การเข้าถึงธรรมกาย : หน้า 19/128

ตนฌาน ญานัญจายตนฌาน อากิญจัญญาย เนวสัญญานาสัญญายะ ตนฌาน ก็ยังอยู่ในภพ ในอรูปภพ อยู่ในกามภพ รูปภพ อรูปภพเหล่านี้ ก็ยังไม่พ้นความกำหนัดยินดีในรูป ฌานหรืออรูปฌานไปได้ เมื่อเข้าถึงธรรมกายแล้ว ละก็ ขึ้นไปเป็นชั้นๆ จึงจะพ้นจากกามได้ เข้าถึงธรรมกายแล้ว เข้าไปเป็นชั้นๆ เป็นธรรมกายโคตรภู ธรรมกายพระ โสดา ธรรมกายพระสกทาคา ธรรม กายพระอนาคา ธรรมกายพระอรหัต เป็นจากกายอรูปพรหมอีก ๑๐ ชั้น ถึงกายพระอรหัต ถึงพระอรหัตชั้น ที่เก้าที่สิบละก็ ชั้นที่สิบเจ็ด ชั้นที่ สิบแปดของกายทุกกายไป เข้าถึง กายพระอรหัต พอถึงกายพระอรหัตก วิราโค เตส์ อคฺคมกขาย เลิศประ เสริฐกว่าสังขตธรรม เป็นอสังขตะ ธรรมทั้งหมด ถึงวิราคธรรมทีเดียว นี่พอถึงธรรมกายได้แล้วละก็ เลิศประเสริฐนัก นี่สูงนะ สูงขึ้นไป สูงไปทีเดียว นี่เรียกว่า กามาน สม ติกฺกโม ก้าวล่วงพ้นเสียซึ่งกามไปได้ เป็นสุขจริงๆ แท้ๆ ทีเดียว ที่ก้าว ล่วงกามไปแล้ว สุขา วิราคตา โลเก พวกกายรูปพรหม อรูปพรหม เหล่านั้น ยังกำหนัดยินดีในรูปฌาน อรูปฌานอยู่ ถ้าว่าปราศจากความ กำหนัดยินดีเสียได้ ความกำหนัด ยินดีนี่มันร้ายนักทีเดียว มันทำเสีย มรรยาทหมดทีเดียว ชายก็เสีย มรรยาท หญิงก็เสียมรรยาท ถึงกับ ฆ่ากันฟันกันทีเดียว ความกำหนัด ยินดีนะ มันจัดขึ้นมาเต็มที่ละก็ ไม่ ได้ละ วิ่งทีเดียว แมวก็ร้องหง่าวที่ เดียวนะ ทนไม่ไหว ความกำหนัด ยินดีเข้ามาบังคับถึงขนาดนั้น บังคับ สัตว์เดียรัจฉาน ทั้งมนุษย์ก็บังคับ มนุษย์แล้วก็แซวเที่ยวกลางค่ำกลาง คืนเดินแซก ๆ ๆ อยู่ไม่ค่อยไหว ความ กำหนัดยินดีบังคับมัน หมดทั้งสากล โลกเป็นอย่างนี้ ห้ามมันอย่างไรก็ ไม่ไหว เพราะความกำหนัดยินดีเข้า มาบังคับมัน สุขา วิราคตา โลเก ปราศจากความกำหนัดยินดีเสียได้ เป็นสุขในโลก ถ้าว่าปราศจากชั่วคราวเหมือน กัลยาณมิตร กรกฎาคม ๒๕๓๙ ๑๗