ข้อความต้นฉบับในหน้า
ด้วยความสนุกสนานทุกคน เว้นไว้แต่
อาจารย์ศุภวัชร คนเดียวที่ไม่สนุก ใคร
อยากรู้เพราะอะไรเชิญไปซักถามอา
จารย์ศุภวัชร ถ้าครูเล่าก็เล่าไม่ได้ดีเท่า
อาจารย์ศุภวัชร
การแสดงคืนนี้ผ่านไปด้วยดี
ที่มาร่วมสนุกต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน
ลูกเสืออยู่ค่ายพักแรม มีเวร ยาม ผลัด
เปลี่ยนครั้งละสองคน ผลัดหนึ่งใช้
เวลาสองชั่วโมง ให้ปลุกกันต่อ ๆ ไป
ตลอดคืน ทูลกระหม่อมฟ้าชายทรงรับ
เวรรอบดึก และทรงเข้าบรรทมในเต็นท์
โดยมีผ้าใบปูกับพื้นดิน คนเป็นเวรก
เดินไปรอบๆ บริเวณ ต่างก็นอนกันไม่
หลับ มุ่งไม่มี กองทัพยุงจู่โจม บินว่อน
ไม่ขาดระยะ ทูลกระหม่อมฟ้าชายทรง
บรรทมไม่ได้ ทนยุงไม่ไหว ก็ทรงลุกขึ้น
มาเดินเวรกับพระสหาย เมื่อหมดเวลา
ก็เปลี่ยนกันไปนอน พระองค์ท่านไม่
เปลี่ยนทรงพระดำเนินบ้าง ประทับนั่ง
บ้างทั้งคืน อาจารย์กมลก็ต้องมาเดิน
กับพระองค์ท่านด้วย
อาจารย์กมลเล่าว่า ที่ไม่นอน
เพราะเกรงว่าทูลกระหม่อมฟ้าชายจะ
เสด็จหนีขึ้นไปบนพระตำหนักไปบรรทม
หนเดียวแล้วไม่เสด็จออกไปอีกเลย ทรง
หม่อมน้อยทรงพระสำราญ ทรงประ
เสด็จฯมา และรับสั่งกับอาจารย์ใหญ่ว่า
ลูกเสือโรงเรียนจิตรลดากับทูล
“ฉันเป็นผู้สังเกตการณ์” แล้วก็ กระหม่อมฟ้าชายเสด็จออกไปเต้นร่วม อาจมี “ใคร ๆ” ซักซ้อมกับทูลกระหม่อม
ทรงถอยเรือพายเสด็จฯต่อไป
การเล่นรอบกองไฟคืนนี้ มีลูก ประทับทอดพระเนตรเงียบๆ ทูลกระ
เสือหลายโรงเรียนมาร่วมด้วย
จะ
บรรยายแต่ละโรงเรียนแสดงอะไรบ้าง ทับทอดพระเนตรและเสด็จออกมา
บนพระที่ เช้าขึ้นก็แอบย่องลงมา หรือ
ฟ้าชายให้ทรงแอบหนีไปซ่อนหรือบรร
ทมที่อื่นที่เตรียมการไว้ เพื่อจะทดสอบ
ความรอบคอบของครูลูกเสือว่าจะถวาย
จงรักภักดีอารักขาสมเด็จพระเจ้าลูก
ก็จำไม่ได้ และมากเรื่องด้วย
หม่อมน้อย (สมเด็จพระเทพรัตนราช
ประมาณสองทุ่มเศษ ทูลกระ กลับ
สุดาฯ) ก็เสด็จมาทอดพระเนตรการ ไม่มีอย่างปัจจุบันนี้ ครูถ่ายไว้ได้นิด
แสดงของลูกเสือ และทรงออกไปรำวง หน่อย เพราะต้องเป็นพิธีกร อาจารย์
ร่วมกับอาจารย์ใหญ่ และลูกเสือ
กมลก็ยุ่งกับดนตรี การเล่นคืนนี้เต็มไป
หลายครั้ง จบพิธีรอบกองไฟจึงเสด็จ
ยาเธอเจ้าฟ้าวชิราลงกรณ์ ยอดดวงใจ
ของประชาชนชาวไทยไว้ได้เพียงไร
ยุคนั้นช่างภาพของโรงเรียนก็
กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๓ ๒๕