การสอนให้รู้จักคุณธรรม : หน้า 98/128

ที่พระองค์ปรารถนา” มนุษย์อย่างไพเราะ ตักเตือนพระราชาให้ตั้งอยู่ใน ทศพิธราชธรรม สั่งสอนมหาชนให้มีศีลมีธรรม แล้วกลับไปยังที่อยู่ของตน.... พระศาสดาทรงแสดงพระธรรมเทศนาจบ ทรงประชุมชาดกว่า มหาชนกะในครั้งนั้นได้มาเป็น เทวทัต พระราชาได้มาเป็นอานนท์ ส่วนพญากวาง ทอง คือเราตถาคต หลานๆ คะ หากแม้กระทั่งคนที่ช่วยชีวิต เราแท้ๆ ยังไม่รู้จักบุญคุณกันเลย อย่างนี้คงคบกัน ไม่ได้นะคะ แล้วหลานๆ ละ คิดว่าจะมีนิสัยแบบ ใครดี จะเป็นแบบมหาชนกะ หรือพญากวางทอง ดีคะ? และในช่วงนี้ก็เปิดภาคเรียนแล้ว ให้ตั้งใจ เรียนกันหน่อยนะคะ คงจะได้แง่คิดกันบ้างนะคะ เพราะมหาชนกะ ไม่ได้เรียนหนังสือ จึงได้หลงผิด ไปคบเพื่อนที่ไม่ดีเข้า เลยทำให้ชีวิตต้องล้มเหลว หาความสุขความสำเร็จได้ยาก เพราะฉะนั้นหลานๆ พระราชาตรัสแก่พระมหาสัตว์ว่า “เรา คือครูบาอาจารย์ ที่ตั้งใจอบรมสั่งสอนให้เรามี เลื่อมใสในธรรมกถาของท่าน เราจะให้อภัยแก่ ต้องเชื่อฟังครูบาอาจารย์นะคะจะได้เป็นเด็กดี และ เป็นการแสดงถึงความกตัญญูกตเวทีต่อผู้มีพระคุณ ความรู้และคุณธรรม และที่สำคัญที่สุดคือ คุณพ่อ สู้ทนทุกอย่างหาเงินหาทองมาให้หลานๆ ได้เรียน ชายผู้นี้ และทรงประทานพรให้พญากวางทองขอ คุณแม่ผู้ให้กำเนิดของเรา ท่านอุตส่าห์ยอมลำบาก สิ่งที่ตนปรารถนา พระมหาสัตว์ปรารถนาจะลองหยั่งพระทัย ได้ใช้จ่ายกันอย่างสุขสบาย ท่านจะได้แอบภูมิใจ ของพระราชาจึงกล่าวว่า “ข้าแต่มหาราชเจ้า ธรรมดา มนุษย์ปากพูดไปอย่างหนึ่ง กระทำไปอย่างหนึ่ง เสียงของมนุษย์รู้ได้ยากยิ่ง” พระราชา ตรัสว่า “พญามฤคอย่าได้หมิ่น ฉันอย่างนี้ แม้ฉันจะละทิ้งราชสมบัติ ก็จักไม่ขอ ละทิ้งพรที่ให้แก่เธอเลย จงรับพรของฉันเถิด” พระมหาสัตว์ขอพร คือการให้อภัยทานแก่ สัตว์ทั้งปวง พระราชาโปรดประทานพรตามที่ขอ แล้วนำทางพระมหาสัตว์เข้าสู่พระนคร พญากวางทองได้แสดงธรรมด้วยภาษา ๙๖ กรกฎาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร นะจะบอกให้... มีเวลาว่างหลังเลิกเรียน อย่าลืมเขียนจด หมายมาคุยกับป้าน้อยบ้างนะคะ ป้าน้อยกำลังรอ รับจดหมายจากหลานๆ ที่น่ารักทุกคนอยู่ ส่งมา ได้ที่ ป้าน้อย วารสารกัลยาณมิตร ๒๓/๒ หมู่ ๒) ต.คลองสาม อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี ๑๒๑๒๐ พบกันใหม่ฉบับหน้านะคะ