การแสดงของลูกเสือและการฝึกซ้อม : หน้า 34/128

ด้วย อาจารย์ใหญ่และอาจารย์จิตรลดา หลายคนไปดูด้วยเหมือนกัน เมื่อขบวนสวนสนามทุกโรงเรียน ผ่านไปแล้ว มีการแสดงของลูกเสือสำ รองหน้าพระที่นั่ง ลูกเสือโรงเรียนจิตร ลดาก็ร่วมแสดงด้วย การแสดงวันนั้น จบลง ได้รับการปรบมือสนั่นหวั่นไหว วิธีเล่น เอากระป๋องฝักบัวรดน้ำ จากรอบสนาม คนดูที่อยู่ไกลๆ ก็คง ต้นไม้เป็นหัวรถยนต์ นั่งโยงโย่อยู่บน ไม่รู้ว่าทูลกระหม่อมทรงแสดงอยู่ตรงที่ กระป๋อง มือจับที่ถือกระป๋องไว้ นั่งเต็ม ใด วงกลมไหน การสวนสนามการ ตัวไม่ได้ กระป๋องจะแบน พระสหาย แสดงจบลงด้วยความโล่งใจของครู 4 ทุกคนเป็นผู้โดยสารเกาะเอวต่อกันเป็น พ.ศ. ๒๕๐๖ เปิดกองลูกเสือสามัญ ระยะ อาจารย์กมลก็ไถกระป๋องให้ไป ขึ้นอีกกอง ทูลกระหม่อมฟ้าชายและ ข้างหน้า โดยทุกคนทำท่าเหมือนกัน พระสหาย เลื่อนขั้นเป็นลูกเสือสามัญ ทูลกระหม่อมเป็นพนักงานเก็บค่าโดย หมู่ของลูกเสือเปลี่ยนเป็นชื่อสัตว์ป่า สาร เก็บเงินจากผู้โดยสารไม่ได้สัก ทูลกระหม่อมฟ้าชายทรงเป็นนายหมู่หมู่ สตางค์แดง เพราะสมัยนั้น ห้ามนัก เหยี่ยว หมู่ของพระสหายนัด ช่างเรือน เป็นนายหมู่สิงโต เครื่องแบบลูกเสือก็เปลี่ยนไป เหมือนกับที่แต่งกันอยู่ทุกวันนี้ การฝึก หัดลูกเสือหนักไปทางระเบียบ วินัย ลูกเสือสำรองแต่ละโรงเรียนจัดเป็นรูป ความเข้มแข็ง อดทน วิชาการก็เรียน วงกลม แสดงการร้องเพลงประกอบท่า เพิ่มขึ้น เกมการเล่นก็เล่นหนักขึ้นตาม วัย การร้องเพลงนั้นไม่ได้ร้องกันเลย การจราจร เนื้อเพลงร้องว่า “อย่าเหม่อมองจ้องดูข้างหน้า อีกซ้ายแลขวา เมื่อจะข้ามถนน ถ้า ยวดยานหลายก็ต้องใจทน อย่าตัด หน้ารถยนต์ ทุกคนจงระวังเอย มง แซะมงแซะ แซะมง ตะลุมตุ้มมง เพลงโฮกโพธิ์ “ยื่นมือข้างซ้าย เข้ามา ยื่นมือข้างซ้ายออกไป ยื่นมือ ข้างซ้ายเข้ามา แล้วก็สั่นให้มันแรงๆ เราเต้นโฮกโพธิ์ แล้วเราก็หมุนตัวไป รอบๆ ทำให้เราสบายใจ” ครูนั่งดูอยู่บนอัฒจันทร์ ได้ยิน เสียงร้องเพลงของลูกเสือสำรองหลาย การเรียนลูกเสือสามัญปีนี้มีการ ถ่ายภาพยนตร์ ตอนฝึกระเบียบแถว อาจารย์อุทาร เวชโช ก็ซ้อมแถว เพื่อ เตรียมตัวเข้ากล้อง เพื่อจะอวดความ เข้มแข็ง ความเป็นระเบียบเรียบร้อย เรียนนำสตางค์มาโรงเรียน ใครเอามา ครูรู้จะถูกทำโทษ และก็ไม่มีขนมขาย เหมือนปัจจุบัน แต่ทูลกระหม่อมก็เก็บ เงินโดยสารรถได้หนึ่งบาทจากอาจารย์ กมล ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์ น่าหัวเราะที่สุดก็คืออาจารย์กมล นั่งก็ไม่ได้ ยักแย่ยักยันอยู่บนกระป๋อง ถูกรั้งบั้นเอวและยังต้องดันกระป๋องไป ข้างหน้าอีก ใครอยากนำไปเล่น เชื่อว่า ทูลกระหม่อมฟ้าชายคงไม่ทรงสงวน ลิขสิทธิ์การเล่น การเล่นมีอีกชนิดหนึ่งคือ การ สร้างสายโทรศัพท์ ทำด้วยกล่องไม้ขีด ของแถว ช่างภาพหลวงก็ถ่ายกันยาว ไฟหรือกระป๋องนมใช้ด้ายหลอดเป็นสาย ใหญ่ขอให้ถ่ายใหม่ ช่างภาพก็ไม่ยอม ถ่ายใหม่ เมื่อเอาภาพยนตร์มาฉายดูผู้ กำกับบอก “แถวตรง” พระสหายยืน ตรงบ้างไม่ตรงบ้าง ทูลกระหม่อมฟ้า ชายทรงกำลังถือพลองกระทั่งดิน เป็น ภาพยนตร์ตลกเฮไปเลย มีอะไรอีก โรงเรียน และแสดงท่าทางประกอบ หลายตอนจำไม่ได้ น่าขันดี จังหวะเพลงได้ถูกต้องสวยงาม ทูล การเรียนลูกเสือต้องมีการเล่น กระหม่อมฟ้าชายกับพระสหายก็ปฏิบัติ เพื่อคลายความเคร่งเครียด ทูลกระ ได้ถูกต้อง เพลงนั้นคงร้องในใจ เพื่อ หม่อมฟ้าชายทรงคิดเกมเล่นขึ้นให้อา ให้ทำท่าทางได้ถูกต้องตามจังหวะลีลา จารย์กมลร่วมเล่นด้วย การเล่นที่ทรง ทูลกระหม่อมฟ้าชายทรงอยู่ข้างนอกกับ พระสหาย อาจารย์กมลเข้าไปอยู่ใน บานประตูกระจกห้องเรียน เสียง “ฮัล โหล ฮัลโหล ได้ยินไหม? ไม่ได้ยิน” เมื่อไม่ได้ยินก็ “ตะโกน” จนได้ยินจาก เสียงนอกสาย โทรศัพท์เช่นนี้เด็กๆ ยุคนี้คงไม่มีใครเก็บไปเล่น เมื่อเวลาเลิกเรียนลูกเสือแล้ว ลูกเสือทุกคนและครูจะพร้อมกันที่โต๊ะ อาหาร ครูสองคนนั่งหัวโต๊ะกันคนละ ข้าง ลูกเสือนั่งคนละข้างซ้ายขวา ทูล ของเพลง ดูเหมือนทุกคนจะจ้องดูแต่ คิดขึ้น “การเล่นขับรถโดยสารประจำ กระหม่อมจะประทับด้านซ้ายอาจารย์ ทูลกระหม่อมฟ้าชายเท่านั้น การแสดง ทาง” กมล มหาดเล็กจะนำของว่างจานหนึ่ง ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร