กิจกรรมการพายเรือและการฝึกฝนลูกเสือ : หน้า 37/128

แต่เนื่องจากพระองค์ท่านทรงแข็งแรง สนาน เพราะนานๆ ถึงจะได้ลงพาย พระพลานามัยสมบูรณ์ เวลาจะทรง เรือช่วยกันออกแรงพายให้ได้จังหวะ เล่นอะไรก็ทรงเล่นเต็มที่ลืมพระองค์ว่า พร้อมกัน เรือก็พุ่งออกโดยเร็ว ทูลกระ- พระสหายบางคนเล็กกว่าหรือตัวจะโต หม่อมทรงเป็นนายท้าย ทรงคัดท้ายเรือ แข็งแรงก็จริง แต่เกรงว่าถ้าเล่นโต้ตอบ ตามหน้าที่ ทรงวาดเหหัวเรือพุ่งพรวด ไปเกรงว่าจะพลาดพลั้งต่อพระองค์ท่าน เข้าที่กอหนามที่เกาะหงส์ (รุ่นหลังไม่รู้ จึงเป็นฝ่ายยอมแพ้และถอย ทูลกระ จักเกาะหงส์ เพราะไม่มีบ้านหงส์และ หม่อมจะตามแหย่เพราะความสนุก หงส์อาศัยอยู่) สองคนที่หัวเรือร้องลั่น พระสหายรุ่นนั้นที่สามารถเล่นสนุกที่ กว่าจะถอยเรือพ้นกอหนามออกมาได้ โปรดเกี่ยวกับการเล่น มี นัด ช่างเรือน ทุลัก ทุเล หนามเกี่ยวเลือดซิบๆ พอ และสัณห์ ศรีวรรธนะ ครูก็เห็นใจท่าน ถอยเรือออกมาได้ อาจารย์สำเริงเปลี่ยน ว่าจะทรงเล่นให้สนุกสนานเต็มที่แต่ก็ ที่นั่งหันหัวเรือกลับให้ฝ่ายทูลกระหม่อม ฟ้าชายเป็นหัวเรือ จำเรือแรงเต็มที่ เล่นได้ไม่สมพระทัย ลูกเสือเอกรุ่นนั้น มีการฝึกกรร- เรือก็พุ่งพรวดเข้าไปในกอหนามบ้าง ทูล เชียงเรือ พายเรือบด แจวเรือสำปั้น กระหม่อมกับอาจารย์กมลก็ถูกหนาม ทูลกระหม่อมทรงพายเรือเก่ง ชอบเป็น นายท้ายเรือ วันหนึ่งลูกเสือหัดพายเรือ ทูลกระหม่อมทรงเป็นผู้ถือท้าย ถัดมา ก็อาจารย์กมลและพระสหาย หัวเรือมี อาจารย์สำเริง และลูกเสืออีกสองคน เกี่ยวบาดเจ็บบ้างเหมือนกัน ต่างก็หัว เราะกันอย่างสนุกสนาน หายกันไป ทีนี้พายกันไปดีดีจนเลิกเรียน ในคราวต่อไปมีการทบทวนการ เรียนเกี่ยวกับเงื่อนต่างๆ มีการทดสอบ อยู่สุดหัวเรือ ครูก็เลียบฝั่งดูตามเคย ผูกเชือกบนต้นไม้ และผูกกับตนเอง ทุกคนช่วยกันพายช่วยด้วยความสนุก ลูกเสือหลายคนได้ทดสอบผ่านไปแล้ว ทรงเป็นนักกีฬาของโรงเรียนจิตรลดา ก็ให้นั่งพัก ทูลกระหม่อมทรงปีนขึ้นไป ประทับนั่งบนกิ่งไม้ แล้วทรงผูกเชือก รอบพระองค์ ผูกอีกด้านหนึ่งกับกิ่งไม้ ซึ่งต้องผูกด้วยเงื่อนกระหวัดไม้ พระ องค์ท่านกลับทรงผูกด้วยเงื่อนพิรอด ด้านที่ผูกรอบพระองค์ต้องผูกด้วยเงื่อน บ่วงสายธนู และต้องให้ครูตรวจสอบว่า ผูกถูกหรือไม่ จึงจะอนุญาตให้ปล่อย ตัวลงมา พระองค์ท่านทรงมั่นพระทัย ว่าผูกได้ถูกต้องแล้ว ครูยังไม่ทันได้ ตรวจสอบ ทรงทิ้งพระองค์ลงมา ปลาย เชือกที่ผูกกับกิ่งไม้ เลื่อนเกือบหลุด ตกลงมา อาจารย์สมรรถไชยกับอา จารย์กมล ช่วยกันดันพระองค์ท่านให้ ปืนกลับขึ้นไปใหม่ ทรงตั้งพระองค์ได้ จึงไม่กลับลงมา ครูและพระสหายก็ ตกใจ ถ้าตกลงมาพระกรก็จะต้องหัก แน่นอน แต่โชคดีที่อาจารย์สองคนแก้ สถานการณ์ได้ทัน พระองค์ท่านทรง พระสรวล ไม่ตกพระทัยเลย เฮ้อ โล่งใจ แต่ตื่นเต้นดีจัง ครูมีเรื่องสนุกอยู่ตอนหนึ่ง เมื่อ อาจารย์กมลไปเรียนวิชาลูกเสือต่อที่ กิลเวลสปาร์ค ประเทศอังกฤษ (ศูนย์ ฝึกลูกเสือระดับโลก) ครูต้องเข้าไปทำ การสอนคนเดียว ครูก็สอนวิธีดำเนินชีวิตในป่า โดยเตรียมมันเทศ ไม้ขีดไฟ เข้าไปด้วย ฟื้นไปหาเอาในโรงเรียน บรรยายให้ ลูกเสือฟังในสวนเพาะชำนั่นแหละ (ตึก สาม) แล้วก็แบ่งมันกันคนละหัว เผา รวมกันเป็นหมู่ๆ มีสองหมู่เท่านั้น ทุก คนเบิกบานและพอใจที่จะเผา เมื่อสุก แล้วจะได้รับประทาน โอกาสเช่นนี้หา ยากด้วยวิชาการปนกับความสนุก ช่วย กันหาฟื้นมาสุมไว้ ก่อไฟควันโขมง น้ำ ตาไหลเพราะควันไฟ ไฟก็ไม่ค่อยจะ กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๗ ๒๕