การหลีกเลี่ยงความเบียดเบียน : หน้า 16/128

มากเข้ามนุษย์ด้วยกันแย่งชิงอาหาร อีก สงบเสีย มนุษย์พวกนั้นก็ได้รับ ในกันและกัน ฉกลักหลอกลวงใน ความสุขใจ เพราะสงบในการเบียด กันและกัน เป็นทุกข์อีก มนุษย์ เบียนในการหลอกลวงล่อหลอก พูด เหล่านั้นเกือบจะโลกแตกทีเดียว ผู้มี ไม่จริงก็กลับพูดจริงกันเสียหมด ปัญญาก็ต้องแก้ไขให้เลิกฉกลัก มนุษย์ก็ได้รับความสุข หลอกลวงล่อหลอกในกันและกันเสีย ครั้นต่อมามนุษย์สนุกกันใหญ่ ฉะนั้นโลกก็เป็นสุขสงบไปอีก ต่อ บริโภคสุรากันขึ้นหมด ไอ้ที่ข้อกฎ มาอีกมากมนุษย์เข้ามีความกำหนัด หมายวางกันไว้เท่าไร ๆ ถล่มทลาย ยินดีกันเกินไปประทุษร้ายสับสนกัน หมด โลกจะแตกจะทำลาย คราวนี้ ไม่ว่าลูกใครเมียใครตามชอบใจของ ทำไงกันละ เกิดเหตุยกใหญ่ เกิด การที่จะไม่เบียดเบียนกันได้เช่นนี้ จะเป็นได้เช่นไร ต้องอาศัยพระพุทธศาสนา แท้ๆ จึงจะไม่เบียดเบียน งกันและกัน ตัวเองอีกแล้ว โลกแตกอีกแล้ว มนุษย์ อลหม่านทีเดียว ผู้มีปัญญาก็ต้อง ผู้มีปัญญาก็แก้ไขให้มนุษย์พวกนั้น แก้ไขให้สงบ ให้เลิกสุรากันเสีย เลิกประทุษร้ายในกันและกัน เลิกผิด งดสุราเสียให้ขาด ไม่บริโภคสุรากัน ในกามเสียให้ยินดีเฉพาะคู่ครองของ สิ่งที่ทำให้เมา เลิกกัน มนุษย์ก็ได้ ตนๆ มนุษย์พวกนั้นก็สงบเงียบ รับความร่มเย็นเป็นสุขไป นี่ต้นเดิม ได้รับความสุขไปอีก ต่อมาอีก มนุษย์มากขึ้นเกิด ขี้ปดโป้กันขึ้นแล้ว ถ้อยคำสำเนียง ไม่จริงแล้ว หลอกลวงล่อหลอกน้อ โกงกันต่าง ๆ แล้ว เกิดถ้อยคำตลบ แตลงไปแล้ว เดือดร้อนแทบจะถล่ม ทลายอีก มนุษย์ผู้มีปัญญาก็แก้ไข ของมนุษย์นะเดือดร้อน แล้วก็สงบ กันได้ด้วยวิธีนี้ แต่ในบัดนี้เล่า หมดทั้งสากล โลก หมดประเทศไทย หมดประเทศ อเมริกา หมดประเทศอังกฤษ ฝรั่ง เศส อิตาลี ญี่ปุ่น จีน รัสเซีย ฯลฯ ถ้ามีศีลห้าด้วยพร้อมๆ กันเป็นไง มีศีลห้าพร้อมกันเสีย บริสุทธิ์พร้อม กันไม่มีเรื่องเสียด้วยกันทั้งนั้น โลก จะได้รับร่มเย็นเป็นสุขอย่างไรบ้าง โลกก็ได้รับร่มเย็นเป็นสุขทันใดทีเดียว ประเทศใคร ๆ อยู่ อู่ใคร ๆ นอนไป สบายอกสบายใจ เพราะไม่เบียด เบียนซึ่งกันและกันหมดทั้งโลก นี่ ท่านวางตำรับตำรา หมู่ปลาอยู่เป็น หมู่เป็นพวกใหญ่ พวกใหญ่เบียด เบียนไอ้เล็ก กินไอ้เล็ก ไอ้ใหญ่ก็ตอด ไอ้ใหญ่ขวาง ไอ้ใหญ่อยู่อย่างนี้แหละ เกะกะกันอยู่อย่างนี้แหละ หมู่ปลา ก็ไม่ได้รับความสุข หมู่นกหมู่เดียว พวกเดียวกัน จิกกัน ข่มเหงคะเนง ร้ายกัน หมู่นกก็ไม่ได้รับความสุข เพราะเบียดเบียนซึ่งกันและกัน หมู่ มนุษย์ละ เบียดเบียนซึ่งกันและกัน แล้ว ก็ไม่ได้รับความสุข เพราะ เบียดเบียนกัน ไม่ว่าสัตว์ชนิดใด สี่ เท้า สองเท้า เท้าเหี้ยน เท้ามาก ลง เบียดเบียนกันไม่ได้รับความสุข เลิก เบียดเบียนกันเสียเวลาใด เวลานั้น แหละ อพยาปัชช์ สุข โลเก ความ ไม่เบียดเบียนเป็นสุขในโลกแท้ๆ กามาน สมติกฺกโม ก้าวล่วง เสียซึ่งกามทั้งหลาย กามทั้งหลายนั้น คืออะไรเล่า รูปที่ชอบใจนะซิ เสียงที่ ชอบใจ กลิ่นที่ชอบใจ รสที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ เรียกว่า ปัญจธรรม ธรรมที่ทำสัตว์ให้เนิ่นช้า ไม่เป็นอันที่ จะให้มีเวลาให้ทาน จำศีล ภาวนา ความยินดีในรูป ถอนไม่ออก ยินดี ในเสียง ถอนไม่ออก ยินดีในกลิ่น ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร