพระองค์ว่าทรง สถิตอยู่ในที่สูงแต่ประการใด พระอิริ ยาบถอันงดงามนี้เอง จึงเป็นที่ประทับ ทรงพระเจริญวัยขึ้น ใจของเหล่าพสกนิกรไทยทั่วหน้า เมื่อ เมื่อเลิกเรียนแล้ว ครูกับครูกมล จะมานั่งที่หน้าโรงเรียน เพื่อรอรถหลวง กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๙ ๒๓