อหิงสกะ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2537 ฉบับที่ 7 หน้า 107
หน้าที่ 107 / 128

สรุปเนื้อหา

อหิงสกะว่า คน แล้วตัดเอานิ้วมือขวามาให้ครบ “อหิงสกะ ธรรมดาศิษย์ที่ ๑,๐๐๐ นิ้ว” อาจารย์ทิศาปาโมกข์ ใกล้จะสำเร็จการศึกษาแล้ว จะต้อง กล่าวโดยคิดว่า กว่าที่อหิงสกะจะ ให้ของคำนับแก่ครูอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ ได้นิ้วมือมาจนครบ ก็คงจะถูกฆ่า ประสาทวิชา เพื่อที่จะนำมาประกอบ ตายเสียก่อนเป็นแน่ ศิลปศาสตร์ชื่อวิษณุมนต์ให้ จึงจะ “ท่านอาจารย์ ผมเกิดใน ถือว่าสำเร็จการศึกษาโดยสมบูรณ์” ตระกูลพราหมณ์ ทำเช่นนั้นไม่ได้ “แล้วผมจะให้อะไรแก่ท่าน หรอก ถือว่าผิดประเพณี เพราะ อาจารย์ล่ะขอรับ” พราหมณ์ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต” อหิง “เจ้าจงไปฆ่าคนให้ครบ ๑,๐๐๐ สกะโต้แย้ง “อหิงสกะ เจ้าต้องไปหามา ให้ได้ เราจึงจะประสาทวิษณุมนต์ นั้นให้ อหิงสกะฟังคำสั่งของอาจารย์ อย่างนั้นแล้ว ก็จำใจออกล่าฆ่าคน เป็นการใหญ่ โดยการดักฆ่าผู้ที่เดิน ทางไ

หัวข้อประเด็น

- อหิงสกะ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อหิงสกะว่า คน แล้วตัดเอานิ้วมือขวามาให้ครบ “อหิงสกะ ธรรมดาศิษย์ที่ ๑,๐๐๐ นิ้ว” อาจารย์ทิศาปาโมกข์ ใกล้จะสำเร็จการศึกษาแล้ว จะต้อง กล่าวโดยคิดว่า กว่าที่อหิงสกะจะ ให้ของคำนับแก่ครูอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ ได้นิ้วมือมาจนครบ ก็คงจะถูกฆ่า ประสาทวิชา เพื่อที่จะนำมาประกอบ ตายเสียก่อนเป็นแน่ ศิลปศาสตร์ชื่อวิษณุมนต์ให้ จึงจะ “ท่านอาจารย์ ผมเกิดใน ถือว่าสำเร็จการศึกษาโดยสมบูรณ์” ตระกูลพราหมณ์ ทำเช่นนั้นไม่ได้ “แล้วผมจะให้อะไรแก่ท่าน หรอก ถือว่าผิดประเพณี เพราะ อาจารย์ล่ะขอรับ” พราหมณ์ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต” อหิง “เจ้าจงไปฆ่าคนให้ครบ ๑,๐๐๐ สกะโต้แย้ง “อหิงสกะ เจ้าต้องไปหามา ให้ได้ เราจึงจะประสาทวิษณุมนต์ นั้นให้ อหิงสกะฟังคำสั่งของอาจารย์ อย่างนั้นแล้ว ก็จำใจออกล่าฆ่าคน เป็นการใหญ่ โดยการดักฆ่าผู้ที่เดิน ทางไปมาตามเส้นทางสัญจรต่างๆ ทั่วแคว้นโกศล เมื่อฆ่าแล้วก็ตัดเอา นิ้วมือมาห้อยไว้ตามต้นไม้ ครั้นแร้ง กามาเห็นเข้าก็จิกเอาไปกิน ส่วนที่ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๗ ๑๐๕
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More