ความหวังและการต่อสู้ : หน้า 10/128

ส่องธรรม เทา ด โดย : อิ่มธรรม ที่หวังไว ต้องมีวัน เกิดเป็นคน ต้องมีความหวัง ตราบใดไม่สิ้นลม ตราบนั้นไม่สิ้นหวัง หวังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด อย่ายอมอยู่อย่างไร้ความหวัง นักสู้... ท้อไม่เป็น ยอมพักได้ แต่ยอมสิ้นหวังไม่ได้ แม้สูญเสียขา คนเราก็ยังใช้มือเดินได้ หากสูญเสียความหวัง แม้มีขาก็ไม่มี ประโยชน์อันใด ๘ สิงหาคม ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร อาสึเสเถว ปุริโสน น นิพฺพินเทยุย ปณฺฑิโต ปสฺสามิ โวห์ อตฺตานํ ยถา อิจฉี ตถา อนุ เป็นคนควรหวังเรื่อยไป บัณฑิตไม่ควรท้อแท้ เราเห็นประจักษ์มากับตัวเอง เราปรารภอย่างใดก็ได้ ตามนั้น (ขุ.ชา. ๒๘/๔๕๐) จิตใจที่สิ้นหวัง มีชีวิตก็เหมือนไม่มี แต่จิตใจที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง กลับมีพลังอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เป็นพลังสู่ชัยชนะอันนิรันดร์ หวังเถิด ... ต้องสมหวังเข้าสักวัน • นักสู้ท้อไม่เป็น บากบั่นฟันฝ่าไป แม้นยากเข็ญสักปานไหน ที่หวังไว้ต้องมีวัน